Dergiler / Akademik Acil Tıp Dergisi / 2013 / Cilt: 12 - Sayı: 3

Analysis of patients admitted to the emergency medicine department by the 112 emergency service

112 ile acil tıp servisine getirilen erişkin hastaların analizi

Sayfa
150–154
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Hastanemize gelen hastaların yıllık ambulans kullanma oranı %0,54 idi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmada 3. basamak bir hastaneye 112 ambulans hizmeti ile getirilen olguların demografik özellikleri ile beraber hastane öncesi yapılan müdahalelerin ve sevk işlemlerinin uygunluğunu değerlendirdik.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntemler: Geriye dönük yapılan bu çalışmaya 1 Aralık 2009 ile 31 Aralık 2010 tarihleri arasında 112 ile getirilen tüm erişkin hastalar alındı.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Hastanemize gelen hastaların yıllık ambulans kullanma oranı %0,54 idi.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2009 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Bu çalışmada 3. basamak bir hastaneye 112 ambulans hizmeti ile getirilen olguların demografik özellikleri ile beraber hastane öncesi yapılan müdahalelerin ve sevk işlemlerinin uygunluğunu değerlendirdik. Gereç ve Yöntemler: Geriye dönük yapılan bu çalışmaya 1 Aralık 2009 ile 31 Aralık 2010 tarihleri arasında 112 ile getirilen tüm erişkin hastalar alındı. Hastalar, hastanemiz arşivinden alınan 112 ambulans hasta kayıt formları ve hastane bilgi işlem bilgisayar kayıtları incelenerek değerlendirildi. Araştırmanın değişkenleri; kayıtlarda var olan cinsiyet, hastaneye varış süresi, geliş zamanları, olayın ger- çekleştiği yer, ne için getirildiği, ambulans ekibinin hastane öncesi acil bakım müdahalesi, ön tanıları ve acil serviste sonlanım durumu olarak kaydedildi. Bulgular: Hastanemize gelen hastaların yıllık ambulans kullanma oranı %0,54 idi. Bu olguların %53,5i erkek, %46,5i kadındı. Hastaların %45,5i olay yerinden hastaneye 20-29 dakika arasında getirilmişti. Hastalar en sık %49,3 ile evden alınmıştı. Hastaların %75,1inin tanı ve tedavi için, %17,6sının konsültasyon için ve %7,3ünün ise sevk sebebiyle hastanemize getirildiği belirlendi. Sevk edilen hastaların %82,6sının ise onamsız olarak getirildiği saptandı. Ambulans ile ölü duhul olarak getirilen vakaların %40ı hiç entübe edilmemişti. Entübe edilenlerin %38i ise acil serviste yeniden entübe edildiği saptandı. 112 ambulansı ile getirilen hastaların %74,9u acil servisten taburcu edilirken, %24,1ine hastaneye yatış verilmişti. Sonuç: Ambulans ile acil servise getirilen hastalara yapılan müdahaleler yeterli olmamaktadır. Bu durum ambulanslarda çalışan sağlık personellerinin hizmet içi eğitimine daha fazla ağırlık verilmesi ve acil sağlık hizmetlerinin organizasyo- nunun geliştirilmesi gerektiğini düşündürmektedir. (JAEM 2013; 12: 150-4)

Abstract

Objective: In this study we evaluated the convenience of the transports and the prehospital interventions of the cases admitted to a third level hospital with the 112 ambulance service together with their demographic features. Material and Methods: All of the adult patients admitted to the hospital with the 112 ambulance service between January 2009, 1 and January 2010, 31 were included in the study. Patients were evaluated with the 112 ambulance patient register form data collected from the archives of the hospital and the computer recordings. Variables were sex, transport duration, admission time, place of event, reason of the transport, prehospital interventions of the ambulance team, initial diagnosis, disposition of the patint recorded in the emergency department. Results: The ambulance use rate of the patients admitted to our hospital was 0.54%. Of the patients 53.5% were male and 46.5% were female. The admission time from the scene of event was 20-29 minutes. 49% ofpatients were transported enrolled from the home in 49.3%. Of the 75.1% patients transported for diagnosis and treatment, 17.6% had been sent for consulta- tion and 7.3% dispatched from an other hospital. 82.6% of the dispatched pa- tients were admitted without approval. Forty precentage of the dead patients admitted to the hospital by ambulance were not intubated. Thirty-eight percentage of the intubated patients were reintubated in the emergency department after admission. Of the patients transported by the 112 ambulance service, 74% were discharged and 24.1% were hospitalised. Conclusion: The interventions carried out on the patients admitted to the emergency department by ambulance are not sufficient. It is thought that the education programmes are concentrated on inservice and the emergency medical services organisation should be developed. (JAEM 2013; 12: 150-4)

