Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightKraniyal sinir komplikasyon riskine karşın, nöral yapıların, dikkatli disseksiyon ile cerrahi bölgeden zedelenmeden uzaklaştırılması hedeflenmelidir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Karotis cisim tümörü etyolojisi bilinmeyen, boyunda asemptomatik kitle ile karakterize, nadir ve genellikle benign bir tümördür. Karotis cisim tümörlerinin cerrahi olarak çıkarılması arteriyel ve nöral yapılarla yakın komşuluklarından dolayı güçtür. Bu çalışmada hastalarımızın cerrahi stratejisi ve ameliyat sonuçları değerlendirildi. Çalışma planı: 1985 Aralık ile 2006 Aralık tarihleri arasında karotis cisim tümörü tanısıyla tedavi edilen dokuz hasta (8 kadın, 1 erkek; ort. yaş 54.22±8.94; dağılım 38-65) bulunmaktaydı. Shamblin sınıflamasına göre altı hasta tip 2, üç hasta da tip 3 olarak değerlendirildi. Hastalarda ameliyat öncesi gelişmiş nörolojik bir komplikasyon yoktu. Ana semptom boyunda ele gelen kitle idi. Bir hasta daha önce cerrahi eksplorasyona tabi tutulmuştu. Bulgul ar: Altı olguda tümör subadventisyal olarak rezeke edilirken, Shamblin tip 3 olan üç olguda karotis arter rekonstrüksiyonu politetrafloroetilen greft ile sağlandı. Hastalar ameliyat sonrası ortalama 41.66±45.36 ay (dağılım 2-138) takip edildi. Hiçbir hastada kalıcı nörolojik komplikasyon veya nüks gözlenmedi. Bir hastada aşırı kanama oldu. Y greft ile arteriyel devamlılık sağlanan hastada geçici fasiyal paralizi görüldü, ancak geç dönemde sekel kalmadı. Sonuç: Cerrahi eksizyon, karotis cisim tümörleri için ideal tedavi seçeneğidir. Mümkün olduğunca arteriyel devamlılık tam sağlanmalıdır. Kraniyal sinir komplikasyon riskine karşın, nöral yapıların, dikkatli disseksiyon ile cerrahi bölgeden zedelenmeden uzaklaştırılması hedeflenmelidir.
Abstract
Background: Carotid body paraganglioma is a relatively rare neoplasm of obscure origin. They are usually benign and commonly present as asymptomatic cervical mass. The resection of carotid body tumors is difficult due to their being near to cranial nerves and arterial structures. We evaluated the surgical strategy and operative results of our patients. Methods: Between December 1985 and December 2006, nine patients (8 female, 1 males; mean age 54.22±8.94 years; range 38 to 65 years) with carotid body paraganglioma were operated. According to Shamblin classification, six tumors were type 2 and the other three were type 3. There was no sophisticated neurological complication preoperatively. The common symptom was a cervical mass in the neck. One patient had undergone surgical exploration to her neck. Results: The tumor was excised subadventitially in six patients, but the arterial structure was reconstructed in three patients with Shamblin type 3 paraganglioma using a polytetrafluoroethylene graft. The mean follow-up time was 41.66±45.36 months (range 2 to 138 months). There was no recurrence or permanent neurological complications in any of the patients. In one patient severe bleeding was observed. A patient with Y graft interposition had transient facial nerve paralysis without any late sequel. Conclusion: Surgical excision is the best treatment modality in patients with carotid body ganglioma. Arterial continuity should be maintained. In severe cases, special care has to be taken not to damage adjacent vascular and neural structures with careful dissection.