Factors influencing mortality in pediatric trauma patients

Amaç & Hipotez:Amaç: Çalışmamızda pediatrik yaş grubundaki travmalı hastalarda mortalite üzerine etkilerinin olabileceğini düşündüğümüz faktörleri araştırdık.

📊

Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntemler: Mart 2003 ile Aralık 2006 arasında Güneydoğu Anadolu bölgesinde yüksekten düşme, yanık, kesici delici alet yaralanması, ateşli silah yaralanması, araç içi ve araç dışı trafik kazası nedeniyle Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisimize başvuran pediatrik yaş grubundaki (0-15 yaş) hastalara ait veri geriye dönük olarak analiz edildi ve ardışık olarak çalışmaya alındı.

💡

Sonuç & Katkı:Bulgular: Çalışmaya alınan 1658 hastanın %70.5’i (n=1169) erkek, %29.5’i (n=489) kadındı.

🔬Tür:Araştırma Makalesi

📍Kapsam:2003 · 1658 hasta

⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Çalışmamızda pediatrik yaş grubundaki travmalı hastalarda mortalite üzerine etkilerinin olabileceğini düşündüğümüz faktörleri araştırdık. Gereç ve Yöntemler: Mart 2003 ile Aralık 2006 arasında Güneydoğu Anadolu bölgesinde yüksekten düşme, yanık, kesici delici alet yaralanması, ateşli silah yaralanması, araç içi ve araç dışı trafik kazası nedeniyle Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisimize başvuran pediatrik yaş grubundaki (0-15 yaş) hastalara ait veri geriye dönük olarak analiz edildi ve ardışık olarak çalışmaya alındı. Hastalar sağ kalanlar grup 1 ve ölenler grup 2 olmak üzere iki gruba ayrıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan 1658 hastanın %70.5’i (n=1169) erkek, %29.5’i (n=489) kadındı. Travmaya maruz kalan 1658 hastanın 107’i (%6.46) ex oldu. Ortalama yaş ex grubunda 6.75±0.397 (0-15), sağ kalan grupta ise 7.00±0.99 (0-15) idi. Düşük RTS skoru [OR(Odds Ratio)=1.565, CI=1.297-1.889, p

Abstract

Objective: In our study, we aimed to research the factors we thought might be affect mortality in a pediatric age group (0-15 y) with multiple trauma. Materials and Methods: In our study of 1658 pediatric patients suffering from falling events, burns, cutting and perforating instrument injuries, gunshot injuries and vehicle accidents admitted to Dicle University. hospital ED between March 2003 and December 2006 were analyzed and included to the study consecutively. The patients were divided in two groups, the patients who survived were in group 1, and the patients who died were in group 2. Results: Of the 1658 patients, 70.5% (n= 1169) were male, 29.5% (n= 489) were female and 107 patient died (6.46 %). Mean age was 6.75+-0.397 in group 2 (who died) and 7.00+-0.99 in group 1, (survived). Low RTS score (OR (odds ratio)=1.565, CI=1.297-1.889, p

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TAŞ, M., ALDEMİR, M., GÜLOĞLU, C., ORAK, M., ÜSTÜNDAĞ, M. (2022). Factors influencing mortality in pediatric trauma patients. Akademik Acil Tıp Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 3, 161–166. https://ajindex.com/articles/431662

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

Yeni Sekmede Aç ↗

↗Yeni Sekme

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

American College of Surgeons. Advanced Trauma Life Support manual, Chicago: ACS, 1997
Rowe MI, O'Neill JR, Grosfeld JL, Fonkalsrud EW, Coran AG (eds). In Essentials of Pediatric Surgery. Mosby Year Book, 1995, pp: 183-9
Anderson RN, Kochanek KD, Murphy SL. Report of final mortality statistics. Mon Vital Stat Rep 1997; 45: 1-80
Clark DE, Ryan LM. Concurrent prediction of hospital mortality and length of stay form risk factors on admission. Health Serv Res 2002; 37: 631-45. [CrossRef] 5. Moore Fa, Sauaia A, Moore EE, Haenel JB, Burch JM, Lezotte DC. Postinjury multipl organ failure: a bimodal phenomenon. J Trauma 1996; 40: 501-10.[CrossRef] 6. Regel G, Lobenhoffer P, Grotz M, Pape HC, Lehmann U, Tscherne H. Treatment results of patients with multipl Trauma: an analysis of 3406 cases treated between 1972 and 1991 at a German level I trauma center. J Trauma 1995; 38: 70-8
Soysal Z, Çakalır C. Adli Tıp. İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Yayınları. Rektörlük No: 4165. Fakülte No: 224. İstanbul 1991; 595
Sathiyasekaran BW. Accident trauma A descriptive hospital study. J R Soc Health 1991; 111: 10-1.[CrossRef] 9. Trafik İstatistik Yıllığı, T.C. İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü Trafik Hizmetleri Başkanlığı, Ankara, Emniyet Genel Müdürlüğü Basım Evi. 1999; 31-8
Beale JL, Christoffel KK, Widome M, Boyle W, Scheidt P, Stanwick R, et al. Childhood Injury prevention couseling in primary care setting: a critical review of teh literature. Pediatrics 1993; 92: 544-50
Chadwick DL, Chin S, Salerno C, Landsverk J, Kitchen L. Death from falls in children: how far is fatal? J Trauma 1991; 31: 1353-5.[CrossRef] 12. Warner KG, Demling RH. The pathophysiology of free fall injury. Ann Emerg Med 1986; 15: 1088-93.[CrossRef] 13. Mathis RD, Levine SH, Phifer S. An analysis of accidental free falls from a height: the ‘spring break’ syndrome. J Trauma 1993; 34: 123-6.[CrossRef] 14. Yağmur Y, Güloğlu C, Aldemir M, Orak M. Falls from flat-roofed houses: a surgical experience of 1643 patients. Injury 2004: 35; 425-8.[CrossRef] 15. Rixen D, Raum M, Bouillon B, Lefering R, Neugebauer E; Arbeitsgemeinschaft "Polytrauma" of the Deutsche Gesellschaft fur Unfallchirurgie. Base deficit development and its prognostic significance in post trauma critical illness: an analysis by the trauma registry of the Deutsche Gesellschaft fur unfallchirurgie. Shock 2001; 15: 83-9. [CrossRef] 16. Kuhls DA, Malone DL, McCarter RJ, Napolitano LM. Predictors o