Dergiler / Mesned İlahiyat Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 10 - Sayı: 2

KUR'ÂN'IN BAZI AŞIRILIKLAR KARŞISINDAKİ TUTUMU

Sayfa
425–544
Yayın Tarihi
2019-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca İslam, istenen ve istenmeyen konuşma ilkelerini belirlemiş, ideal yürüme tarzının nasıl olması gerektiğinden söz ederek her türlü aşırılıktan insanı sakındırmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Mevcudatın en değerlisi ve istidatça en donanımlısı kabul edilen insanoğlu, aklı ve imanı sayesinde Allah (cc) nezdinde bir ehemmiyet kesbetmiş, nefsanî duyguları ve küfrü sayesinde de en değersiz konuma düşmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:İslam, insanın bu duruma düşmemesi için itikadî ve amelî konularda ona yol göstermiş, günlük hayatın birçok alanında emir ve tavsiyelerde bulunmuş, yeme, içme, giyinme, konuşma ve yürüme konusunda şer’i bir sınır ve adap belirlemiş, bunlara riâyet edilmesini emretmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca İslam, istenen ve istenmeyen konuşma ilkelerini belirlemiş, ideal yürüme tarzının nasıl olması gerektiğinden söz ederek her türlü aşırılıktan insanı sakındırmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İslam · İfrât · Tefrît

Özet

Mevcudatın en değerlisi ve istidatça en donanımlısı kabul edilen insanoğlu, aklı ve imanı sayesinde Allah (cc) nezdinde bir ehemmiyet kesbetmiş, nefsanî duyguları ve küfrü sayesinde de en değersiz konuma düşmüştür. İslam, insanın bu duruma düşmemesi için itikadî ve amelî konularda ona yol göstermiş, günlük hayatın birçok alanında emir ve tavsiyelerde bulunmuş, yeme, içme, giyinme, konuşma ve yürüme konusunda şer’i bir sınır ve adap belirlemiş, bunlara riâyet edilmesini emretmiştir. İslam, bedenini yeme ve içmeden mahrum bırakarak ölüme terk etmeyi insana yasakladığı gibi, aşırı derecede yiyip içmeyi de isrâf saymıştır. Erkek ve kadının örtünmesini ve güzel görünmesini emreden İslam, bu hususta insanın aşırı gitmesini uygun görmemiş ve itidal üzere hareket etmesini tavsiye etmiştir. Ayrıca İslam, istenen ve istenmeyen konuşma ilkelerini belirlemiş, ideal yürüme tarzının nasıl olması gerektiğinden söz ederek her türlü aşırılıktan insanı sakındırmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BULUT, H. (2019). KUR'ÂN'IN BAZI AŞIRILIKLAR KARŞISINDAKİ TUTUMU. Mesned İlahiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 2, 425–544. https://ajindex.com/articles/421604

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Ali el-Kârî, Alî b. Sultan Muhammed (v.1014/1605), Mirkâtu’l-Mefâtih Şerhu Mişkâti’l-Mesâbih (1-10), Beyrut 1414/ 1994. Âlûsî, Şihâbuddîn Mahmûd b. Abdullah, (v.1270/1854), Rûhu’l-Meânî fî Tefsîri’l-Kur’âni’l-Azîm ve’s-Seb‘û’l-Mesânî (thk.: Alî Abdulbârî Atiyye), (1-16), Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, Beyrut 1415. Altuntaş, Halil- Şahin, Muzaffer, Kur’ân’ı Kerim Meâli, DİB., Yay. Ankara 2010.
  2. Bedir, Lokman, “Genç Neslin Camilere Alışmasında/Alışamamasında Üslübun (Lisân-ı Hâl ve Lisân-ı Kâl’in) Etkisi”, Uluslararası Cami Sempozyumu, İnönü Üniversi-tesi Yayınları, Malatya 2018, sayı 2: ss. 655-667. Buhârî, Muhammed b. İsmâîl (v.256/879), Sahîh-i Buhârî ve Tercemesi (trc.: Mehmed Sofuoğlu), (1-15),
  3. Ötüken Neşriyat, İstanbul 1988. Cessâs, Ebû Bekr Ahmed b. Alî er-Râzî (v.370/981), Ahkâmu’l-Kur’ân (thk.: Abdusselâm Muhammed Alî Şâhîn), (1-2), 2. Baskı, Dâru’l-Kutubi’l-İlmiyye, Beyrut 1428/ 2007.
  4. Çapan, Ergün, “Kur’ân’da Bir Ahlâk Ölçüsü Olarak ‘Yürüme Tarzı”, Harran Üniversi-tesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Şanlıurfa 2011, sayı 26: ss. 31-60.
  5. Çiftçi, Ebûseyf, İslam’da İsraf ve Lüks, Elif Matbaacılık, Ankara 1972. Dehlevî, Şâh Veliyyullah (v.1180/1766), Huccetullâhi’l-Bâliğa (trc.: Mehmet Erdoğan), Ankara 2003. Ebû Hâtim, Abdurrahmân b. Muhammed b. İdrîs (v.327/938), Tefsîru’l-Kur’âni’l-Azîm (thk.: Es’ad Muhammed et-Tayyib), (1-10), Mektebetu’l-Asriyye, trz. İbn Âşûr, Muhammed Tâhir (v.1393/1973), et-Tahrîr ve’t-Tenvîr (1-30), ed-Dâru’t-Tûnusiyye, Tunus 1984. İbnü’l-Esîr, Ebû’l-Hasen İzzuddîn, Usdu’l-Ğabe fî Ma‘rifeti’s-Sahâbe (thk.: Alî Mu-hammed Muavviz, Ahmed Abdu’l-Mevcûd), Dâru İhyâi’t-Turasi’l-Arabî, Bey-rut 1996.
  6. İbn Kesir, Ebû’l-Fidâ İmaduddîn (v.774/1373), Tefsîru’l-Kur’âni’l-Âzîm (thk.: Sâmî b. Muhammed Selâme), (1-8), Daru’t-Tayyibe li’n-Neşr, 1420/1999. İbn Mâce, Ebû Abdillah Muhammed b. Yezid el-Kazvinî (v.273/ 887), es-Sunen (thk.: M. Fuâd Abdulbâki), (1-2), Kahire 1952. İbn Manzûr, Cemâluddîn Muhammed b. Mukerrem (v.711/1311), Lisânu’l-‘Arab (thk.: Yusuf Bikâ‘î, İbrâhîm Şemsuddîn, Nedâl Alî), (1-4), Beyrut 1426/ 2005.
  7. İleri, Canan ve diğerleri, Sözlü ve Yazılı Anlatım, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eski-şehir 1998. Kurtubî, Ebû Abdillah Muhammed b. Ahmed el-Ensârî (v.671/1273), el-Câmi’ li Âhkâmi’l-Kur’ân (thk.: Ahmed Berdûnî, İbrâhîm Etfîş), (1-20), Dâru’l-Kutubi’l-Mısriyye, Kahire 1964.
  8. Kutup, Seyyid (v.1966), Fî Zilâli’l-Kur’ân (çev. Salih Uçan, Vahdettin İnce, Mehmet Yol-cu), (1-10),
  9. Dünya Yay., İstanbul 1991. Mâverdî, Ebû’l-Hasen Alî b. Muhammed