Dergiler / Art-Sanat Dergisi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 13

Başlangıcından Günümüze Cyanotype’ın Tarihsel Gelişimi ve Örnek Bir Proje: “Istanbul Mavisi”

The Historical Development of Cyanotype Technique from the Beginning to the Present and a Case Project: “Istanbul Blue”

Sayfa
53–86
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada son olarak, biruygulama projesi olarak gerçekleştirilen İstanbul Mavisi isimli çalışma ayrıntılarıyla anlatılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Cyanotype (blueprint/mavi baskı) 1842 yılında gökbilimci ve kimyager John Frederick William Herschel tarafındankeşfedilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Cyanotype’ın ilk yaygın kullanımı 1850’lerde botanik alanında olmuştur. 19. yüzyılın sonunda mimariplanların kopyalanması amacı ile de kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada son olarak, biruygulama projesi olarak gerçekleştirilen İstanbul Mavisi isimli çalışma ayrıntılarıyla anlatılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Cyanotype (blueprint/mavi baskı) 1842 yılında gökbilimci ve kimyager John Frederick William Herschel tarafındankeşfedilmiştir. Cyanotype, demir amonyum sitrat ve potasyum ferri siyanür adlı iki kimyasalın karışımı ile oluşturulur.Uygulanışı şu şekildedir: Belirli formüllere göre sulandırılan bu iki kimyasal eşit miktarda karıştırılır ve bir yüzeye fırça ilesürülür. Yüzey (kâğıt, kumaş, ahşap vb.) ultraviyole ışıkta belirli bir süre pozlanır. Kimyasal uygulanan yüzey bu işlemdensonra su ile yıkanır. Cyanotype’ın ilk yaygın kullanımı 1850’lerde botanik alanında olmuştur. 19. yüzyılın sonunda mimariplanların kopyalanması amacı ile de kullanılmıştır. Cyanotype 20. yüzyıl başında amatör fotoğraf albümlerinde yeralmaya başlamıştır. Bu teknik 1960’lardaki alternatif fotoğraf dalgası sırasında, özellikle Robert Rauschenberg’in bedenCyanotype’ları ile yeniden gündeme gelmiştir. Cyanotype tekniği 1960’lardan günümüze kadar kullanılmaya devamedilmiştir. Günümüzde birçok sanatçı sanatsal yaratıcılıkları içinde Cyanotype yöntemini tercih etmektedir. Vicki Reed,Christian Marclay ve Zhang Dali günümüzde farklı bağlamlarda bu tekniği uygulayan sanatçılardan sadece birkaçıdır. Bubağlamda çalışmada, Cyanotype tekniğinin tarihsel gelişimindeki önemli örnekler betimleyici yöntem ile incelenmiştir.Ayrıca, Cyanotype tekniğinin günümüzdeki fotoğraf sanatı içindeki yeri ve konumu tartışılmıştır. Çalışmada son olarak, biruygulama projesi olarak gerçekleştirilen İstanbul Mavisi isimli çalışma ayrıntılarıyla anlatılmıştır.

Abstract

Cyanotype (blueprint / blue print) was discovered by astronomer and chemist John Frederick William Herschel in 1842. Cyanotype is a mixture of two different chemicals, ammonium ferric citrate and potassium ferric cyanide. The process of creating Cyanotype is as follows: these two chemicals are diluted in equal amounts according to a certain formula, and the prepared solution is brushed on a surface. Then, this surface (paper, fabric, wood) is exposed to ultraviolet light. Finally, the surface is cleaned with water. The first extensive use of cyanotype was in the 1950’s, in the field of botany. At the end of 19th Century, it was used to copy architectural plans. At the beginning of the 20th century, Cyanotypes started to take place in amateur photo albums. In the 1960’s, Cyanotype reemerged again during the alternative photography wave; a good example is Robert Rauschenberg’s body cyanotypes. Cyanotype, has been regularly used since 1960. Today, many artists prefer to use the cyanotype technique as an artistic creative method. Vicki Reed, Christian Marclay and Zhang Dali are among the artists who nowadays practice this technique in different contexts. In this context, in this article, the significant works of the history of cyanotype are examined by using a descriptive method. Next to this, the place of the cyanotype technique in today’s photography is discussed. Finally, a case study of this technique, named Istanbul Blue, is explained in detail.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BÖCEKLER, B. (2022). Başlangıcından Günümüze Cyanotype’ın Tarihsel Gelişimi ve Örnek Bir Proje: “Istanbul Mavisi”. Art-Sanat Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 13, 53–86. https://ajindex.com/articles/450206

