Dergiler / Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi / 2007 / Cilt: 10 - Sayı: 2

Pamukkale Üniversitesi hastanesinde çalışan hemşirelerin stresle baş etme stratejilerinin belirlenmesi

Determination of strategies for coping with stress used by nurses who work at Pamukkale University Hospital

Sayfa
41–48
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu sonuç, hemşirelerin ortalamanın üzerinde stresle başa çıkma stratejilerinin kullandıklarını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Pamukkale Üniversitesi Hastanesi’nde çalışan klinik hemşirelerin stresle baş etmede kullandıkları yöntemleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak planlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın evrenini, Mart-Mayıs 2005 tarihleri arasında kliniklerde çalışan 154 hemşire oluşturmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu sonuç, hemşirelerin ortalamanın üzerinde stresle başa çıkma stratejilerinin kullandıklarını göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2005 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma, Pamukkale Üniversitesi Hastanesi’nde çalışan klinik hemşirelerin stresle baş etmede kullandıkları yöntemleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak planlanmıştır. Araştırmanın evrenini, Mart-Mayıs 2005 tarihleri arasında kliniklerde çalışan 154 hemşire oluşturmuştur. Örneklem seçimine gidilmeyerek bu tarihlerde çalışan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 85 hemşire araştırmaya dahil edilmiştir. Veriler, Hemşireleri Tanıtıcı Bilgi Formu ve Rosenbaum’un Öğrenilmiş Güçlülük Ölçeği (RÖGÖ) ile toplanmış; ortalama, standart sapma, sayı, yüzdelik hesaplamaları, t testi ve Kruskal Wallis testi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma grubundaki hemşirelerin %63.5’i evli, % 45.9’unun çocuğu yok, %20’si sağlık lisesi mezunu ve %48.2’si 5-8 yıl arası süredir çalışmaktadır. Hemşirelerin RÖGÖ puan ortalaması 122.97±18.17’dir. Bu sonuç, hemşirelerin ortalamanın üzerinde stresle başa çıkma stratejilerinin kullandıklarını göstermektedir. Hemşirelerin medeni durumları, çocuk sahibi olma durumları, eğitim durumu, çalışma yılı, çalıştığı servis ve nöbet sayısı ile stresle baş etme stratejilerini kullanma durumları arasında anlamlı fark yoktur (p>0.05). Ancak evli ve çocuğu olan hemşirelerin puan ortalaması diğer gruba göre biraz daha yüksektir. Yine lisans mezunu olan, 1 yıldan az süredir çalışan ve 1-4 arası nöbet tutan hemşirelerin stresle baş etme yöntemlerini daha iyi kullandıkları, yoğun bakım ve ameliyathanede çalışanların ise stresle baş etme yöntemlerini yeterince kullanamadıkları görülmektedir.

Abstract

Determination of Strategies for Coping with Stress Used by Nurses Who Work at Pamukkale University HospitalThis descriptive study was planned for the purpose of determining the methods for coping with stress used by nurses who work at Pamukkale University Hospital.The research population was the 154 nurses who worked on the hospital wards between March and May 2005. Without using a sampling method the 85 nurses who worked during this time period and who agreed to participate were included in the research. The data were collected on a Nurses' Descriptive Information Form and Rosenbaum's Learned Strength Inventory and mean, standard deviation, number, percentage, t test and Kruskal Wallis test were used for analysis of the data.In the research group 63.5% of the nurses were married, 45.9% did not have any children, 20% were high school graduates and 48.2% had worked 5-8 years. The nurses' Rosenbaum scale score mean was 122.97±18.17. This result shows an above average score and that the nurses use strategies for coping with stress. There was no statistically signifycant difference between the status of the nurses' using stress coping strategies and their marital status, status of having children, educational status, number of years working and number of night/weekend shifts worked (p>0.05). However the mean scores for the nurses who were married and had children were slightly higher than the other groups. Also those who were high school graduates had worked for less than one year and who worked 1-4 night/weekend shifts used stress coping strategies better, and the intensive care unit and operating room nurses did not use coping strategies adequately.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KOŞTU, N., TAŞCI, D. K., ÖZER, F. G. (2022). Pamukkale Üniversitesi hastanesinde çalışan hemşirelerin stresle baş etme stratejilerinin belirlenmesi. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 41–48. https://ajindex.com/articles/453211

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Aslan Ö, Akbayrak N (2002). Hemşirelerde iş doyumu. Modern Hastane Yönetimi Dergisi 6(2):29-35.
  2. Aştı N (1993). Çalışan hemşirelerin iş günü kaybı nedenleri, sıklığı ve iş doyumu ilişkisi. Doktora Tezi. İstanbul Üniv.Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  3. Baykal Ü, Serezli S (1990). Hemşirelerin iş doyum düzeylerinin araştırılması. VII. Ulusal Hemşirelik Kongre Kitabı, Erzurum, 444-452.
  4. Boey KW (1998). Coping and family relationship in stres resistance: A study of job satisfaction of nurse in Singapure: International Journal of Nursing Studies 35:353-359.
  5. Carr KK, Kazonowki MK (1994). Factors affecting job satisfaction of nurses who work in long term care. Journal of Advanced Nursing 19:878-883.
  6. Çam O (1992). Hemşirelerin tükenmişlik (Burnout) düzeyleri ve tükenmişliği etkile-yen bazı etmenlerin incelenmesi, III. Ulusal Hemşirelik Kongresi, Sivas, 456-461.
  7. Çam O, Akgün E, Babacan A ve ark. (2005). Bir Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde çalışan hekim ve hemşirelerin klinik ortamlarını değerlendirmeleri ile iş doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi 6: 213-220.
  8. Erdoğan H (1997). Hemşirelikte iş doyumu ile işten ayrılma düşüncesi arasındaki ilişki. V. Ulusal Hemşirelik Kongresi Kitabı, İzmir, 216-221.
  9. Eryılmaz HY (2003). Doğum sonu servislerde çalışan hemşirelerin verdikleri bakım hizmetine yönelik görüşleri ve iş doyumları. Hemşirelik Forumu 6(3):1-7.
  10. Gibson F (1989). Occupational stres in social work. British Journal of Social Work 19:1-18.
  11. Gummer B (1996). Stress in the workplace: looking bad, telling lies and burning out. Administration in Social Work 21(1), 73-88.
  12. Işıkhan V, Çömez T, Danış MZ (2003). Kanser hastalarıyla çalışan sağlık personelinin iş stresi ve başa çıkma yöntemleri. Sağlık ve Toplum 13(4):32-41.
  13. Işıkhan V, Kahramanoğlu E (2002). Sosyal hizmet yöneticilerinin iş stres faktörleri. Sağlık ve Toplum 12(4):79-86.
  14. Karadağ G, Sertbaş G, Coşkun Güner İ ve ark. (2002). Hemşirelerin iş doyumu ve tükenmişlik düzeyleri ile bunları etkileyen bazı değişkenlerin incelenmesi. Hemşirelik Forumu 5(6):8-15.
  15. Karadağ F, Karagöz N, Erdoğan O ve ark. (2005). Pamukkale Üniversitesi Hastanesinde çalışan hemşirelerde iş doyumu, http://lokman.cu.edu.tr/Psychiatry/Egitim/Apg/Poster/P-05.Htm, (erişim:10 Haziran 2005).
  16. Karancı NA, Aklan N, Akşit B ve ark. (1999). Gender differences in psychological distress, coping, social support and related variables following the 1995 Dinar (Turkey) earthquake. North American Journal of Psycholog