Dergiler / Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 25 - Sayı: 1

BRİÇ KART OYUNU BİR SPOR DALI MIDIR? AVRUPA BİRLİĞİ HUKUKU AÇISINDAN BİR DEĞERLENDİRME

IS BRIDGE THE CARD GAME A SPORTS BRANCH? AN EVALUATION FROM THE VIEWPOINT OF EUROPEAN UNION LAW

Sayfa
99–134
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada, öncelikle genel anlamıyla spor kavramı ele alındıktan sonra, AB’nin spor politikası ve spor alanındaki yetkisinin tarihsel gelişimi ışığında, ABAD’ın C-90/16 sayılı Briç Kart Oyunu Kararı incelenecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Dünya’da ve Türkiye’de çok sevilerek oynanan “briç” kart oyunun spor olma niteliği, ilginç bir biçimde önkarar davası yoluyla Avrupa Birliği Adalet Divanı’nın (ABAD) önüne getirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Söz konusu uyuşmazlık, Avrupa Birliği’nin Katma Değer Vergisi (KDV) Ortak Sistemine dair 2006/112/AT sayılı Konsey Yönergesinin 132. maddesi 1. fıkrası (m) bendinde yer alan vergi muafiyeti istisnasının yorumlanması hakkındadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, öncelikle genel anlamıyla spor kavramı ele alındıktan sonra, AB’nin spor politikası ve spor alanındaki yetkisinin tarihsel gelişimi ışığında, ABAD’ın C-90/16 sayılı Briç Kart Oyunu Kararı incelenecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2006 Verileri
⚙️Değişkenler:Spor Kavramı · Avrupa Birliğinde Spor · Katma Değer Vergisi Muafiyeti

Özet

Dünya’da ve Türkiye’de çok sevilerek oynanan “briç” kart oyunun spor olma niteliği, ilginç bir biçimde önkarar davası yoluyla Avrupa Birliği Adalet Divanı’nın (ABAD) önüne getirilmiştir. Söz konusu uyuşmazlık, Avrupa Birliği’nin Katma Değer Vergisi (KDV) Ortak Sistemine dair 2006/112/AT sayılı Konsey Yönergesinin 132. maddesi 1. fıkrası (m) bendinde yer alan vergi muafiyeti istisnasının yorumlanması hakkındadır. Dava konusu olayda, İngiliz Briç Birliği’nin (EBU) düzenlediği turnuvalara katılım ücretleri için talep ettiği vergi muafiyeti başvurusu, Birleşik Krallık Gelir ve Gümrük İdaresi (Gİ) tarafından reddedilmiştir. Bu karar aleyhine açılan idari ve sonrasındaki temyiz sürecindeki yetkili ulusal Yüksek Mahkeme, davacı bekletici sorun yaparak, ilgili yönerge hükmünün yorumlanması talebiyle davayı önkarar yoluyla ABAD’a göndermiştir. ABAD tarafından bakılan bu dava; satranç, briç veya go gibi fiziksel aktiviteden daha çok zihinsel faaliyet ağırlıklı oyunların, spor olarak değerlendirilip değerlendirmeyeceği tartışmalarının, AB hukuku alanına bir yansıması olarak da görülebilir. ABAD, anılan davada, yeteri ölçüde fiziksel aktivite içermediği temel gerekçesine dayanarak, briç kart oyununun, ilgili yönerge hükmü kapsamında spor olarak yorumlanamayacağı şeklinde karar vermiştir. Bu çalışmada, öncelikle genel anlamıyla spor kavramı ele alındıktan sonra, AB’nin spor politikası ve spor alanındaki yetkisinin tarihsel gelişimi ışığında, ABAD’ın C-90/16 sayılı Briç Kart Oyunu Kararı incelenecektir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CANDAN, T. (2022). BRİÇ KART OYUNU BİR SPOR DALI MIDIR? AVRUPA BİRLİĞİ HUKUKU AÇISINDAN BİR DEĞERLENDİRME. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 25 - Sayı: 1, 99–134. https://ajindex.com/articles/441462

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Alyanak S, “Avrupa Birliği Adalet Divanı’nın Teşkilatlanması”, 2014, 3, s. 253- 281. Alyanak S, Avrupa Birliği Hukukunda Yetki Sorunu, Yetkin Yayınevi, Ankara 2015.
  2. Başaran M, Türk Spor Hukukunda Çözülemeyen Sorun /Amatör-Profesyonel Sportif Faaliyet Ayrımının Sınırlarının Temeline Vergisel Bakış, Candan T, “Avrupa Birliği’nin Spor Alanında Düzenleme Yapma Yetkisinin Kapsamı ve Sınırları”, 2018, 9 (2), İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, s. 237-258. Candan Tolga, “AB Yargı Düzeninde Önkarar Davası ve Önemi”, in Bilgin Tiryakioğlu/ Gülin Güngör (Ed.), Prof. Dr. Tuğrul Arat’a Armağan, Yetkin Yayınevi, Şubat 2012, s. 271-288.
  3. Calliess C, Die neue Europäische Union nach dem Vertrag von Lissabon, Mohr Siebeck Tübingen, 2010.
  4. Diem C, Wesen und Lehre des Sports und der Leibeserziehung, 5. Aufl., Weidemann Dublin – Zürich, 1969.
  5. Digel H, Sport und nationale Repräsentation. Spitzensport im Dienste der Politik, BiSt 1975, s. 195-202. Durak N, “Gelenek ve Modernite Etkileşimi Bağlamında Spor Etiği”, 2011, 2 (27), Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, s. 43-63.
  6. Edling J, Schach und Recht, Books on Demand Verlag, 2019.
  7. Eichenberger R, Zivilrechtliche Haftung des Veranstalters sportlicher Wettkämpfe, Diss. Zürich 1973.
  8. Eppensteiner F, Der Sport. Wesen und Ursprung, Wert und Gestalt, Reinhardt, München– Basel 1964. Ertaş Ş/Petek H, Spor Hukuku, 2. Bası, Yetkin Yayınevi, İstanbul 2011. Fidanoğlu B, “Sporting Exception In The European Union‘s Sports Policy”, 2012, 2, Ankara Bar Review, s. 67-80. Filiz K, “Sporun Tanımlanması ve Kapsamının Belirlenmesi Üzerine Bir Çalışma”, 2002, 22(2), Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, s. 203-211.
  9. Fişek K, Devlet Politikası ve Toplumsal Yapıyla İlişkileri Açısından Spor Yönetimi, YGS Yayınları, İstanbul 2003. Frey D/Pommer J, “Herausforderungen für die weitere Entwicklung des eSport- Überlegungen aus der Perspektive des Veranstalters”, MMR – Beilage 2018, s. 7-12. Fritzweiler J/Pfister B/Summerer T/Alvermann J, Praxishandbuch Sportrecht, 4.Aufl., C.H.BECK Verlag, 2020 Gardiner S/O’Leary J/Welch R/Boyes S/Naidoo U, Sports Law, 3. Aufl., Routledge Cavendish, London 2006. Gardiner S/Welch R, “Bosman- There and Back Again: The Legitimacy of Playing Quotas under European Union Sports Policy”, 2011, 17 (6), European Law Journal, s. 828- 849. Gerum K, Die gesellschaftliche Bedeutung des Sports von der Antike bis zur Gegenwart, Sport und Recht – 2. Tagungsband, Bern 2005. Göçmen İ/Baykal S, “Avrupa Birliğ