Dergiler / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2015 / Cilt: 15 - Sayı: 3

MEZHEPLERİN AYRIŞMA KONUSU HALİNE GETİRİLMESİ

SECTS AS THE MEANS OF SEPERATION

Sayfa
277–294
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Düşünce özgürlüğünden ve medeniyet perspektifinden yoksun olan dinî gruplar, bugünü zihniyetleri doğrultusunda dönüştürmekle yetinmeyip farklılıkların tarih ve coğrafya üzerindeki izlerini bile silme operasyonu gerçekleştirmektedirler

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İtikadî ve fıkhî İslâm mezheplerinin ilk teşekkül dönemlerinde "görüş" anlamında kullanılan ve olumlu çağrışımı olan mezhep kavramı, İslâm tarihinin ilerleyen dönemlerinde "fırka" anlamı kazanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çatışma ortamında her mezhebî grup kendisinde Kur'an'ı siyasal ve ideolojik amaçları doğrultusunda yorumlama hak ve yetkisini görebilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Düşünce özgürlüğünden ve medeniyet perspektifinden yoksun olan dinî gruplar, bugünü zihniyetleri doğrultusunda dönüştürmekle yetinmeyip farklılıkların tarih ve coğrafya üzerindeki izlerini bile silme operasyonu gerçekleştirmektedirler
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İtikadî ve fıkhî İslâm mezheplerinin ilk teşekkül dönemlerinde "görüş" anlamında kullanılan ve olumlu çağrışımı olan mezhep kavramı, İslâm tarihinin ilerleyen dönemlerinde "fırka" anlamı kazanmıştır. Görüş ayrılığının rahmet ve fikrî zenginlik olarak görüldüğü bir süreçten mezheplerin ayrışma konusu ve katı dinî yapılar haline geldiği bir sürece geçişte siyasal iktidarların kendilerine dinî meşruiyet sağlama gayesi önemli bir etken olmuştur. İmam Ebû Hanife, İmam Malik, İmam Cafer-i Sadık, İmam Şafi ve İmam Ahmed bin Hanbel gibi âlimlerin günün yeni meselelerine çözüm üretmek amacıyla ortaya koydukları çabaları ve dinin temel nasslarını esas alan ve akıl ile nakli hüküm çıkarma sürecinde birbirinin karşıtı olarak görmeksizin kullanan yöntemleri, İslâm tarihinin başlangıç dönemlerinde Müslüman ümmete bir esneklik ve özgür anlayış kazandırmıştır. Fakat ilerleyen asırlarda mezhepler fırkalar şeklinde kemikleşip/dogmatikleşip değişmez dinî yapılar haline gelince başta iktidarlarına ideolojik meşruiyet kaynağı arayan yönetimlerin himayeci tutumları ve her bölge halkının bu dinî yorumları kendilerini kolayca tanımlayacakları kimlik malzemesi haline getirmeleri mezheplerin çatışma enstrümanına dönüşmesinin önünü açmıştır. Günümüzde aynı topraklarda yaşayan grupların birbirlerini tekfir etmelerinin ve naslardan ilgisiz hükümler çıkararak birbirlerinin kanlarını helal görmelerinin temelinde bu tahammülsüz dinî kabul ve yorumlar yatmaktadır. Bu çatışma ortamında her mezhebî grup kendisinde Kur'an'ı siyasal ve ideolojik amaçları doğrultusunda yorumlama hak ve yetkisini görebilmektedir. Düşünce özgürlüğünden ve medeniyet perspektifinden yoksun olan dinî gruplar, bugünü zihniyetleri doğrultusunda dönüştürmekle yetinmeyip farklılıkların tarih ve coğrafya üzerindeki izlerini bile silme operasyonu gerçekleştirmektedirler

Abstract

The concept of sect was used in the meaning of "sight" in the first formative periods of Islamic sects, but it was later transformed into the meaning of "party". From a period in which opposition was considered as mercy among faithful to a period in which sects are considered as the means of separation, the phenomenon of Islamic sect requires a clear-cut analysis. Scholars like İmam Ebû Hanife, İmam Malik, İmam Cafer-i Sadık, İmam Şafi ve İmam Ahmed bin Hanbel made life much easier to live for early Muslims by providing novel solutions to the problems they faced in their historical context without negating each other. They had improved methods that were used for arriving at a decision which is harmonious mind and Quran&Sunnah. This approach had brought flexibility and freedom of thought to the Muslim ummah at that time but in the forthcoming centuries, the sects have become stable. In this article, we will determine and investigate these issues: "How will the free mind and freedom of thought be constructed again?" and "How progressive religious understanding will connect faithful each other again as it was in the beginning? In order to achieve these aims, the heterogeneous structures of modern society can be seen as a convenient setting

