Dergiler / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2018 / Cilt: 18 - Sayı: 2

SİYASAL REKLAMLARIN GÖSTERGEBİLİMSEL YÖNTEMLE ANALİZİ: CHP 2017 HALKOYLAMASI REKLAM FİLMİ ÖRNEĞİ

A SEMIOTIC ANALYSIS OF POLITICAL ADVERTISEMENTS: THE SAMPLE OF CHP 2017 REFERENDUM ADVERTISEMENT FILM

Sayfa
149–164
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda filmdeki olumsuz mesaj içeriklerinin müziğin olumlu temasıyla ve Türk toplumu için önemli olan sembollerle birlikte seçmenleri ikna etmek amaçlı kullanıldığı belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Siyasi aktörler bir seçim ya da halkoylaması öncesi iletişim araçlarını kullanarak yoğun bir iletişim sürecine girmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu iletişim sürecinde siyasal reklamlar seçmeni siyasi konular hakkında bilgilendirme, tutumlarını etkileme ve ikna etmeyi amaçlayarak çeşitli formlarda medya aracılığıyla halka iletilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda filmdeki olumsuz mesaj içeriklerinin müziğin olumlu temasıyla ve Türk toplumu için önemli olan sembollerle birlikte seçmenleri ikna etmek amaçlı kullanıldığı belirlenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Siyasi aktörler bir seçim ya da halkoylaması öncesi iletişim araçlarını kullanarak yoğun bir iletişim sürecine girmektedir. Bu iletişim sürecinde siyasal reklamlar seçmeni siyasi konular hakkında bilgilendirme, tutumlarını etkileme ve ikna etmeyi amaçlayarak çeşitli formlarda medya aracılığıyla halka iletilmektedir. Bu amaçları gerçekleştirmek için siyasal reklamlarda konu, imaj, negatif, pozitif içerik ve korku çekiciliği gibi duygusal formlar kullanılmaktadır. Bu çalışma siyasal reklamlarda işitsel ve görsel göstergelerin siyasal iletişim amaçlı olarak seçmen kitlede bırakmak istediği etkide aracı olarak kullanılan dizgelerin ortaya konulmasını amaçlamaktadır. Çalışmanın amacını gerçekleştirmek için, 2017 Anayasa Değişikliği Halkoylaması sürecinde Cumhuriyet Halk Partisinin siyasal kampanya sürecinde kullandığı “Geleceğim için hayır” isimli siyasal reklam filmi göstergebilimsel yöntemle analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda filmdeki olumsuz mesaj içeriklerinin müziğin olumlu temasıyla ve Türk toplumu için önemli olan sembollerle birlikte seçmenleri ikna etmek amaçlı kullanıldığı belirlenmiştir.

Abstract

Political actors are involved in an intensive communication process by using information media before an election or referendum. In this communication process, political advertisements are conveyed to the public with various forms from media so as to inform about political subjects, affect the attitudes and convince. In order to accomplish these objectives, political advertisements use emotional forms such as subject, image, negative, positive content and fear appeals. This study aims to analyze audial and visual signs in political advertisements. In order to achieve the study, the political advertisement film of Republican People’s Party (CHP) with the name of “No for My Future” in the period of 2017 Constitutional Referendum was analyzed with semiotic analysis. As a result of the study, it was determined that the negative message contents in the film with positive music and symbols which are important for Turkish society were used to persuade the voters.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AYDIN, B. O., SÜSLEN, B. (2022). SİYASAL REKLAMLARIN GÖSTERGEBİLİMSEL YÖNTEMLE ANALİZİ: CHP 2017 HALKOYLAMASI REKLAM FİLMİ ÖRNEĞİ. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 2, 149–164. https://ajindex.com/articles/426754

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Aziz, Aysel (2003). Siyasal İletişim. Ankara:
  2. Nobel Yayın Dağıtım. Balcı, Şükrü (2007). “Negatif Siyasal Reklamlarda İkna Edici Mesaj Stratejisi Olarak Korku Çekiciliği Kullanımı”. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 1 (17): 73–106.
  3. Balcı, Şükrü, ve Tuba Bor (2015). “Siyasal Bilgilenmede Televizyonun Önem Düzeyi: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir İnceleme”. Global Media Journal Turkish Edition 5 (10): 47–70.
  4. Barthes, Roland (2014).
  5. Görüntünün Retoriği, Sanat ve Müzik. Çev. A. Koş ve Ö. Albayrak. Ed. K. E. Erdur. İstanbul:
  6. Yapı Kredi Yayınları.
  7. Benhür, Çağatay (2007). “14 Mayıs 1950 Genel Seçimlerinde CHP ve DP’nin Seçim Kampanyalarının Ana Hatları”. Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi (SEFAD) / Selçuk University Journal of Faculty of Letters 17: 61–75.
  8. Bodur, Feyyaz (2006). “Fotoğraf ve Renk: Fotoğraftaki Renklerin iletilerin Algılanmasındaki Rolleri”. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 15 (1): 77-86.
  9. Burgaç, Murat (2013). “1946 Genel Seçimlerinde Propaganda”. Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi, 26: 163–84.
  10. Glaser, Jack ve Peter Salovey (1998). “Affect in Electoral Politics”. Personality and Social Psychology Review 2 (3): 156–72.
  11. Gürbüz, Sait, ve Faruk Şahin (2016). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri Felsefe, Yöntem, Analiz. 3.baskı. Ankara:
  12. Seçkin Yayıncılık. Güven, Süleyman (2016). “Türkiye’de Siyasal Hayatta Dönüşüm ve Lider Odaklı Siyaset”. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi 9 (3): 90–118.
  13. İrak, Hakan ve Raci Taşçıoğlu (2017). “Türkiye’de Negatif Siyasal Reklam Uygulamaları: 2007, 2011 ve 2015 Genel Seçimleri Örneğinde Bir Analiz”. Atatürk İletişim Dergisi 12: 43–68.
  14. Kaid, Lynda Lee (2004). Handbook of Political Communication Research. Mahwah, N.J: Lawrence Erlbaum Associates. Kalender, Ahmet (2014). Siyasal İletişim Seçmenler ve İkna Stratejileri. Konya: Tablet Kitabevi Yayınları.
  15. Kayış, Yasin. (2008) “1946 Belediye Seçimleri ve Basın”. Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi 7 (16): 397–419.
  16. Kırık, Ali Murat (2013). “Sinemada Renk Öğesinin Kullanımı: Renk ve Anlatım İlişkisi”. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum Eğitim Bilimleri ve Sosyal Araştırmalar Dergisi 2 (6): 71-83.
  17. Knoke, David (1994). Political Networks: The Structural Perspective. Cambridge. Cambridge Univ. Press.
  18. Lilleker, Darren G. (2006). Key Concepts in Political Communication. SAGE Key Concepts. London; Thousand Oaks, Calif: Sage. Lilleker, Darren G. (2014). Political Communication and Cognition. Basi