Dergiler / Bilimname / 2020 / Cilt: 2020 - Sayı: 41

Filozof Kimliği ile İbn Sînâ’nın Kelâmî ve Tasavvufî Düşünceye Etkisi

The Influence of Ibn Sīnā With the Philosopher Identity in Islamic Theology and Ṣūfīsm

Sayfa
663–690
Yayın Tarihi
2020-05-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmamız bu etkiyi; İbn Sînâ’nın Gazzâlî’ye etkisi, Gazzâlî sonrası kelâm ilmine etkisi ve tasavvufî düşünceye etkisi başlıkları altında sınırlandırmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İslâm düşüncesinin yayılış sürecinde felsefî düşüncenin etki alanı tartışılagelmiş bir olgudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu kapsam, özellikle din-felsefe ilişkisinden doğan tartışmaları öne çıkartmış, felsefî düşüncenin geleceği bir bakıma bu uzlaşının sonucuna bağlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmamız bu etkiyi; İbn Sînâ’nın Gazzâlî’ye etkisi, Gazzâlî sonrası kelâm ilmine etkisi ve tasavvufî düşünceye etkisi başlıkları altında sınırlandırmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İslâm Felsefesi · İslâm Kelâmı · Tasavvuf

Özet

İslâm düşüncesinin yayılış sürecinde felsefî düşüncenin etki alanı tartışılagelmiş bir olgudur. İslâm düşüncesi, kapsamı en genişi felsefe olmak üzere, birçok disiplini içinde barındırmaktadır. Bu kapsam, özellikle din-felsefe ilişkisinden doğan tartışmaları öne çıkartmış, felsefî düşüncenin geleceği bir bakıma bu uzlaşının sonucuna bağlanmıştır. Böyle bir tartışma zemininde Müslüman filozoflar, din ile felsefî düşüncenin birbirini desteklediği ya da tamamladığı iddiasından hareketle düşünce sistemlerinin ana eksenine vahiy-akıl uzlaşısını koymuşlar, bunun üzerinden geliştirdikleri paradigmalarla özgün bir felsefenin savunucusu olmuşlardır. Filozof kimliği ile İbn Sînâ’nın kelâmî ve tasavvufî düşünceye etkisiyle teşekkül eden ve kabaca “İbn Sînâcılık” diyebileceğimiz kavramın tarihselliği ve işlerliği bu makalenin problematiği olacaktır. Lakin bu etkiden kastımız bütün bir felsefî mirasın İbn Sînâ’dan neşet ettiğini söylemek değildir. Niyetimiz bu mirasa İbn Sînâ’nın yaptığı katkıyı tartışmaktır. Filozofu önemli kılan husus, onun düşüncesinin, kendisinden sonraki süreçte de evrilerek devam etmesi ve birçok mütefekkiri etkilemesidir. Çalışmamız bu etkiyi; İbn Sînâ’nın Gazzâlî’ye etkisi, Gazzâlî sonrası kelâm ilmine etkisi ve tasavvufî düşünceye etkisi başlıkları altında sınırlandırmıştır.

Abstract

Islamic thought has many disciplines and the most effective is philosophy. This scope has brought forward particularly the debates arising from the relation between religion and philosophy and the future of philosophical thought is connected with the result of this compromise. On the basis of such a discussion, Muslim philosophers have claimed that religion and philosophical thought support or complement each other. From this point of view, they put the revelation-mind compromise on the main axis of their thought systems and they became the defender of an original philosophy with the paradigms they developed over it. The problematic of this article; The philosopher's identity is to discuss the nature of the concept that we can call "Ibn Sīnā pursuits (Avicennism)", which was formed by the influence of Ibn Sīnā to Islamic theology (Kalām) and Ṣūfīsm. However, we do not mean to say that a whole philosophical heritage emanates from Ibn Sīnā. Our intention is to discuss the contribution of Ibn Sīnā to this heritage. The importance of Ibn Sīnā is that his thought continues to evolve after the process, and that it influences many other scholars. In this regard, Ibn Sīnā and his domain can be evaluated under three headings. Al-Ghazali is influenced by Ibn Sīnā, Ibn Sīnā's influence on Islamic theology after al-Ghazali and Ibn Sīnā's influence on the Islamic tradition of Ṣūfīsm.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERDOĞAN, Ö. F. (2020). Filozof Kimliği ile İbn Sînâ’nın Kelâmî ve Tasavvufî Düşünceye Etkisi. Bilimname, Cilt: 2020 - Sayı: 41, 663–690. https://ajindex.com/articles/43618

