Dergiler / Anadolu Psikiyatri Dergisi / 2020 / Cilt: 21 - Sayı: 1

Birinci basamak sağlık çalışanlarında mobbing

Mobbing in the case of primary health care providers

Sayfa
5–13
Yayın Tarihi
2022-10-10
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma, her meslek grubunun faillerinin kendilerinin yöneticisi pozisyonundakiler olduğunu, iki cinsiyette de 36-45 yaş grubunun daha çok mağdur olduğunu, mobbing ile başa çıkma için en çok başvurulan yöntemin tacizci ve mağdur arasındaki iletişimin kesilmesi olduğunu, mağdurların en yaygın tepkilerinin durumu arkadaşları ile paylaşma şeklinde olduğunu ortaya koymuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışma ile, toplum odaklı sağlık eğitimi programlarının ana unsurları olan birinci basamak sağlık çalışanlarının mobbingle karşılaşma durumlarının, mobbingin ortaya çıkışı ile ilişkili etkenlerin, mobbingle mücadele etme ve mobbing sürecinin yarattığı sonuçların tanımlanması amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntem: Bu çalışma, resmi izinleri ve etik kurul kararı alındıktan sonra, Antalya’da birinci basamak sağlık birimlerinde çalışanlar ile yapılmıştır. 2017 yılında, kesitsel bir çalışma olarak planlanmış ve 752 birinci basamak çalışanına anket formu uygulanarak yürütülmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma, her meslek grubunun faillerinin kendilerinin yöneticisi pozisyonundakiler olduğunu, iki cinsiyette de 36-45 yaş grubunun daha çok mağdur olduğunu, mobbing ile başa çıkma için en çok başvurulan yöntemin tacizci ve mağdur arasındaki iletişimin kesilmesi olduğunu, mağdurların en yaygın tepkilerinin durumu arkadaşları ile paylaşma şeklinde olduğunu ortaya koymuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Bu çalışma ile, toplum odaklı sağlık eğitimi programlarının ana unsurları olan birinci basamak sağlık çalışanlarının mobbingle karşılaşma durumlarının, mobbingin ortaya çıkışı ile ilişkili etkenlerin, mobbingle mücadele etme ve mobbing sürecinin yarattığı sonuçların tanımlanması amaçlanmıştır. Yöntem: Bu çalışma, resmi izinleri ve etik kurul kararı alındıktan sonra, Antalya’da birinci basamak sağlık birimlerinde çalışanlar ile yapılmıştır. 2017 yılında, kesitsel bir çalışma olarak planlanmış ve 752 birinci basamak çalışanına anket formu uygulanarak yürütülmüştür. Tüm birinci basamak çalışanlarından eğitime katılmayan 64 kişi (%7.8) çalışmaya alınmamıştır. Kişiler çalışmanın amacı konusunda bilgilendirildikten sonra, doldurması yaklaşık 30 dakika süren 21 soruluk anket formu kendilerine verilmiştir. Kişilere yaş, cinsiyet, eğitim ve çalışma geçmişleri, mobbingin herhangi bir çeşidini bilme ve uğrama durumları, varsa taciz süresi ile tacizcinin pozisyonu, cinsiyeti sorulmuş olup yanıtlar tanımlayıcı istatistiksel yöntemlerle analiz edilmiş ve ki-kare önemlilik testi kullanılmıştır. Sonuçlar: Çalışmamızda birinci basamak çalışan- ları arasında mobbinge uğrama oranı %30.4 olarak saptanmış, katılımcıların %72.2’si (543) ‘mobbing’ veya ‘psikolo- jik taciz’ kavramlarını önceden duyduklarını belirtmiştir. Mobbinge uğrama oranı kadınlarda ve ebe-hemşire grubun- da daha yüksek bulunmuştur. Çalışma, her meslek grubunun faillerinin kendilerinin yöneticisi pozisyonundakiler olduğunu, iki cinsiyette de 36-45 yaş grubunun daha çok mağdur olduğunu, mobbing ile başa çıkma için en çok başvurulan yöntemin tacizci ve mağdur arasındaki iletişimin kesilmesi olduğunu, mağdurların en yaygın tepkilerinin durumu arkadaşları ile paylaşma şeklinde olduğunu ortaya koymuştur. Bu çalışmada aynı zamanda, mobbinge uğrama süresinin doktorlarda 9-12 ay, ebe-hemşire grubunda ise 19 ay ve daha fazla sürdüğü saptanmıştır. Tartış- ma: Bu çalışmada elde edilen sonuçların, literatürde sıklıkla belirtilen sonuçlara paralellik gösterdiği gözlenmiş olup bu alanda daha çok çalışma ve hizmet içi eğitim yapılarak kişilerde farkındalık oluşturulması ve doğru tepki davra- nışları oluşturulmasına katkı sağlanabilir. (Anadolu Psikiyatri Derg 2019; 2020; 21(1):5-13)

