Dergiler / Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi / 2019 / Cilt: 25 - Sayı: 6

Ankara çevresi için Arias şiddetinin incelenmesi

Investigation of Arias intensity for Ankara and surroundings

Sayfa
768–774
Yayın Tarihi
2019-11-25
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen değerlerin sıvılaşma ve sismik şev duraylılığı çalışmalarında kullanılması için daha detaylı çalışmalar yapılmalıdır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kuvvetli yer hareketi incelemelerinde genlik, en büyük yatay yer ivmesi ile spektral parametreler sismik açıdan tehlikeli alanlarda yapı dizaynında kullanılan temel bileşenlerdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Büyüklüğü 4.0’den büyük olan deprem kayıtları incelenerek, özellikle odak noktası Ankara şehir merkezine en yakın olan 27 Aralık 2007 Bala depremi kayıtları dikkate alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen değerlerin sıvılaşma ve sismik şev duraylılığı çalışmalarında kullanılması için daha detaylı çalışmalar yapılmalıdır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2007 Verileri
⚙️Değişkenler:Deprem · Arias şiddeti · Azalım

Özet

Kuvvetli yer hareketi incelemelerinde genlik, en büyük yatay yer ivmesi ile spektral parametreler sismik açıdan tehlikeli alanlarda yapı dizaynında kullanılan temel bileşenlerdir. Bu çalışmada, bir çok aktif fayın kesişme noktasında yer alan Ankara çevresindeki ivme kayıtları derlenerek, sıvılaşma ve sismik şev duraylılığında da kullanılan Arias şiddetinin değişimi incelenmiştir. Büyüklüğü 4.0’den büyük olan deprem kayıtları incelenerek, özellikle odak noktası Ankara şehir merkezine en yakın olan 27 Aralık 2007 Bala depremi kayıtları dikkate alınmıştır. Bu depremin ana şoku Ankara ilinin batısında, yeni yerleşimlerin bulunduğu yerlerde yoğun şekilde hissedilmiştir. Ayrıca; Afyon-Dinar (1995) ile Çay (2002) depremleri, Düzce (12 Kasım 1999) depremi, Çankırı-Orta (2002) depremi ve Eskişehir’ de 2014 ve 2015 yıllarında kaydedilmiş olan iki adet deprem incelenerek çalışmanın kapsamına alınmıştır. Kuvvetli yer hareketi incelemelerinde, özellikle depremin toplam süresi ve frekans içeriğinin dikkate alındığı Arias şiddetinin kayıtçılardaki zamana bağlı değişimi hesaplanarak enerji boşalım süreleri belirlenmiştir. Kaya ve zemin için geliştirilen eşitliklerin farklı fay türlerine göre gerilme azaltma değerleri de değerlendirilerek, Ankara ve yakın çevresi için dizayn Arias şiddeti belirlenmiştir. Ankara’ya 50 km ve 100 km mesafede oluşacak bir depremde en yüksek Arias şiddeti 0.2 m/s ve 0.1 m/s elde edilmiştir. Elde edilen değerlerin sıvılaşma ve sismik şev duraylılığı çalışmalarında kullanılması için daha detaylı çalışmalar yapılmalıdır.

