Dergiler / Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi / 2008 / Cilt: 55 - Sayı: 2

Balık kökenli Enterococcus faecalis suşlarının antibiyotik dirençlilikleri

Antimicrobial resistance in Enterococcus faecalis from fishes

Sayfa
107–110
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bulgular, balıklarda streptomisin, gentamisin ve siprofloksasine dirençli suşların yaygın olarak bulunduğunu; düşük oranda da olsa vankomisine dirençli suş bulunması, balıkların VRE kaynağı olarak dikkate alınması gerektiğini gösterdi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İnsan ve hayvanlarda komensal olarak bulunan enterokoklar, belirli koşullarda hastalıklara neden olabilirler.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmamızda Ege Bölgesinde hasta ve ölü balıklardan izole edilen 26 Enterococcus faecalis suşu kullanıldı.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bulgular, balıklarda streptomisin, gentamisin ve siprofloksasine dirençli suşların yaygın olarak bulunduğunu; düşük oranda da olsa vankomisine dirençli suş bulunması, balıkların VRE kaynağı olarak dikkate alınması gerektiğini gösterdi.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İnsan ve hayvanlarda komensal olarak bulunan enterokoklar, belirli koşullarda hastalıklara neden olabilirler. Kültür balıkçılığının gelişmesi ve artması ile balıklarda diğer bakteriyel infeksiyonlarla birlikte enterokokkal infeksiyonlar da büyük bir problem olmaya başlamışlardır. Enterokoklar, doğadaki geniş dağılımları, yüksek düzeyde antibiyotik dirençlilikleri ve neden oldukları infeksiyonlardaki yüksek mortaliteleri ile ilgi çeken mikroorganizmalardır. Bu çalışmada, balıklardan izole edilen Enterokokların vankomisin ve diğer antibiyotiklere karşı dirençliliklerinin belirlenmesi amaçlandı. Çalışmamızda Ege Bölgesinde hasta ve ölü balıklardan izole edilen 26 Enterococcus faecalis suşu kullanıldı. E. faecalis suşlarının siprofloksasin, eritromisin, tetrasiklin, streptomisin, ampisilin, gentamisin, penisilin ve vankomisin duyarlılıkları agar-disk difüzyon tekniği ile incelendi. Vankomisin dirençli enterokokların (VRE) vankomisin direnç fenotipleri agar dilusyon yöntemi ile belirlendi. İncelenen E. faecalis suşları, siprofloksasin, eritromisin, tetrasiklin, streptomisin, ampisilin, gentamisin, penisilin ve vankomisine sırasıyla %34.6, %3.8, %3.8, %96.1, %11.5, %92.3, %11.5 ve %3.8 oranında dirençli bulundu. İncelenen 26 suştan 1’inin (%3.8) vankomisine dirençli olduğu saptandı. Bu suşun vankomisin direnç fenotipinin vanA olduğu belirlendi. Bu bulgular, balıklarda streptomisin, gentamisin ve siprofloksasine dirençli suşların yaygın olarak bulunduğunu; düşük oranda da olsa vankomisine dirençli suş bulunması, balıkların VRE kaynağı olarak dikkate alınması gerektiğini gösterdi.

