Dergiler / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2017 / Cilt: 17 - Sayı: 3

ÖZELLEŞTİRME, TÜRKİYE’DE ÇAY SEKTÖRÜ VE ÇAYKUR ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

PRIVATIZATION, TEA SECTOR IN TURKEY AND AN ASSESSMENT ON THE ÇAYKUR

Sayfa
1–21
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmanın amacı çay sektörünün Türkiye ve bölge ekonomisi açısından öneminin kavranarak Çaykur'un sektörde üstlendiği misyonun irdelenmesi, olası bir özelleştirme uygulaması durumunda sektörde ortaya çıkabilecek sorunların saptanması ve en uygun özelleştirme yönteminin tespitidir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1970'li yıllarda petrol şokları neticesinde Keynesyen politikaların yerini NeoKlasik iktisat politikalarına bırakmasıyla birlikte serbestleşme hamleleri ülkeler düzeyinde geniş çapta uygulanma imkanı bulmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türkiye de, 1980 yılında ilan edilen 24 Ocak kararlarıyla birlikte bu serbestleşme akımına katılmış, özellikle 2003 yılından sonra önemli özelleştirme hamleleri gerçekleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmanın amacı çay sektörünün Türkiye ve bölge ekonomisi açısından öneminin kavranarak Çaykur'un sektörde üstlendiği misyonun irdelenmesi, olası bir özelleştirme uygulaması durumunda sektörde ortaya çıkabilecek sorunların saptanması ve en uygun özelleştirme yönteminin tespitidir
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2003 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

1970'li yıllarda petrol şokları neticesinde Keynesyen politikaların yerini NeoKlasik iktisat politikalarına bırakmasıyla birlikte serbestleşme hamleleri ülkeler düzeyinde geniş çapta uygulanma imkanı bulmuştur. Nitekim Kamu İktisadi Teşebbüslerinden olan İktisadi Devlet Teşekkülleri de bu süreçte hızla özelleştirilme kapsamına alınmaya başlanmışlardır. Türkiye de, 1980 yılında ilan edilen 24 Ocak kararlarıyla birlikte bu serbestleşme akımına katılmış, özellikle 2003 yılından sonra önemli özelleştirme hamleleri gerçekleştirilmiştir. Çaykur'un özelleştirilmesi tartışmaları ise 24.11.1994 tarihli ve 4046 sayılı kanunla Çaykur'un Kamu İktisadi Kuruluşu başlıklı bölümden çıkarılarak, İktisadi Devlet Teşekkülü bölümüne alınmasıyla birlikte ortaya çıkmıştır. Bu çalışmanın amacı çay sektörünün Türkiye ve bölge ekonomisi açısından öneminin kavranarak Çaykur'un sektörde üstlendiği misyonun irdelenmesi, olası bir özelleştirme uygulaması durumunda sektörde ortaya çıkabilecek sorunların saptanması ve en uygun özelleştirme yönteminin tespitidir

Abstract

In the 1970s, as a result of oil shocks, Keynesian policies were replaced by NeoClassical economic policies, and the liberalization movements had the opportunity to be widely implemented at the country level. Thus, Public Economic Enterprises from the Government Business Enterprises have started to be included in the scope of privatization in this process. Turkey participated in this liberalization movement with the January 24th decisions announced in 1980, especially after 2003, important privatization movements were realized. The discussions on privatization of Çaykur came out with the removal of Çaykur from the section entitled Government Business Enterprises and taking it to the section of Public Economic Enterprises with the law no. 4046 dated 24.11.1994. The aim of this study is to examine the mission of Çaykur in the sector by understanding the importance of tea sector in term of Turkey and regional economy, identify the problems that may arise in the sector in the case of a possible privatization and determine the most appropriate method of privatization

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILMAZ, H., ULUSOY, A. (2022). ÖZELLEŞTİRME, TÜRKİYE’DE ÇAY SEKTÖRÜ VE ÇAYKUR ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 3, 1–21. https://ajindex.com/articles/426820

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Akalın, Güneri (1986). Kamu Ekonomisi. 2. Baskı. Ankara:
  2. Ankara Üniversitesi Basımevi. Akalın, Güneri (1994). “Türkiye’de Özelleştirmenin Gereği ve Nedenleri”, (http://www.journals.istanbul.edu.tr/iumamk/article/ download/1023012861/1023012089, 06 Ocak 2017’de erişildi). Aksoy, A. Şinasi (1994). “Türkiye’de Kamu İktisadi Teşebbüsleri: Genel Bir Bakış”, Amme İdaresi Dergisi. 27 (2): 3-23.
  3. Aktan, Coşkun Can (1993). Kamu İktisadi Teşebbüsleri ve Özelleştirme. İzmir:
  4. Arkadaş Matbaacılık. Bal, Oğuz (2013). “Özelleştirmenin Teorik Temelleri ve Türkiye’deki Sonuçları”. Session 3B: Makroekonomi. 355-364.
  5. Çaykur (2017). “Çaykur’un Tarihçesi”, (http://www.caykur.gov.tr/Pages/ Kurumsal/KurumHakkinda.aspx?ItemId=6, 11 Mart 2017’de erişildi). Demirbaş, Muzaffer ve Türkoğlu, Musa (2002). “Kamu İktisadi Teşebbüslerinin Özelleştirilmesi”. Süleyman Demirel üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 7 (1): 241-264.
  6. Dinler, Zeynel (2009). Mikro Ekonomi. 20. Baskı. Bursa: Ekin Basım Yayın Dağıtım. Eroğlu, Ömer (2001). “Türkiye’nin Özelleştirme Engellerini Aşabilme Kapasitesi”. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 5: 1-25.
  7. Havrylyshyn, Oleh ve Dettigan, Donal Mc (1999), “Privatization in Transition Countries: Lessons of the First Decade”, (http://www.imf.org /external/pubs/ft/issues/issues18/, 02 Mart 2017’de erişildi). İleri, Hüseyin (1998). “Türkiye’de Özelleştirme”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler MYO Dergisi. 1: 149-162. Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında 233 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname (18 Haziran 1984). Resmi Gazete. 18435. Kilci, Metin (1994). KİT’lerin Özelleştirilmesi ve Türkiye Uygulaması. Ankara: DPT Uzmanlık Tezleri. DPT Yayınları.
  8. Kirmanoğlu, Hülya (2014). Kamu Ekonomisi Analizi. 5. Baskı. İstanbul:
  9. Beta Basım Yayım Dağıtım. Muter, Naci (1994). “Yerel Yönetim Hizmetleri ve Özelleştirme”. Özelleştirme Sempozyumu. Manisa: 28/29 Nisan. Orkunoğlu, Işıl Fulya (2010). “Özelleştirme ve Alternatifleri”. Akademik Bakış Dergisi. (22): 1-22.
  10. ÖİB (2017). “Özelleştirme Programının Amaçları”, (http://www.oib.gov.tr/sayfalar/sayfa/params/tip-sayfa/id-3/ozel lestirme-programinin-amaclari.html, 09 Mart 2017’de erişildi). ÖİB (2017). “Özelleştirme Yöntemleri”, (http://www.oib.gov.tr/sayfalar/sayfa/params/tip-sayfa/id-8/ozel lestirme-yontemleri.html, 09 Mart 2017’de erişildi). Öz Gıda – İş Sendikası (1992). Özelleştirme mi? Tekelleştirme mi?. Ankara: Öz Gıda – İş Sendikası Eğitim Yayınları.
  11. Özbek, Orkun (2007). “Türkiye’de Özelleştirme: