Dergiler / Akademik Araştırmalar Dergisi / 2013 / Cilt: 15 - Sayı: 57

Said Nursi ve dindarlaştırılmada pozitif bilimlerin rolü

Said Nursi and the role of positive sciences in increasing religious consciousness

Sayfa
37–50
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede, Nursinin pozitif bilimlere getirdiği bu yeni yaklaşım ele alınmaya çalışılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1876-1960 yılları arasında yaşayan Said Nursi, çok geniş bir dini hareketin kurucusudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Klasik İslami eğitim geleneği içinde yetişen Nursi, gençlik yıllarında pozitif bilimler denen modern bilimlerle de ciddi şekilde alakadar olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede, Nursinin pozitif bilimlere getirdiği bu yeni yaklaşım ele alınmaya çalışılmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

1876-1960 yılları arasında yaşayan Said Nursi, çok geniş bir dini hareketin kurucusudur. Klasik İslami eğitim geleneği içinde yetişen Nursi, gençlik yıllarında pozitif bilimler denen modern bilimlerle de ciddi şekilde alakadar olmuştur. Matematik, Fizik, Kimya, Astronomi, Coğrafya, jeoloji, Doğa Tarihi ve Zooteknoloji gibi bilimleri kendi gayretiyle okumuştur. Bu çerçevede matematikteki olasılık hesaplarına dair küçük bir kitap da yazmıştır. Nursi, ilerleyen yıllarda yazdığı dini kitaplarında, pozitif bilimlerin verilerini de kullanmıştır. Nursi, genel yaklaşım olarak pozitif bilimlere karşı değildir. O, pozitif bilimlerin dinsizliğe alet edilmesine karşıdır. Bu bağlamda büyük bir mücadele vermiştir. Nursi, pozitif bilimlerin inançsızlığa yol açmaması için çok pratik bir metot geliştirmiştir. Onun bu metodolojisiyle pozitif bilimler; dindarlaştıran bir hale dönüşmüştür. Böylece o, din bilimleriyle pozitif bilimleri aynı potada eritmeye çalışmıştır. Nursinin bu tavrı, yeni bir bilimsel paradigma oluşturmuştur. Bu anlayış, dünya çapındaki eğitim faaliyetlerine de yansımıştır. Bu makalede, Nursinin pozitif bilimlere getirdiği bu yeni yaklaşım ele alınmaya çalışılmaktadır.

Abstract

Said Nursi, (1876-1960) is the founder of a widespread religious movement in Turkey. After receiving the classical tradition of Islamic education, Nursi was seriously concerned with the so-called positive sciences in his youth. He studied through his own efforts Mathematics, Physics, Chemistry, Astronomy, Geography, Geology, Natural History, and Zoology. In this context, he also wrote a small book about the mathematics of probability calculations. Besides, Nursi wrote religious books in later years used frequently the data of positive sciences in his works. Nursi was not against the positive sciences. He was against their use as a tool of atheism. In this context, he made great efforts. Nursi developed a very practical method to avoid unbelief in the positive sciences. In his methodology positive sciences held the ability to transform infidelity into piety. This became the emergence of a new scientific paradigm. This understanding is reflected in educational activities around the world. This article focuses on how Nursi brought this new approach to the positive sciences.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KILIÇ, A. F. (2022). Said Nursi ve dindarlaştırılmada pozitif bilimlerin rolü. Akademik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 15 - Sayı: 57, 37–50. https://ajindex.com/articles/431922

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (35)

  1. Akyüz, U. (1993). Yönelişler ve İnhiraf Çizgileri. İzmir:
  2. Işık Yay. Bolay, S. H. (1990). Felsefi Doktrinler Sözlüğü. Ankara:
  3. Akçağ, Yay. Comte, A. (1986).
  4. Pozitivizm İlmihali, Çev., Peyami Erman. İstanbul:
  5. MEB Basımevi. Comte, A. (2008).
  6. İslamiyet ve Pozitivizm, Haz. Christian Cherfils, Çev. Özkan Göze, İstanbul:
  7. Dergah Yay. Ergin, O. (1977).
  8. Türkiye Maarif Tarihi, C.1,2, İstanbul:
  9. Eser Matbaası. Ersoy, M. A. (1990).
  10. Cemaleddin Efgani, Mehmet Akif Küllüyatı C. 5, Haz. İsmail Hakkı Şengüler, İstanbul:
  11. Hikmet Neşriyat. Gökberk, M. (1990). Felsefe Tarihi. İstanbul:
  12. Remzi Kitabevi.
  13. Hançerlioğlu, O. (1989). Felsefe Sözlüğü. İstanbul:
  14. Remzi Kitabevi.
  15. Hilmi, A. (2008). Allah’ı İnkar Mümkün Müdür? (Huzuru Fende Mesaliki Küfür), Çev. Ahmet Almaz, İstanbul:
  16. Yakomoz Yay. Keat, R., Urry, J. (2001).
  17. Bilim Olarak Sosyal Teori, Çev., Nilgün Çelebi, Ankara:
  18. İmge Yay. Kılıç, A. F. (2007). Türkiye’de Dünyevi Ahlaka Geçiş Denemeleri. İstanbul:
  19. Dem Dergisi I. Kocabaş, S. (1991). Kendi İtiraflarıyla jön Türkler Nerede Yanıldı?, İstanbul:
  20. Vatan Yay. Korlaelçi, M. (1986). Pozitivizmin Türkiye’ye Girişi. İstanbul:
  21. İnsan Yayınları.
  22. Kösemihal, N. Ş. (1989).
  23. Kösemihal, Sosyoloji Tarihi. İstanbul:
  24. Remzi Kitabevi.
  25. Kuhn, T. S. (2003).
  26. Bilimsel Devrimlerin Yapısı, Çev., Nilüfer Kuyaş, İstanbul:
  27. Alan Yay. Mardin, Ş. (1992).
  28. Bediüzzaman Said Nursi Olayı, Çev., Metin Çulhaoğlu, İstanbul:
  29. İletişim Yay. Nursi, B. S. (1996).
  30. Risale-i Nur Külliyatı, C.1,2, İstanbul:
  31. Yeni Asya Yay. Şahiner, N. (1998). Bediüzzaman Üniversitesi Medresetüzzehra, İstanbul:
  32. Timaş Yay. Theodorson, G. A., A. G. (1979).
  33. Modern Dictionary of Sociology, Barnes&Noble Boks New York. Ülken, H. Z. (1966). Türkiye’de Çağdaş Düşünce Tarihi. İstanbul:
  34. Ülken Yayınları.
  35. Yılmaz, İ., İhsanoğlu, İ. H., Aydın, S., Bozer, F., Bayhan, N., İnal, İ., (1998). Yeni Bir Bakış Açısıyla İlim ve Din. İstanbul: Feza Gazetecilik A.Ş.