Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu derlemenin konusu, KRT adaylarını seçmede kullanılan majör ekokardiyografik yöntemler, bu konuda KMR tarafından saptanan kardiyak fibrozisin potansiyel rolü ve kardiyak fibrozisin intraventriküler dissenkroni varlığıyla muhtemel ilişkisidir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Kardiyak resenkronizasyon tedavisi (KRT) ventrikül içi ileti gecikmesi olan hastalar için önemli bir tedavi seçeneği olup, seçilmiş kalp yetmezliği hastalarında mortalite ve morbiditeyi azalttığı gösterilmiştir. Ventrikül içi gecikmeyi tanımlamak ve KRT adaylarını seçmek için, renkli doku Doppler ekokardiyografi ve benek takibi gibi, çeşitli ekokardiyografik yöntemler önerilmiştir. Bu dikkatlice seçilmiş hastaların yaklaşık %30’u yanıt vermediğine göre, KRT’ne yanıtın öngörücüleri hala araştırma konusu olarak kalmaya devam etmektedir. Son zamanlarda kardiyak manyetik rezonans (KMR) görüntülemelerdeki geç gadolinyum tutulumu tarafından gösterilen miyokardiyal fibrozis, hem intraventriküler dissenkroninin hem de KRT’ne cevabın gelecek vadeden öngörücüsü olarak gösterilmiştir. Bu derlemenin konusu, KRT adaylarını seçmede kullanılan majör ekokardiyografik yöntemler, bu konuda KMR tarafından saptanan kardiyak fibrozisin potansiyel rolü ve kardiyak fibrozisin intraventriküler dissenkroni varlığıyla muhtemel ilişkisidir.
Abstract
Cardiac resynchronization therapy (CRT) is an important therapeutic option for patients with intraventricular conduction delay and has been shown to reduce mortality and morbidity in selected heart failure patients. Several echocardiographic methods have been proposed to define intraventricular delay and to select candidates for CRT, such as color coded tissue Doppler echocardiography and speckle tracking. Since, up to 30% of these carefully selected patients do not receive benefit; predictors of response to CRT still remain a topic of ongoing investigations. Recently, myocardial fibrosis defined by late gadolinium enhancement on cardiac magnetic resonance (CMR) imaging has been introduced as promising predictor of both intraventricular dyssynchrony and response to CRT. The focus of the present review is the major echocardiographic modalities to select CRT candidates, the potential role of cardiac fibrosis detected by CMR in this respect, and the possible relation of it with the presence of intraventricular dyssynchrony.