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BULUT, Z. (2022). MEZHEPLERİN AYRIŞMA KONUSU HALİNE GETİRİLMESİ. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 15 - Sayı: 3, 277–294. https://ajindex.com/articles/426912

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Ahmed b. Hanbel (1999). el-Müsned, Beyrut. Akbulut, Ahmet (1992). Sahabe Devri Siyasi Hadiselerin Kelami Problemlere Etkileri, İstanbul,
  2. Birleşik Yayıncılık. Akbulut, Ahmet (1989) "Haricîliğin Siyasi Görüşlerinin İtikadileşmesi", Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, C. XXXI, ss. 331-348.
  3. Akbulut, Ahmet (2014). "Müslüman Zihnin İnşasında Kelam İlminin Önemi ve Yeri", İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, cilt: V, sayı: 1, s. 9-31.
  4. Akyol, Mustafa (2013). "Müslümanlar Niçin Çatışıyor?", Star Gazetesi, 14 Ağustos 2013
  5. Çarşamba. Ay, Mahmut (2003). "Bireyselliğin Teolojik Temellerinden Biri Olarak İman", Dini Araştırmalar, Ocak-Nisan 2003, C, 5, s. 15, ss. 89-108.
  6. Aydın, Mahmut (2009). "Dinsel Çoğulculuğun Öteki ile Birlikte Yaşamaya Katkısı Üzerine Bazı Mülahazalar", Milel ve Nihal, 6 (2), 9-30.
  7. Bağlıoğlu, Ahmet (2010). "Mezhepsel Çoğulculuk ve Temelleri", Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 15: 1 ss. 71-97.
  8. Bağlıoğlu, Ahmet (2013). Suriye'de Mezhep Hareketlerinin Güncel Siyaset Üzerine Etkileri, e-makâlât Mezhep Araştırmaları, VI/2 (Güz 2013), ss. 495-523.
  9. Buhari (1992). el-Camiu's-Sahih, İstanbul.
  10. Bulut, Halil İbrahim (2011). İslâm Mezhepleri Tarihi, Ankara.
  11. Bulut, Zübeyir (2010). "Dinsel Çoğulculuk ve Ortaöğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Dersinde Diğer Dinlerin Öğretimi" Kelam Araştırmaları 8:2 ss. 65-90. Dehlevî Şah, Veliyyullah (1978.) İkdu'l-Cîd fî Ahkâmi'l-İctihad ve't-Taklid, Kahire. Demir, Hilmi (2014). Selefiler ve Selefi Hareketi Işid Ne Kadar Sünnîdir?, Özel Rapor, 21. Yüzyıl Türkiye Enstitüsü, Ankara.
  12. DİA (2008). İslâm Ansiklopedisi, C. 35, s. 452, İstanbul.
  13. Düzgün, Şaban Ali (2011). "İslâm'ın Yerelleştirilmesine Tepki Olarak Entelektüel Milliyetçilik: Hanefilik Örneği", Dini Araştırmalar, Cilt: 14, Sayı: 39, ss. 5-19. Ebu Davud, (Trs.) Sünenu Ebi Davud, İstanbul.
  14. Ebu Zehra, Muhammed, (Trs) Mezhepler Tarihi, çev: Sıbğatullah Kaya, İstanbul. Ebu'l-Meâlî, Cemaleddin Mahmûd (2001). Gayetü'l-Emani fî'r-Red ale'n- Nebhani, Riyad. el-Verdanî, Salih (1988). Mısır'da İslâmî Akımlar, çev. H. Acar-Ş. Duman, Fecr Yay., Ankara.
  15. Hatiboğlu, Mehmet Said (1978). "İslâm'da İlk Siyasi Kavmiyetçilik Hilafetin Kureyşililiği", A.Ü.İ.F.D. XXIII, ss. 121-213,
  16. Ankara.
  17. Hizmetli, Sabri (1983). "İtikadi İslâm Mezheplerinin Doğuşuna İctimai Hadiselerin Tesirleri Üzerine Bir Deneme", Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, C. XXVI, ss. 653-680.
  18. Hizmetli, Sabri (1995). "İtikadî İslâm Mezheplerinin Ortaya Çıkış Sebepleri ve Babilik-Baha