Abstract

The amplitude, peak ground acceleration and spectral ordinates are the main components of strong ground motion investigation for design within seismic regions. In this study, variation of Arias intensity as used for liquefaction and seismic slope stability was extracted from the acceleration records for the city of Ankara, whicih is located at the conjunction of several active faults. The study included the earthquake records with magnitudes greater than 4.0 with particular emphasis on December 27th 2007 Bala earthquake, since the epicenter of such earthquake is closest to Ankara. The mainshock of Bala earthquake was felt strongly around western Ankara, especially nearby new residential areas. Earthquakes of Afyon-Dinar (1995), Çay (2002), Düzce (November 12 1999), Çankırı-Orta (2002) and two earthquakes recorded at 2014 and 2015 within Eskişehir city were also included. Arias intensity includes the total duration and frequency content of earthquake when compared to peak ground acceleration. The variation of Arias intensity was calculated in order to determine the main energy release durations. Attenuation of Arias intensity was obtained based on the distance between the study area and recorder stations. The design Arias intensity value for central Ankara was attained including the stress drop for different fault types for rock and soil conditions. Peak Arias Intensities for 50 km and 100 km around Ankara are 0.2 m/s and 0.1 m/s. More detailed studies should be implemented to employ such values for liquefaction and seismic slope stability.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ULAMIŞ, K. (2019). Ankara çevresi için Arias şiddetinin incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, Cilt: 25 - Sayı: 6, 768–774. https://ajindex.com/articles/42168

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Arias A. A Measure of Earthquake intensity. Seismic Design for Nuclear Power Plants. MIT Press,
  2. Cambridge, Massachusetts, 1970.
  3. Kayen RE, Mitchell JK. “Assessment of liquefaction potential during earthquakes by Arias Intensity”. Journal of Geotechnical and Geoenvironmental Engineering (ASCE), 123(12), 1162-1174, 1997. Liang L. Development of an Energy Method For Evaluating The Liquefaction Potential of a Soil Deposit. PhD. Dissertation, Case Western Reserve University, USA, 1995.
  4. Harp EL, Wilson RC. “Shaking intensity thresholds for rock falls and slides: evidence from 1987 Whittier Narrows and Superstition Hills eartquake strong-motion records”. Bulletin of the Seismological Society of America, 85(6), 1739-1757, 1995.
  5. Egan JA, Rosidi D. "Assessment of earthquake-induced liquefaction using ground-motion energy characteristics." 10th Pacific Conference on Earthquake Engineering,20-22
  6. Novembe, New Zealand, 1991.
  7. Romeo R. “Seismically induced landslide displacements: a predictive model”. Engineering Geology, 58, 337-51, 2000.
  8. Green RA, Mitchell JK. “A closer look at Arias intensity-based liquefaction evaluation procedures”. 2003 Pacific Conference on Earthquake Engineering, 13-15
  9. February, New Zealand 2003.
  10. Jibson RW. “Regression models for estimating coseismic landslide displacements. Engineering Geology, 91(2-4), 209-218, 2007.
  11. Mahdavifar M, Jafari MK, Zolfaghari MR. “The attenuation of Arias Intensity in Alborz and Central Iran”. 5th International Conference on Seismology and Earthquake Engineering, Tehran, Iran, 13-16 May 2007.
  12. Kadirioğlu FT, Kartal RF. “The mew empirical magnitude conversion relations using an improved earthquake catalogue for Turkey and its near vicinity (1900-2012)”. Turkish Journal of Earth Sciences, 25, 300-310, 2016. Şengör AMC. Türkiye’nin Neotektoniğinin Esasları. Ankara,
  13. Türkiye, Türkiye Jeoloji Kurumu Yayını 1980.
  14. Koçyiğit A. “Orta Anadolu’nun genel neotektonik özellikleri ve depremselliği. Haymana-Tuzgölü-Ulukışla Basenleri uygulamalı çalışma”. Türkiye Petrol Jeologları, 5(Özel Sayı), 1-26, 2000.
  15. Esat K, Çıvgın B, Kaypak B, Işık V, Ecevitoğlu B, Seyitoğlu G. “The 2005-2007 Bala (Ankara, central Turkey) earthquakes: a case study for strike-slip fault terminations”. Geologica Acta, 12(1), 71-85, 2014.
  16. Şaroğlu F, Emre Ö, Boray A. “Türkiye’nin diri fayları ve depremselliği”. MTA Rapor No: 8174, 1987.
  17. Beekman, EH. “The Pliocene and Quaternary volcanism in the Hasandağ-Melendizdağ region”. MTA Bulletin, 66, 90-105, 1966. Koçyiğit A.