Dergiler / Acta Medica Alanya / 2019 / Cilt: 3 - Sayı: 2

Kalça gelişimsel çıkığı'nın kapalı veya açık redüksiyon ile tedavisi sonrası Koksa Magna: Süreç veya sekel mi?

Coxa Magna following closed or open reduction for developmental dislocation of the hip. Course or sequelae?

Sayfa
184–188
Yayın Tarihi
2019-08-23
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

AVN sınıflandırması Kalamchi-Mc Ewen ölçütleriyle yapıldı.Bulgular: Gruplar arasında ameliyat öncesi Tönnis evresi ve tedavi yaşı bakımından anlamlı farklılık vardı (sırasıyla p=0,000 ve p=0,003) ancak diğer parametreler bakımından farklılık bulunamadı (p>0,05).

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmada kapalı redüksiyon (KR) ya da açık redüksiyon (AR) ile tedavi edilen tek taraflı Gelişimsel Kalça Displazisi (GKD) olgularının takiplerinde görülen, Koksa Magna (KM) sıklığının belirlenmesi ve etkileyen faktörlerin araştırılması amaçlandı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Grup 1: Genel anestezi altında kapalı redüksiyon (KR) ve PPA yapılan olgulardan oluşuyordu.
💡
Sonuç & Katkı:AVN sınıflandırması Kalamchi-Mc Ewen ölçütleriyle yapıldı.Bulgular: Gruplar arasında ameliyat öncesi Tönnis evresi ve tedavi yaşı bakımından anlamlı farklılık vardı (sırasıyla p=0,000 ve p=0,003) ancak diğer parametreler bakımından farklılık bulunamadı (p>0,05).
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Gelişimsel Kalça Çıkığı · Coxa Magna · Açık redüksiyon

Özet

Amaç: Bu çalışmada kapalı redüksiyon (KR) ya da açık redüksiyon (AR) ile tedavi edilen tek taraflı Gelişimsel Kalça Displazisi (GKD) olgularının takiplerinde görülen, Koksa Magna (KM) sıklığının belirlenmesi ve etkileyen faktörlerin araştırılması amaçlandı. Yöntem: Hastalar retrospektif olarak iki gruba ayrıldı. Grup 1: Genel anestezi altında kapalı redüksiyon (KR) ve PPA yapılan olgulardan oluşuyordu. Grup 2: Medial yaklaşımla açık redüksiyon (AR) ve PPA uygulanan olgulardan oluşuyordu. Son kontrolde femur başı çaplarının ölçümü yapıldı. KM tanısına sağlam tarafa göre %15 daha fazla büyüklük ölçütüyle karar verildi. Avasküler nekroz (AVN) tanısı Salter ve ark. ölçütlerine göre kondu. AVN sınıflandırması Kalamchi-Mc Ewen ölçütleriyle yapıldı.Bulgular: Gruplar arasında ameliyat öncesi Tönnis evresi ve tedavi yaşı bakımından anlamlı farklılık vardı (sırasıyla p=0,000 ve p=0,003) ancak diğer parametreler bakımından farklılık bulunamadı (p>0,05). Grup 2’de KM görülme sıklığı anlamlı olarak daha fazlaydı (p=0,017) ancak AVN bakımından gruplar arasında fark bulunamadı (p=0,532). Sonuç: Bu çalışmanın ana sonuçları GKD nedeniyle AR yapılan olgularda KM sıklığının daha fazla olduğunu göstermektedir. KM iliopsoas tenotomisiyle ve/veya uygulanan tedaviyle ilişkili patolojik olmayan bir durum olabilir. Bununla birlikte bu KM olguları Tip 1 AVN’un bir tezahürü de olabilir. Bu konuda daha fazla olgu sayısıyla, sonuçları etkileyebilecek faktörlerin en aza indirildiği, ileriye dönük iyi dizayn edilmiş çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract

