Dergiler / Arkeoloji ve Sanat / 2017 / Cilt: 0 - Sayı: 155

Seyitömer Höyük Buluntularından İp/Urgan ve Dokuma Kumaş ile Deri Ayakkabı Numuneleri

THREAD/ROBE, TEXTILE AND LEATHER SHOE SAMPLES TAKEN FROM SEYİTÖMER HÖYÜK REMNANTS

Sayfa
23–34
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Analiz bulguları ve arke-olojik materyalin buluntu durumları, kullanım yeri ve örgü modelleri birlikte ele alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Seyitömer Höyük’te 2009-2013 yılları arasındaki kazılarda bulunan çeşitli ip ve kumaş parçalarından bazı numuneler ile ayakkabı parçasına ait numune M.A.
📊
Temel Bulgular & Veri:Makalenin amacını ve içeriğini, raporun teknik ve arkeolojik açıdan değerlendirilmesi ile Seyitömer Höyük yerleşiminde İlk ve Orta Tunç Çağları'nda tekstilde kullanılan hammadde, ip üretim biçimi, dokuma örgü tipi ve kumaş türlerinin belirlenmesi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Analiz bulguları ve arke-olojik materyalin buluntu durumları, kullanım yeri ve örgü modelleri birlikte ele alınmıştır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:2009-2013 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Seyitömer Höyük’te 2009-2013 yılları arasındaki kazılarda bulunan çeşitli ip ve kumaş parçalarından bazı numuneler ile ayakkabı parçasına ait numune M.A. Altınöz tarafından ‘Kültürel Miras ve Doğal Boya Laboratuvarı / Natural Dyes Research and Development Laboratory (DATU)’na gönderilmiştir. Örnekler, yapılarının tayini için optik mikroskopla incelenmiş ve organik boya analizi (HPLC-DAD) ile elementel analizi (SEM-EDX) yapılmıştır. Bulgular, E. Torgan ve R. Karadağ tarafından raporlan-dırılmıştır. Makalenin amacını ve içeriğini, raporun teknik ve arkeolojik açıdan değerlendirilmesi ile Seyitömer Höyük yerleşiminde İlk ve Orta Tunç Çağları'nda tekstilde kullanılan hammadde, ip üretim biçimi, dokuma örgü tipi ve kumaş türlerinin belirlenmesi oluşturmaktadır. Analiz bulguları ve arke-olojik materyalin buluntu durumları, kullanım yeri ve örgü modelleri birlikte ele alınmıştır. Bu nadir buluntular, Seyitömer Höyük’ün belirtilen dönemlerdeki tekstil üretim çeşitliliğini belirlemede ve kullanım alanlarının tespitinde fikir sahibi olunmasını sağlamaktadır.

Abstract

Some samples taken from various thread and textile pieces and the sample from a shoe, found during the excavation in Seyitömer Höyük between 2009 and 2013 were sent to Natural Dyes Research and Development Laboratory (DATU) by M.A. Altınöz. Samples were examined with an optical microscope; and organic paint analysis (HPLC-DAD) and elemental analysis (SEM-EDX) were carried out. Findings were reported by E. Torgan and R. Karadağ. Purpose and scope of this artic-le is to evaluate this report from technical and archaeological perspectives, and to determine the raw materials used in textiles, robe manufacturing methods, lattice types and fabric types used in Early and Middle Bronze Ages in the Seyitömer Höyük. Findings of the analysis and the condition of the found archaeological materials, place of use and lattice models were addressed together. Accordingly, these rare remnants reveal the variety of textile manufacturing in the concerned period in Seyitömer Höyük; and give ideas for the determination of their fields of use.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BİRCAN, Ö. T., BİLGEN, A. N. (2022). Seyitömer Höyük Buluntularından İp/Urgan ve Dokuma Kumaş ile Deri Ayakkabı Numuneleri. Arkeoloji ve Sanat, Cilt: 0 - Sayı: 155, 23–34. https://ajindex.com/articles/448518