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÖSEOĞLU, Z., AÇIKALIN, A., KARAKURT, Ü., GÜLEN, M., ÖNGE, T., SATAR, S., KOZACI, N. (2022). Analysis of patients admitted to the emergency medicine department by the 112 emergency service. Akademik Acil Tıp Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 3, 150–154. https://ajindex.com/articles/430382

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Demirhan N. Acil Tıp Hizmetleri Sisteminde İlk ve Acil Yardım Hizmetleri, Kitap: Türkiye’de 112 ilk ve Acil Yardım Hizmetleri ve Afetlerdeki Rolü, İstanbul: Acar Matbaacılık, 2003.
  2. Zenginol M, Al B, Gen S, Deveci İ, Yarbil P, Yılmaz D, ve ark. Gaziantep ili 112 acil ambulanslarının 3 yıllık çalışma sonuçları. The Journal of Academic Emergency Medicine 2011; 10: 27-32. [CrossRef] İnan H.F, Sofuoğlu T. Acil Sağlık Hizmetleri. Ertekin C, Çertuğ A, Atıcı A, Coşkun A, Aydınlı F, İnan H F ve ark. Acil Hekimliği Sertifika Programı Temel Eğitim Kitabı. Ankara: Onur Matbaacılık Ltd. Şti, 1. Baskı, 2006 p.1-9.
  3. Sofuoğlu T, Vatansever K, Gezgin Y, Özgün S. Hastane öncesi acil bakım hizmetleri. In: Uçan ES, Çelikli S, Üstünkarlı N, Ersoy G, editors. Paramedik. Birinci Baskı. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi yayını; 2000 p.139-50. T.C. Sağlık Bakanlığı. Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği. 11 Mayıs 2000; Sayı: 24046. Atilla ÖD, Oray D, Akın Ş, Acar K, Bilge A. Acil servisten bakış: ambulansla getirilen hastalar ve sevk onamları. Türkiye Acil Tıp Dergisi 2010; 10: 175-80.
  4. Kıdak L, Keskinoğlu P, Sofuoğlu T, Ölmezoğlu Z. İzmir ilinde 112 acil ambulans hizmetlerinin kullanımının değerlendirilmesi. Genel Tıp Dergisi 2009; 19: 113-9.
  5. Peacock PJ, Peacock PL. Emergency call work-load, deprivation, and population density: An investigation into ambulance services across England. J Public Health 2006; 28: 111-5. [CrossRef] Svenson JE. Patterns of use of emergency medical transport: A populati- on-based study. Am J Emerg Med 2001; 19: 84-5. [CrossRef] Yurteri H, Saran A, Özgün İ. Hızır acil ambulanslarıyla alınan vakaların değerlendirilmesi. Ulusal Travma Dergisi 1996; 2: 204-7.
  6. Soysal S, Karcıoğlu Ö, Topaçoğlu H. Acil Tıp Sistemleri. Cerrahpaşa J Med 2003; 34: 51-7.
  7. Breen N, Woods J, Bury G, Murphy A, Brazier H. A national census of ambulance response times to emergency calls in Ireland. J Accid Emerg Med 2000; 17: 392-5. [CrossRef] Campbell JD, Muellman RL, Gridley TS. Measuring response intervals in a system with a 911 primary and EMS secondary public safety answering point. Ann Emerg Med 1997; 29: 492-6. [CrossRef] Ertan C, Akgün FS, Yücel N. Bir üniversite hastanesi acil servisine yapılan sevklerin incelenmesi. Türkiye Acil Tıp Dergisi 2010; 10: 65-70.
  8. Yıldız M, Durukan P. Acil servise ambulansla transportu yapılan hastaların analizi. Türkiye Acil Tıp Dergisi; 2004; 4: 144-8.
  9. Armağan E, Akköse F, Çebişci H, Engindeniz Z, Tokyay R. [Do emergency departments comply with the rules