Dergiler / Arkeoloji Dergisi / 2013 / Cilt: 0 - Sayı: 18

Anadolu Yerleşim Planı Üzerine Yeni Bir Değerlendirme

An UP-TO-DATE EVALUATION of ANATOLIAN SETTLEMENT PLAN (ANATOLISCHES SIEDLUNGSSCHEMA

Sayfa
113–125
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ancak Anadoluda o zamandan bu yana yapılan yeni kazı ve araştırmalar, bu tanımlamanın içinde birbirlerinden bazı noktalarda ayrılan yerleşim planı varyasyonlarının bulunduğunu vedolayısıyla bu tarifin, bütün Anadolu yerleşim planlarını kapsamı içine alamayacağını ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ortada büyük bir avlu ve bu avluyu çevreleyen birbirine bitişik evlerden oluşan yerleşim modeli M.
📊
Temel Bulgular & Veri:Korfmann tarafından 80li yılların başlarında Anadolu Yerleşim Planı (Anatolisches Siedlungsschema) olarak adlandırılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Ancak Anadoluda o zamandan bu yana yapılan yeni kazı ve araştırmalar, bu tanımlamanın içinde birbirlerinden bazı noktalarda ayrılan yerleşim planı varyasyonlarının bulunduğunu vedolayısıyla bu tarifin, bütün Anadolu yerleşim planlarını kapsamı içine alamayacağını ortaya koymuştur.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Ortada büyük bir avlu ve bu avluyu çevreleyen birbirine bitişik evlerden oluşan yerleşim modeli M. Korfmann tarafından 80li yılların başlarında Anadolu Yerleşim Planı (Anatolisches Siedlungsschema) olarak adlandırılmıştır. Ancak Anadoluda o zamandan bu yana yapılan yeni kazı ve araştırmalar, bu tanımlamanın içinde birbirlerinden bazı noktalarda ayrılan yerleşim planı varyasyonlarının bulunduğunu vedolayısıyla bu tarifin, bütün Anadolu yerleşim planlarını kapsamı içine alamayacağını ortaya koymuştur. Anadoluda çeşitli kültürel/siyasal gruplarının varlığı, yerleşim planlarındaki bu çeşitliliğin gerisindekien önemli neden olarak gösterilebilir. Tüm MÖ 3. Binyıl süresince Doğu Anadolu, Karaz Kültürünün yayılım alanı içinde kalır. Kazıların yetersiz kalması sebebiyle, Orta Anadolu mimarisi ile ilgili bilgilerimizson derece kısıtlıdır. Bu bağlamda Batı Anadolu mimarisi çok daha iyi bilinmektedir. Yeni araştırmalarınışığında burada yapılan güncel değerlendirmeler neticesinde, OTÇ öncesinde Anadoluda birbirindenfarklı yerleşim modellerinin söz konusu olduğu sonucuna varılmıştır.

Abstract

The settlement plan comprising of a large court encircled by adjacent houses has been defined by M.Korfmann in the early 80 s as Anatolian Settlement Plan (Anatolisches Siedlungsschema). However, thenew excavations and investigations carried out from that time up until now demonstrated that under thisdefinition there are variations of settlement patterns diverging from each other in certain points. Thus, allof the Anatolian settlement plans can not be classified under Anatolisches Siedlungsschema .The formation of cultural/political entities in Anatolia might be the most important underlying factor forthe manifestation of different settlement patterns. During the entire 3rd Millennium BC the whole easternAnatolian region remains in the distribution area of the Karaz culture. We know relatively little on thecentral Anatolian architecture due to the insufficient research. The architecture of western and centralAnatolia is much better known in this context. The up-to date evaluations made in the light of new researchhere demonstrated that different settlement models prevail in pre-Middle Bronze Age Anatolia.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

FİDAN, E. (2022). Anadolu Yerleşim Planı Üzerine Yeni Bir Değerlendirme. Arkeoloji Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 18, 113–125. https://ajindex.com/articles/448291

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Algaze 1990:
  2. G. Algaze, Town and Country in Southeastern Anatolia II. The Stratigraphic Sequence at Kurban Höyük. Oriental Institute Publications 110, Chicago Alvaro 2010: C. Alvaro, “Public and Private Architecture at Arslantepe in Period VI A”. In: M. Frangipane (Eds.), Economic Centralisation in Formative States. The Archaeological Reconstruction of the Economic System in 4th Millennium Arslantepe. SPO 3. Sapienza, 54 - 71. Arı vd. 2010:
  3. İ. Arı, Z. Eres ve A. Demirtaş, “Kanlıgeçit Açık Hava Müzesi: Trakya’da Bir İlk Tunç Çağ İç Kalesi”, TÜBA-KED 8, 229-240. Bernabò-Brea 1964: L. Bernabò-Brea, Poliochni, citta preistorica nell’isola di Lemnos, Vol. I, Roma. Bilgen 2010:
  4. N. Bilgen, Seyitömer Höyük Kazısı Ön Raporu (2006-2010), Kütahya. Blegen 1928:
  5. C.W. Blegen, Zygouries: A Prehistoric Settlement in the Valley of Cleonae, Cambridge. Caneva 2004: I. Caneva, ‘’The citadel tradition (5000– 4200 BC)’’, In: I. Caneva ve V. Sevin (Eds.), Mersin- Yumuktepe: A Reappraisal, Lecce, 57-72. Contı ve Persıanı 1993: A.M. Conti ve C. Persiani, ‘’When Worlds Collide Cultural Developments in Eastern Anatolia in the Early Bronze Age’’, In: M. Frangipane, H. Hauptmann, M. Liverani, P. Matthiae ve M. Mellink (Eds.), Between the Rivers and Over The Mountains, Roma, 261-413. Cookson 2008: B.C.Cookson, “The houses from Ilıpınar Phase Z and VI compared”, In: J Roodenberg ve S. Alpaslan Roodenberg (Eds.), Life and Death in a Prehistoric Settlement in Northwest Anatolia The Ilıpınar Excavations, Vol III. Çaylı 2009:
  6. P. Çaylı, Güvercinkayası 14 numaralı evin çanak çömlek verilerinden yola çıkarak yerleşme düzeni ve toplumsal yapılanmanın değerlendirilmesi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çilingiroğlu vd. 2013:
  7. A. Çilingiroğlu, Ö. Çevik, Ç. Çilingiroğlu, ‘’Ulucak Höyük Towards Understanding the Early Farming communities of Middle West Anatolia: Contribution of Ulucak’’, In: M. Özdoğan, N. Başgelen ve P. Kuniholm (Eds.), The Neolithic in Turkey, New Excavations & New Research, Western Turkey, İstanbul, 139-175. Duru 2006:
  8. R. Duru, Kuruçay Höyük II, (1978-1988 Kazılarının Sonuçları Geç Kalkolitik ve İlk Tunç Çağı Yerleşmeleri), Ankara. Duru 2008:
  9. R. Duru, Burdur-Antalya Bölgesi’nin Altıbin Yılı. Suna-İnan Kıraç Akdeniz Medeniyetleri Araştırma Enstitüsü. Duru ve Umurtak 2010: R. Duru ve G. Umurtak, ‘’Bademağacı Kazıları, 2008’’, 31. KST 3, Ankara, 261-268. Duru ve Umurtak 2013:
  10. G. Umurtak ve R. Duru, Yeniden Hacılar-Hacılar Büyük Höyük