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Alkım, U. B. 1968. “İslâhiye Bölgesi Araştırmaları Gedikli ve Kırışkal Hüyük kazıları, (1967)”, Türk Arkeoloji Dergisi XVI/II: 5-13.
  2. Alkım, U. B. ve H. Alkım 1966. “Gedikli (Karahüyük) Kazısı Birinci Ön-Rapor”, Belleten XXX/117: 1-57.
  3. Alp, S. 1994. Konya Civarında Karahöyük Kazılarında Bulunan Silindir ve Damga Mühürleri. Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara.
  4. Başer, İ. 2002. Elyaf Bilgisi. Marmara Üniversitesi Yayınları, No. 687, İstanbul.
  5. Bilgen, A. N. 2011. Seyitömer Höyük Kazısı Ön Raporu (2006-2010). Dumlupınar Üniversitesi (TKİ), Kütahya. Bilgen, A. N. 2013. Seyitömer Höyük Kazısı Ön Raporu (2011-2012). Dumlupınar Üniversitesi (TKİ), Kütahya. Bilgen, A. N. (yay.) 2015. Seyitömer Höyük I. Arkeoloji ve Sanat Yayınları,
  6. İstanbul.
  7. Bilgen, A. N., G. Coşkun ve Z. Bilgen vd. 2014. “Seyitömer Höyüğü 2012 Yılı Kazısı”, Kazı Sonuçları Toplantısı 35/1: 349-360.
  8. Bilgi, Ö. 1994. “İkiztepe Kazılarının 1992 Dönemi Sonuçları”, Kazı Sonuçları Toplantısı XV/1: 235-244.
  9. Bilgi, Ö. 2011. Protohistorik Çağ’da Orta Karadeniz Bölgesi Madencileri Hind-Avrupalıların Anavatanı Sourunuan Yeni Bir Yaklaşım / Protohistoric Age Metalurgists of the Central Black Sea Region a New Perspective on the Question of the Indo-Europeans’ Orginal Homeland. TASK Vakfı, İstanbul.
  10. Fairbairn, A. 2004. “Archaeobotany at Kaman-Kalehöyük 2003”, Anatolian Archaeological Studies XIII: 107-120.
  11. Frangipane, M. 2001. “The Transition Between Two Opposing Forms of Power at Aslantepe (Malatya) at the Beginning of the 3rd Millenium B.C. / M.Ö. 3. Bin Yıl Başlarında Aslantepe’de (Malatya) Ortaya Çıkan İki Karşıt Erkin Yer Değiştirmesi”, TÜBA-AR / Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi 4: 1-24.
  12. Frangipane, M., G. M. di Nocera, A. Hauptmann vd. 2001. “New Symbols of a New Power in a 'Royal' Tomb from 3 000 BC Arslantepe, Malatya”, Paléorient 27/2: 105-139.
  13. Gültekin, A. E. 2005. “Çorum-Ortaköy Şapinuva Arkeolojik Alanında Ele geçen Tekstil Örneği Analizi”, V. Uluslararası Hititoloji Kongresi Bildirileri (02-08 Eylül 2002, Çorum): 431-443.
  14. Kayabaşı, N. ve G. Dellal 2006. “Türkiye’de Farklı Koyun Irklarından Elde Edilen Yünlerin Kökboya ile Verdikleri Renklerin Subjektif ve Objektif Yöntemlerle Değerlendirilmesi Üzerine Bir Araştırma”, Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 10/3: 334-340.
  15. Koşay, H. Z. 1938. Türk Tarih Kurumu Tarafından Yapılan Alaca Höyük Hafriyatı, 1936'daki Çalışmalara ve Keşiflere ait İlk Rapor. Türk Tarih Kurumu, Ankara.
  16. Kökten, İ. K., N. Özgüç ve T. Özgüç 1945. “19