Bu ailelerin âyanlık yapan bireyleri ile diğer bazı bireyleri, hem halk hem de devletle olan ilişkileri doğrultusunda çeşitli yöneticilik görevlerini de yürütmüşlerdir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Osmanlı Devletinin her döneminde ve pek çok yerinde büyük ve köklü ailelerin varlığı bilinmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ankara'nın köklü ailelerinden olan Müderriszadeler, Nakkaşzadeler, Mimarzadeler ve Muslupaşazadeler de, 18. yüzyılda böyle bir mücadele içine girmişler ve değişik dönemlerde âyanlık yapmışlardır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu ailelerin âyanlık yapan bireyleri ile diğer bazı bireyleri, hem halk hem de devletle olan ilişkileri doğrultusunda çeşitli yöneticilik görevlerini de yürütmüşlerdir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Âyan · Ankara · 18. Yüzyıl
Özet
Osmanlı Devletinin her döneminde ve pek çok yerinde büyük ve köklü ailelerin varlığı bilinmektedir. Bu ailelerden bazıları, bulundukları bölgelerde güç ve servetleri nispetinde zaman zaman âyanlık için mücadele etmişlerdir. Ankara'nın köklü ailelerinden olan Müderriszadeler, Nakkaşzadeler, Mimarzadeler ve Muslupaşazadeler de, 18. yüzyılda böyle bir mücadele içine girmişler ve değişik dönemlerde âyanlık yapmışlardır. Bu ailelerin âyanlık yapan bireyleri ile diğer bazı bireyleri, hem halk hem de devletle olan ilişkileri doğrultusunda çeşitli yöneticilik görevlerini de yürütmüşlerdir.
KAYA, M. (2013). YEREL YÖNETİCİ OLARAK 18. YÜZYILDA ANKARA’LI ÂYANLAR. Trakya Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 05, 141–162. https://ajindex.com/articles/421532
Milli Kütüphane Mikrofilm Arşivi -Ankara Şer’iye Sicilleri:101, 105, 106, 121, 122, 123, 125, 126, 128, 132, 134, 139, 147, 151, 153, 162, 167, 175, 190, 243 Numaralı Defterler. Başbakanlık Osmanlı Arşivi: İE.EV. 45/5065. İE.ŞKRT. 5/445. Cevdet Dâhiliye: 262. Vakıflar Genel Müdürlüğü Arşivi: No:738, S.280, sıra No:167., No:580, S.166, sıra No:81., VKFMA 611-116.
Ak, Mehmet, “Manavgat’ta Bir Âyan Ailesi Tugayoğulları”, Uluslar arası Sosyal Araştırmalar Dergisi, Volume: 3, Issue:12, Summer 2010, s.27-36.
Akdağ, Mustafa, “Osmanlı Tarihinde Ayânlık Düzeni Devri 1730-1839”,
Tarih Araştırmaları Dergisi, Cilt 8-12, 14-23, s. 51-61, 1970-74.
Aktepe, Münir, “Tuzcuoğulları İsyanı”, Tarih Dergisi, Cilt 3, S.5-6, İstanbul 1953, ss.21-52.
Başar, Fehameddin, Osmanlı Eyalet Tevcihatı (1717-1730),
TTK Basımevi, Ankara 1997.
Bayatlı, Osman, Bergama’da Karaosmanoğulları, İzmir 1942.
Bayramoğlu, Fuat, Hacı Bayram-ı Veli, Cilt 1-2, Ankara 1983.
Berkes, Niyazi, Türkiye’de Çağdaşlaşma, Doğu-Batı Yayınları, İstanbul 1973.
Emecen, Feridun, “Doğu Karadeniz’de Âyanlık: Tirebolulu Kethûdâzade Mehmed Emin Ağa”, Belleten, LXV/242, s.193-214, Ankara 2001.
Ergenç, Özer, “Âyan ve Eşrâf Diye Anılan Seçkinler Grubunun XVIII. Yüzyılda Osmanlı Toplumunda Rolü Üzerine”, (Basılmamış Bildiri Metni). ___________, “XVII. Yüzyılın Başlarında Ankara’nın Yerleşim Durumu Üzerine Bazı Bilgiler”, Osmanlı Araştırmaları I, İstanbul 1980. ___________, “Osmanlı Klasik Dönemindeki Eşrâf ve Âyan Üzerine Bazı Bilgiler”, The Journal of Ottoman Studies, III (Osmanlı Araştırmaları III), s.105-113, İstanbul 1982.
Ergun, Sadettin Nüzhet, Türk Şairleri, Cilt:1-3, İstanbul 1950.
Faroqhi, Suraiya, Osmanlı Kültürü Ve Gündelik Yaşam Ortaçağdan Yirminci Yüzyıla, (Çev: Elif Kılıç), İstanbul 1997. ___________, Osmanlı Şehirleri ve Kırsal Hayatı, (Çev: Emine Sonnur Özcan), Doğu Batı Yayınları, İstanbul 2006.
Gökçe, Cemal, “Edirne Âyanı Dağdeviren Oğlu Mehmed Ağa”, İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Tarih Dergisi, Cilt: 17, Sayı: 22, Mart 1967, s. 97-110.
Hezarfen, Ahmet, Rumeli ve Anadolu Ayân ve Eşkiyası (Osmanlı Arşiv Belgeleri), Kaynak Yayınları: 361, İstanbul 2002.
İlgürel, Mücteba, “Balıkesir’de Âyânlık Mücadelesi”, Tarih Enstitüsü Dergisi, Sayı 3, İstanbul 1973.
İnalcık, Halil, “Sened-i İttifak ve Gülhane Hatt-ı Hümayunu”, Belleten, Cilt 28, Ankara 1964.
Karpat, Kemal, Osmanlı Modernleşmesi-Toplum, Kuramsal Değişim ve Nüfus-, (Çev. Akile Zorlu Durukan-Kaan Durukan), İmge Kitabevi, Ankara 2002.