Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightTek başına donör iskemi süresine kıyasla, donör kalp koruması, ameliyat teknikleri ve alıcıların ameliyat öncesi durumunun kalp nakli sonrası mortalite üzerine daha önemli risk faktörü olduğu düşünülmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu çalışmada kalp nakli yapılan hastalarda donör iskemi süresinin mortalite üzerindeki etkileri değerlendirildi.Çalışma planı: Mart 1998 - Eylül 2012 tarihleri arasında kliniğimizde kalp nakli uygulanan 172 hasta (135 erkek, 37 kadın; ort. yaş 39.7±14.6 yıl; dağılım 5-65 yıl) retrospektif olarak incelendi. Hastalar greft iskemi süresinin 200 dakika ve üzeri olması (group 1) ya da 200 dakikanın altında olmasına (group 2) göre iki gruba ayrıldı. Donör iskemi süresi ile mortalite arasındaki muhtemel ilişki erken, orta ve geç takip dönemlerinde değerlendirildi.Bul gu lar: Ortalama donör yaşı ve takip süresi sırasıyla 29.9±11.8 yıl ve 1295.0±1249.1 gün idi. Ortalama genel donör iskemi süresi 181.7±61.2 dk. olmakla birlikte, bu süre grup 1'de 244.0±36.9 dk., grup 2'de 139.0±30.1 dk. idi. Grup 1'de daha yüksek ameliyat sırası mortalite oranları saptanmasına rağmen (p=0.048), iki çalışma grubu arasında ameliyat sonrası mortalite açısından istatistiksel anlamlı bir fark saptanmadı. Çalışma gruplarının her biri donör yaşına göre ( =40 yıl), altı alt gruba ayrıldı ve bu alt çalışma grupları arasında genel mortalite oranları açısından istatistiksel anlamlı bir farka rastlanmadı (p=0.307).So nuç: Miyokard koruması ve ameliyat sırası tedavi işlemlerdeki ilerlemeler, kalp nakli yapılan hastalarda sağkalım oranlarını artırmaktadır. Tek başına donör iskemi süresine kıyasla, donör kalp koruması, ameliyat teknikleri ve alıcıların ameliyat öncesi durumunun kalp nakli sonrası mortalite üzerine daha önemli risk faktörü olduğu düşünülmektedir.
Abstract
Background: This study aims to evaluate the effects of donor ischemic time on mortality in patients undergoing heart transplantation. Methods: Between March 1998 and September 2012, 172 patients (135 males, 37 females; mean age 39.7±14.6 years; range 5 to 65 years) who underwent heart transplantation in our clinic were retrospectively reviewed. The patients were divided into two groups according to the graft ischemic time, including being equal or over 200 minutes (group 1) and under 200 minutes (group 2). The possible relationship between donor ischemic time and mortality was investigated during the early, mid, and long-term follow-up period. Results: The mean donor age and follow-up were 29.9±11.8 years, and 1,295.0±1,249.1 days, respectively. The mean overall donor ischemic time was 181.7±61.2 min with 244.0±36.9 min in group 1 and 139.0±30.1 min in group 2. Although group 1 had higher intraoperative mortality rates (p=0.048), there was no statistical significance in postoperative mortality between two study groups. Each study group was divided into three subgroups with respect of donor age ( =40 years) and no statistically significant difference was found in overall mortality rates among six study subgroups (p=0.307). Conclusion: Improvements in myocardial protection and perioperative management procedures lead to increased survival rates in patients with heart transplantation. Donor heart preservation, operation procedures and the preoperative status of the recipients are considered more important risk factors on mortality after heart transplantation than donor ischemic time alone.