Dergiler / Arkeoloji Dergisi / 2018 / Cilt: 0 - Sayı: 23

Tripolis Mezar Tipolojisi

The Tomb Typology of Tripolis

Sayfa
165–181
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Örgü tekne mezarlar ve tonozlu mezarların ise GeçAntik Çağda yapıldığı düşünülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, kazı ve yüzey araştırmalarında ele geçen veriler göz önüne alınarak, Tripolis’in nekropolisalanlarında karşımıza çıkan mezar tipleri üzerine yapılan genel bir değerlendirmeyi ve tarihlendirmeyikapsamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tripolis, Lydia, Karia ve Phrygia arasındaki bölgede, verimli toprakları ve önemli ticaretyolu üzerinde olan bir kenttir.En görkemli yıllarını Roma imparatorluk çağında yaşamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Örgü tekne mezarlar ve tonozlu mezarların ise GeçAntik Çağda yapıldığı düşünülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2007-2009 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma, kazı ve yüzey araştırmalarında ele geçen veriler göz önüne alınarak, Tripolis’in nekropolisalanlarında karşımıza çıkan mezar tipleri üzerine yapılan genel bir değerlendirmeyi ve tarihlendirmeyikapsamaktadır. Tripolis, Lydia, Karia ve Phrygia arasındaki bölgede, verimli toprakları ve önemli ticaretyolu üzerinde olan bir kenttir.En görkemli yıllarını Roma imparatorluk çağında yaşamıştır. Tripolisnekropolis alanlarında 2007-2009 yıllarında yapılan kazı (Doğu Nekropolisi’nde yedi kaya mezarı ve ikitraverten lahit) ve yüzey araştırmaları sonucunda Değirmentepe veya Kaletepe olarak adlandırılan tepe-nin hemen altındaki yamaçlarda yayılan nekropolis alanları, Kuzey, Doğu ve Batı Nekropolisi alanlarıolmak üzere üçe ayrılmaktadır. En çok yapılan mezar türü kaya mezarları ve traverten lahitlerdir. Üçüncümezar türü örgü tekne mezarlar tarzında inşa edilen mezarlardır. Doğu Nekropolisinde karşımıza çıkanve düzensiz taşlardan örülü iki adet tonozlu mezar son mezar türüdür. Kaya mezarları MÖ 2.-1. yüzyıldanbaşlayarak, MS 7. yüzyıl ortalarına kadar kullanılmıştır. Lahitler kullanımı ise MS 1. yüzyıl ile 7. yüzyılortalarına kadar olan sürede karşımıza çıkmaktadır. Örgü tekne mezarlar ve tonozlu mezarların ise GeçAntik Çağda yapıldığı düşünülmektedir.

Abstract

This study includes a general evaluation and dating of the tomb types encountered in the necropolis areas of Tripolis, taking into account the data found in excavations and surface surveys. Tripolis is settled on fertile land and is located on important trade routes in the region between Lydia, Caria and Phrygia. The city of Tripolis lived through its most glorious years during the Roman Empire Age. As a result of exca- vations and survey examination trips made in the Tripolis necropolis areas in 2007-2009 revealed that Necropolis areas spread on the slopes just below the hill called Değirmentepe or Kaletepe (seven rock- cut-tombs and two travertine sarcophagi in the Eastern Necropolis) are divided into three areas, which are called North, East and West necropolis areas. The most builded tomb type are the rock-cut tombs and the travertine sarcophagi. Then other grave type are stone chest graves and barrel-vaulted tombs. The two barrel-vaulted tombs that have been builded up of irregular stones in the East Necropolis are the last tomb type. The rock-cut tombs was constantly reused from the 2-1st century BC to the mid 7th century AD. Sarcophagi was used from 1. century AD middle to middle of 7. century AD. Stone chest graves and barrel-vaulted tombs are thought to have been built in the Late Antiquity.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERDOĞAN, A., ARICI, S. (2022). Tripolis Mezar Tipolojisi. Arkeoloji Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 23, 165–181. https://ajindex.com/articles/448236

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Abbasoğlu 1987: H. Abbasoğlu, “1986 Yılı Termessos Yüzey Araştırmaları”, AST 5.1, 213-230. Akçay 2012: T. Akçay, “Olba Mezarlık Alanları”, Seleucia 1, 77-104. Akçay 2016:
  2. T. Akçay, Olba’da Ölü Kültü, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara. Akçay ve Erdem 2016: T. Akçay-B. Erdem, “Doğu Dağlık Cilicia Mezarları, Olba’dan Yeni Mezar Tipleri ve Terminoloji Önerileri”, Seleucia 6, 261-286. Al-Muheisen 2008: Z. Al-Muheisen, “Archeological Excavations At The Yasileh Site In Northern Jordan”, Syria, 315-337. Altunay 2008:
  3. B. Altunay, Seleukeia Pieria Doğu Nekropolü, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek lisans Tezi, Hatay. Arıcı 2017:
  4. S. Arıcı, Tripolis Nekropolisleri, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İzmir. Arıcı ve Erdoğan 2017: S. Arıcı-A. Erdoğan, “Tripolis 6. No.lu Kaya Mezarı”, Seleucia 7, 297-324. Atik ve Koçel Erdem 2002: N.Atik-Z.K.Erdem, “Tüba-Tüksek Buldan (Denizli) Arkeolojik Kültür Varlıkları Envanter Çalışması, 2002 Yılı Raporu”, Buldan Türkiye Kültür Envanteri Pilot Bölge Çalışmaları 1, 2, (Ed. F. Arman-T. Taş), 2-16, Ankara. Atik ve Koçel Erdem 2003: N.Atik-Z.K.Erdem, “Tüba-Tüksek Buldan (Denizli) Arkeolojik Kültür Varlıkları Envanter Çalışması”, Buldan Türkiye Kültür Envanteri Pilot Bölge Çalışmaları 2, 2, (Ed. F. Arman-T. Taş), 2-16, Ankara. Atik ve Koçel Erdem 2004:
  5. N. Atik-Z.K. Erdem, Arkeolojik Kültür Varlıkları Envanteri 2001-2003 Yılı Saptamalarının Değerlendirilmesi”, TÜBA Kültür Envanteri Dergisi 2, 9-39. Atunel 2000: E. Atunel, “Hierapolis ve yakın çevresinde tarihsel deprem aktivitesi”, Ricerche Archeologiche Turche Nella Valle Del Lykos Lykos vadisi Türk Arkeoloji Araştırmaları, (Ed. F. D’Andria-F. Silvestrelli), 229-325, Lecce. Aydan ve Kumsar 2005: Ö. Aydan-H. Kumsar, “2003 Buldan depremlerinin özellikleri ve hasar Gören Yenice (Denizli) Roma yeraltı mezarlarına ilişkin bir değerlendirme”, Mühendislik Jeolojisi Bülteni (Bulletin of Engineering Geology), Uluslararası Mühendislik Jeolojisi Türk Milli Komitesi Yayını, sayı 20, 61-73. Bahadır 2011: G. Bahadır, “Anadolu’da Bizans-Sasani Etkileşimi (IV-VII. yüzyıllar)”, Turkish Studies 6.1, 707-726. Başaran 2006: C. Başaran “Parion: Karanlıktan Gün Işığına”, Anadolu Arkeolojisine Katkılar 65. Yaşında Abdullah Yaylalı’ya Sunulan Yazılar, (Ed. T. Takaoğlu), 185-200, İstanbul. Baumeister 2006: P. Baumeister, “Die Nekropolen von Blaundos. Typologie Ausgestaltung und Kunsthistoris