Aim: The aim of this study was to determine the frequency of Coxa Magna (CM) which is seen during the follow-up of unilateral Developmental Dysplasia of Hip (DDH) treated with closed reduction (CR) or open reduction (AR) and to investigate the factors affecting its.. Methods: Patients were divided into two groups retrospectively. Group 1: Consisted of closed reduction (CR) and pelvipedal cast under general anesthesia. Group 2: It consisted of patients who underwent medial open reduction (OR) and pelvipedal cast. At the last follow-up, femoral head diameters were measured. The diagnosis of CM was decided with 15% over-size criteria compared to the healthy side. Avascular necrosis (AVN) diagnosis was made according to Salter et al. criteria. AVN classification was made according to Kalamchi -Mc Ewen criteria.Results: There was a significant difference between the groups in terms of preoperative Tönnis stage and treatment age p = 0,000 and p = 0.003, respectively), but there was no difference in other parameters (p> 0.05). The incidence of CM was significantly higher in Group 2 (p = 0.017), but there was no difference between the groups in terms of AVN (p = 0.532). Conclusion: The main results of this study showed that the incidence of CM was higher in patients who underwent AR due to DDH. CM may be a non-pathologic condition associated with iliopsoas tenotomy and / or treatment. However, these CM cases may also be a result of Type 1 AVN. There is a need for more well-designed studies with more number of cases on this subject, minimizing the factors that may affect the results.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ASLAN, A. (2019). Kalça gelişimsel çıkığı'nın kapalı veya açık redüksiyon ile tedavisi sonrası Koksa Magna: Süreç veya sekel mi?. Acta Medica Alanya, Cilt: 3 - Sayı: 2, 184–188. https://ajindex.com/articles/449838

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Yorgancıgil H, Aslan A.Comparison of the clinical and radiological outcomes of open reduction via medial and anterior approach in devleopmental dysplasia of the hip. Eklem Hastalik Cerrahisi. 2016
  2. 27(2):74-80. PMID:27499318 2. Yorgancıgil H, Aslan A, Demirci D, Atay T. Gelişimsel Kalça Displazisi Çocuklarda Tedavi Yaşının ve Cerrahi Yönetimin Klinik Ve Radyolojik Sonuçlara Etkisi: Karşılaştırmalı Bir Çalışma. JAREM 2016
  3. DOI: 10.5152/jarem.2016.1024 3. Konya MN, Tuhanioğlu Ü, Aslan A, Yıldırım T, Bursalı A, Şahin V, Demir B. [A comparison of short-term clinical and radiological results of Tönnis and Steel pelvic osteotomies in patients with acetabular dysplasia]. Eklem Hastalik Cerrahisi. 2013
  4. 24(2):96-101. PMID:23692197 4. Ayanoğlu S. 6–18 ay arası çocuklarda gelişimsel kalça displazisi ve tedavisi. TOTBİD Dergisi 2014
  5. 403–411. doi: 10.14292/totbid.dergisi.2014.46 5. Yilmaz S, Aksahin E, Duran S, Bicimoglu A. The Fate of Iliopsoas Muscle in the Long-term Follow-up After Open Reduction of Developmental Dysplasia of the Hip by Medial Approach. Part 1: MRI Evaluation. J Pediatr Orthop. 2017
  6. 37(6):392-7. PMID: 26569519 6. Gavrankapetanović I, Hadžimehmedagić A, Papović A, Baždar E. Operative treatment and avascular necrosis of the hip development disorder. Int Orthop. 2014
  7. 38(7):1419-24. PMID: 24831339 7. Yang S, Zusman N, Lieberman E, Goldstein RY. Developmental Dysplasia of the Hip. Pediatrics. 2019 Jan
  8. 143(1). pii: e20181147. Review. PMID: 30587534 8. Noordin S, Umer M, Hafeez K,Nawaz H. Developmental dysplasiaof the hip. Orthopedic Reviews 2010
  9. e19 PMID: 21808709 9. Aksoy MC. [Closed reduction in the treatment of developmental dysplasia of the hip].[Turkish]. Acta Orthop Traumatol Turc. 2007
  10. 41 Suppl 1:25-30. PMID: 17483620 10. Gamble JG, Mochizuki C, Bleck EE, Rinsky LA. Coxa magna following surgical treatment of congenital hip dislocation. J Pediatr Orthop. 1985
  11. 5(5):528-33. PMID: 4044810 11. Imatani J, Miyake Y, Nakatsuka Y, Akazawa H, Mitani S. Coxa magna after open reduction for developmental dislocation of the hip. J Pediatr Orthop. 1995
  12. 15(3):337-41. PMID: 7790491 12. Young EY, Gebhart JJ, Bajwa N, Cooperman DR, Ahn NU. Femoral head asymmetry and coxa magna: anatomic study. J Pediatr Orthop. 2014
  13. 34(4):415-20. PMID: 24322627 13. Tumer Y, Bicimoglu A, Agus H. Surgical treatment of hip dysplasia through the medial approach. Acta Orthop Traumatol Turc 2007
  14. 41 Suppl 1: 31-36. PMID: 17483621 14. Mose K. Methods of measuring in Leg