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Anderson, Christina Z. Cyanotype: The Blueprint in Contemporary Practice. NewYork: Routleg Publishing, 2019.
  2. Atasoy, Nurhan. Hasbahçe: Osmanlı Kültüründe Bahçe ve Çiçek. İstanbul: Koç Kültür Sanat Tanıtım, 2002.
  3. Bajac, Quentin. Karanlık Odanın Sırları Fotoğrafın İcadı. Çev. Ali Berktay. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 2004.
  4. Baldwin, Gordon. Looking at Photographs: A Guide to Technical Terms. London: J. Paul Getty Museum association with British Museum Press, 1991.
  5. Barthes, Roland. Camera Lucida: Fotoğraf Üzerine Düşünceler. Çev. Reha Akçakaya. İstanbul: Altıkırkbeş Yayınları, 2000.
  6. Batchen, Geoffrey. Emanations: The Art of the Cameraless Photograph. Münih-NewYork: DelMonico Books-Prestel. Batchen, Geoffrey. Forget Me Not: Photography and Remembrance. NewYork: Princeton Architectural Press, 2006.
  7. Betty Hahn. “Starry Night.” Erişim 31 Aralık 2018. http://www.bettyhahn.com/28885/index.htm
  8. Brunet, Francois. “Photographic Practices.” Encylopedia of Nineteenth Century Potography, ed. John Hannavy. New York: Taylor Francis Group, 2008. 1088-1092. “Christian Marclay: Cyanotypes.” Fraenkel Gallery. Erişim 07 Ocak 2018. “Cyanotype Postcard.” Erişim 29 Ekim 2019. https://www.rijksmuseum.nl/en/collection/RP-F- 2010-85.
  9. Emerson, Peter Henri. Naturalistic Photography for Students of the Art. London: Sampson Low, Marston, Searle & Rivington, 1886, Erişim 03 Ocak 2019. https://ia600201.us.archive.org/34/ items/naturalisticphot00emerrich/naturalisticphot00emerrich.pdf Flusser, Vilem. Bir Fotoğraf Felsefesine Doğru. Çev. İhsan Derman. İstanbul: Hayalbaz Yayınları, 2009. https://fraenkelgallery.com/exhibitions/cyanotypes
  10. Frizot, Michel. “New Types of Amateur Photographers.” A History of Photography: The Musee d’Orsay Collection, 1839-1925. Paris: Flammarion, 2009.
  11. Frizot, Michel. A New History of Photography. Köln: Könemann Publishing 1998.
  12. Garcia, Erin, “Nothing Could be More Appropriate.” Afterimage 29: 6, (May/June 2002), 14-15.
  13. Heilburn, Francoise. “Pictorialism.” A History of Photography: The Musee d’Orsay Collection, 1839-1925. Paris: Flammarion, 2009.
  14. Herschel, John. “On the Action of the Rays of the Solar Spectrum on Vegetable Colours and on Some New Photographic Processes.” Philosophical Transactions of the Royal Society of London, Vol. 132 (1842), 181- 214, Erişim 23 Ocak 2019, https://royalsocietypublishing.org/doi/pdf/10.1098/rstl.1842.0013. “Istanbul Blue.” Erişim 15 Haziran 2019. https://212-magazine.com/, 212 MAGAZINE, Idle Issue, Spring-Summer 2018-Issue Five