Abstract

Enterococci, which are found as commensal in animals and human, can cause infections in definite conditions. The improvement and increment of aquaculture cause to happen a big problem for not only the other bacterial infections but also enterococcal infections in fishes. Enterococci are interesting microorganisms owing the wide range of distribution in nature, high level of antimicrobial resistance, and high mortality rates in enterococcal infections. The aim of this study was to determine the resistance to vancomycin and other antimicrobials in fish isolates of enterococci. Twenty six Enterococcus faecalis strains which were isolated in sick and dead fishes were used in study. Ciprofloxacin, erythromycin, tetracycline, streptomycin, ampicillin, gentamicin, penicillin, and vancomycin susceptibility of E.faecalis strains were examined with agar disc diffusion techniques. The vancomycin resistance phenotype of vancomycin resistant enterococci (VRE) was determined by agar dilution method. Ciprofloxacin, erythromycin, tetracycline, streptomycin, ampicillin, gentamicin, penicillin and vancomycin resistance of E.faecalis strains were found as 34.6%, 3.8%, 3.8%, 96.1%, 11.5%, 92.3%, 11.5%, and 3.8%, respectively. One of the 26 E.faecalis strains (3.8%) was found as vancomycin resistant (VRE) and the vancomycin resistance phenotype of this strain was determined as VanA. These findings showed that ciprofloxacin, streptomycin and gentamicin resistant E.faecalis strains were prevalent in fishes. Despite of the low proportion, the presence of a vancomycin resistant E.faecalis strain suggested that fishes must be considered as VRE source.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇİFTÇİ, A., SAVAŞAN, S., KIRKAN, Ş., KAYA, O. (2022). Balık kökenli Enterococcus faecalis suşlarının antibiyotik dirençlilikleri. Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Cilt: 55 - Sayı: 2, 107–110. https://ajindex.com/articles/445087

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Actis LA, Tolmasky ME, Crosa JH (1999): Enterococcus seriolicida and Streptococcus iniae.304-305. In: Fish Diseases and Disorders, R, Kusuda, F, Salati (Ed), CAB International, Oxfordshire
  2. Cheng W, Chen JC (1998): Isolation and Characterization of an Enterococcus-like bacterium causing muscle necrosis and mortality in Makrobranchium rosenbergii in Taiwan. Dis Aquat Organ, 34, 93-101
  3. Cetinkaya Y, Falk P, Mayhall CG (2000): Vancomycin-resistant enterococci. Clin Microbiol Rev, 13, 686–707
  4. Devriese L A, Cruz-Colque JI, DE Herdt P, Haesebrouck F (1992): Identification and composition of the tonsillar and anal enterococcal and streptococcal flora of dogs and cats. J Appl Bacteriol, 73, 421-425
  5. Devriese LA, Hommez J, Leavens H, POT B, Vandamme P, Haesebrouck F (1999): Identification of aesculin-hydrolyzing streptococci, lactococci, aerococci and enterococci from subclinical intramammary infections in dairy cows. Vet Microbiol, 70, 87-94
  6. Eldar A, Ghittino C, Asanta L, Bozzetta E, Goria M, Prearo M, Bercovier H (1996): Enterococcus seriolicida is a junior synonym of Lactococcus garviae, a causative agent of septicemia and meningoencephalitis in fish. Curr Microbiol, 32, 85-88
  7. Eldar A, Gorıa M, Ghittino C, Zlotkin A, Bercovier H (1999): Biodiversity of Lactococcus garviae strains isolated from fish in Europe,Asia, and Australia. Appl Environ Microbiol, 65,1005-1008
  8. Endtz HP, Van Den Braak N, Verbrugh HA, Van Belkum A (1999): Vancomycin resistance: status quo and quo vadis. Eur J Clin Microbiol Infect Dis, 18, 683–690
  9. Frick IM, Morgelin M, Bjorck L (2000): Virulent aggregates of Streptococcus pyogenes are generated by homophilic protein-protein interactions. Mol Microbiol, 37, 1232-1247
  10. Harwood VJ, Brownell M, Perusek W, Whitlock JE (2001): Vancomycin-resistant Enterococcus spp. isolated from wastewater and chicken feces in the United States. Appl Environ Microbiol, 67,4930-4933
  11. Malathum K, Murray BE (1999):Vancomycin-resistant enterococci: recent advances in genetics, epidemiology and therapeutic options. Drug Resist Updates, 2, 224–243
  12. Mundy LM, Sahm DF, Gilmore M (2000): Relationships between enterococcal virulence and antimicrobial resistance. Clin Microbiol Rev, 13, 513–522
  13. Pinto B, Pierotti R, Canale G, Reali D (1999): Characterization of faecal streptococci as indicators of faecal pollution and distribution in the environment. Lett Appl Microbiol, 29, 258–263
  14. Peterson A, Dalsgaard A (2002): Species