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Affifi, A. E. (1975). Muhyiddîn İbnü’l-Arabî’nin Tasavvuf Felsefesi (M. Dağ, Çev.). Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları.
  2. Alper, Ö. M. (2010). İbn Sînâ. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Araştırmaları Merkezi Yayınları.
  3. Alper, Ö. M. (2013). VII/XIII. Yüzyılda İbn Sînâcı Gelenek: Tenkit ve Terkip Arasında. 17-26.
  4. Altaş, E. (2015). Fahreddîn Râzî’nin İbn Sînâ Yorumu ve Eleştirisi. İz Yayıncılık. Apaydın, Y. (2012). Aşkın Hikmet Okulu. Içinde B. A. Çetinkaya (Ed.), İslâm Felsefesi Tarihi (C. 2, ss. 321-326).
  5. Grafiker Yayınları.
  6. Arslan, A. (1987). Haşiye alâ’t-Tehâfüt Tahlili. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  7. Atay, H. (2002). Sunuş. Içinde Kelâm’a Giriş el-Muhassal (ss. VII-XLIV). Kültür Bakanlığı Yayınları.
  8. Bayrakdar, M. (1988). Kayserili Davud. Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
  9. Bayrakdar, M. (2001). İslâm Felsefesine Giriş. Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. Bedaştî, A. A. (2015). Nasîrüddin et-Tûsî’den Molla Sadrâ’nın Hikmet-i Mütealiyesi’ne İmâmiyye Kelâmının Değişim Süreci (N. Döner, Çev.). Bingöl Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 6, 239-252.
  10. Coşar, H. (2013). İslâm Düşüncesinde Günümüzde Az Bilinen Bir Gelenek: İşârât (Şerhleri) Geleneği. Dinî Araştırmalar Dergisi, 16(43), 47-66.
  11. Çelebi, İ. (2008). Kabul ve Ret Cihetlerinden Kelâm Literatüründe İbn Sînâ. Içinde M. Mazak & N. Özkaya (Ed.), Uluslararası İbn Sînâ Sempozyumu Bildirileri (ss. 239-256).
  12. İstanbul Büyükşehir Belediyesi. Dağ, M. (1986). Giriş. Içinde Tehâfütü’t-tehâfüt (ss. 1-3). 19 Mayıs Üniversitesi Yayınları.
  13. Demirkol, M. (2010a). Nasîreddin Tûsî’nin İbn Sînâ Savunması [Doktora Tezi]. Ankara Üniversitesi.
  14. Demirkol, M. (2010b). İbn Sînâ’nın Varlık Felsefesi Üzerinde Nasîreddin Tûsî ile Sadreddin Konevî Arasında Geçen Tartışmalar. Şarkiyat İslâmî Araştırmalar Dergisi, 3, 83-102.
  15. Demirkol, M. (2015). Nasîreddin Tûsî’nin Bilim ve Felsefedeki Yeri. e-Şarkiyat İlmi Araştırmaları Dergisi, 4, 38-57.
  16. Demirli, E. (2008). Sadreddîn Konevî. Içinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (C. 35, ss. 420-425). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  17. Demirli, E. (2009). İslâm Metafiziğinde Tanrı ve İnsan. Kabalcı Yayınları.
  18. Durusoy, A. (2001). El-İşârât ve’t-tenbîhât. Içinde Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (C. 23, ss. 421-422). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  19. Durusoy, A. (2005). Giriş. Içinde İşaretler ve Tenbihler (ss. VII-XII). Litera Yayıncılık. Fahreddîn Râzî. (ts.). Muhassal. Mektebetü’l-Külliyyati’l-Ezheriyye. Fahreddîn Râzî. (1862). Mefâtîhu’l-gayb (T. A. Sa’d, Çev.; C. 1-32). Mektebet