Abstract

Objective: Primary healthcare workers are the main drivers of the population-oriented health education programs.In this work, we aim to offer an account of the conditions that lead to mobbing in Primary Health Care Employees,and of the ways to address this problem and its consequences. Methods: This study has been conducted on themedical staff in primary health care units in the province of Antalya, with the permission of the Provincial HealthDirectorate and the approval of the ethics board of the Antalya Education and Research Hospital. It was plannedas a cross-sectional study; survey forms were filled out by 752 employees during an internal training for primaryhealth care in 2017. After informing the subjects regarding the aims of the study, we gave them a survey of 21questions. The average time for the individuals to answer the questions was 30 minutes. The survey was designedto ask the individuals their age, gender, educational background and occupation, whether they know of any case ofmobbing, whether they were subjected to mobbing themselves and for how long, the position and the gender of theperpetrator, and whether and how they addressed the issue. The answers of the participants were analyzed withdescriptive statistical analysis, the frequencies were determined and chi-square test was used. Results: 72.2%(543) of the participants declare that they heard the words ‘mobbing’ or ‘psychological harassment’ before. In ourstudy, the rate of exposure to mobbing was found to be 30.4% among primary care providers. We have found thatmobbing exposure was significantly higher among females and midwives and nurses. Our study reveals that inevery occupational group perpetrators are mostly in management positions, that 36-45 age group was the mostvictimized group by both genders, that the most common method in order to handle mobbing is the loss of commu-nication between the perpetrator and the victim and that the most common response to mobbing is to share it withfriends, and our study finds that the period of mobbing in the midwife-nurse group is mostly 19 months and more,while this period takes to 9-12 months in the case of doctors. Discussion: One of the most important steps in pre-venting mobbing is to take timely measures in organizations and to prevent the problem from harming the organi-zation and employees. Educating employees about emotional assault within their working environment is proposedas an important solution for them to protect themselves when they are subjected to harassment. (Anatolian Journalof Psychiatry 2020; 21(1):5-13)

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HÜLÜR, Ü., DİRİCAN, O., BOZYEL, Ö. A., ÖZTAŞ, D. (2022). Birinci basamak sağlık çalışanlarında mobbing. Anadolu Psikiyatri Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 1, 5–13. https://ajindex.com/articles/437849

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Duffy M, Yamada DC. Workplace Bullying and Mobbing in the United States. Second ed., Cali-fornia-Colorado: ABC-CLIO, LLC, 2018.
  2. Memis M, Durmus S, Cırak K, Ornek M, Kaya M, Yavuz E, et al. Violence Research of Health Workers. Ankara: Health-Sen Publications-20, 2013. Tumer EO. Psychological Abuse at Workplaces (Mobbing) Information Guide. Second ed., Anka-ra: The Ministry of Labor and Social Security Gen-eral Directorate of Labor, 2014. Pilinger J. Violence and Harassment against Women and Men in the World of Work: Trade Union Perspectives and Action. International Labour Office, Bureau for Workers’ Activities (ACTRAV), Geneva: ILO, 2017.
  3. Einarsen, S. The nature and causes of bullying at work. IJM 1999; 20:16-27.
  4. Einarsen S, Raknes BI. Harrasment at work and the victimization of men. Violence Vict 1997; 12:247-263. Bayrak KS. Mobbing as a Psycho Violence Spiral in Business Life and Causes. 14th National Management and Organization Congress (25-27 May 2006, Erzurum). The Congress Book 2006, p.434, Erzurum. Tutar H. Psychological Violence in the Workplace. Third ed., Ankara: Platin Press, 2004.
  5. Pelit E, Kılıç I. The Relationship between mobbing and organizational commitment: an application in city and public hotels. J Business Stud 2012; 4(2):122-140.
  6. Karahan A, Yılmaz H. Mobbing ve örgütsel bağlılık ilişkisine yönelik bir çalışma. Yaşar Üniversitesi Derg 2014; 9(33):5692-5715.
  7. Yıldırım D, Yıldırım A. Psychological violence behaviors of health academies and their effects. Turkish J Med Sci 2010; 30(2):559-570. Murray JS. Workplace bullying in nursing: a prob-lem that can't be ignored. Medsurg Nurs 2009; 18(5):273-276. Cobanoğlu S. Mobbing- Emotional Attack at Work and Methods of Struggle. İstanbul: Timaş Psycho-logy Series, 2005.
  8. Simons SR, Mawn B. Bullying in the workplace--a qualitative study of newly licensed registered nurses. AAOHN J 2010; 58(7):305-311. Bag B. Violence Views in Nursing. İstanbul: Active Press, 2004
  9. Devanport N, Distler SR, Pursell EG. Mobbing, Emotional Abuse in the American Workplace. OC Onertoy (Çev.), İstanbul: System Press, 2003. Tetik S. Mobbing concept: importance for individuals and organizations. KMU J Soc Eco Research 2010; 12(18):81-89.
  10. Cavalcanti AL, Belo EDR, Marcolino EC, Fernan-des A, Cavalcanti YW, de Carvalho DF, et al. Occupational violence against Brazilian Nurses. Iran J Public Health 2018; 47(11):1636-1643. Ozen CS. Psychological violence in the worklace: a study on hospital workers. Work and Society 2008; 4:107-133