Dergiler / Journal of Analytic Divinity / 2021 / Cilt: 5 - Sayı: 2

Had Kavramının İslami İlimlerde İfade Ettiği Anlam ve Kur’an’da Hudûdullah Kavramı

The Meaning of the Concept of Had in Islamic Sciences and the Concept of Hududullah in Qur’an

Sayfa
97–122
Yayın Tarihi
2021-06-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Buna göre Kur’an’daki hudûdullah kavramı ile fıkıhtaki had/hudûd kavramı arasında doğrudan bir anlam birliği görülmezken, hadislerde yer alan had/hudûd kavramlarının ise fıkıhtaki terimleşmiş anlamı içerdiği görülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Had kavramı özellikle fıkıh ilmi başta olmak üzere mantık ve kelam gibi bilim dallarında terim anlamı kazanmış bir kavramdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fıkıhta ‘kitap ve sünnetle belirlenmiş uygulanması zorunlu cezalar’ anlamında yaygın olarak kullanılan bu terim; mantık, kelam ve usûl-i fıkıhta ise ‘bir şeyin mahiyetinin tanımlanması’ anlamında kullanılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Buna göre Kur’an’daki hudûdullah kavramı ile fıkıhtaki had/hudûd kavramı arasında doğrudan bir anlam birliği görülmezken, hadislerde yer alan had/hudûd kavramlarının ise fıkıhtaki terimleşmiş anlamı içerdiği görülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Had · Hudud · Ukubât

Özet

Had kavramı özellikle fıkıh ilmi başta olmak üzere mantık ve kelam gibi bilim dallarında terim anlamı kazanmış bir kavramdır. Fıkıhta ‘kitap ve sünnetle belirlenmiş uygulanması zorunlu cezalar’ anlamında yaygın olarak kullanılan bu terim; mantık, kelam ve usûl-i fıkıhta ise ‘bir şeyin mahiyetinin tanımlanması’ anlamında kullanılmaktadır. Had kelimesinin çoğulu olan hudûd kelimesinin ise Kur’an’da ‘hudûdullah’ şeklinde Allah lafzı ile birlikte kullanıldığı görülmektedir. Bu makalede had ve hudûd kelimelerinin sözlük anlamından hareketle, çeşitli bilim dallarında kazandığı anlamlar incelenerek sunulmuştur. En yaygın olarak kullanıldığı fıkıh bilim dalında, bilinen terim anlamını kazanma sürecine dair bilgiler paylaşılmış, had kelimesinin sözlük ve terim anlamı arasındaki ilişkiye dair âlimlerin görüşleri aktarılmıştır. Bunun yanında had/hudûd kavramının Kur’an’da ve hadislerdeki kullanıldığı anlamlar genel olarak incelenmiştir. Buna göre Kur’an’daki hudûdullah kavramı ile fıkıhtaki had/hudûd kavramı arasında doğrudan bir anlam birliği görülmezken, hadislerde yer alan had/hudûd kavramlarının ise fıkıhtaki terimleşmiş anlamı içerdiği görülmektedir.

Abstract

The concept of hadd is a concept that has gained a term meaning in branches of science such as logic and kalam, especially in fiqh science. This term, which is widely used in fiqh in the sense of "mandatory punishments determined by Scripture (Quran) and sunnah"; In logic, kalam and usul al-fiqh, it is used in the sense of "defining the attribute of something". It is seen that the word hudud, which is the plural of the word had, is used together with the word of Allah in the form of ‘hudûdullah’ in the Quran. In this article, based on the lexical meaning of the words had and hudud, the meanings gained in various branches of science are examined and presented. In the branch of fiqh, where it is most widely used, information about the process of gaining the meaning of the known term has been shared, and the views of scholars on the relationship between the lexical meaning of word hadd and the meaning of the term are conveyed. In addition, the meanings of the concept of hadd/hudud in the Quran and hadiths have been examined in general. Accordingly, while there is no direct unity of meaning between the concept of hududullah in the Quran and the concept of had/hudud in fiqh, it is seen that the concepts of hadd/hudud in the hadith contain the termed meaning in fiqh.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DOKGÖZ, D. (2021). Had Kavramının İslami İlimlerde İfade Ettiği Anlam ve Kur’an’da Hudûdullah Kavramı. Journal of Analytic Divinity, Cilt: 5 - Sayı: 2, 97–122. https://ajindex.com/articles/421252

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Akyüz, Vecdi. Kur’an’da Siyasi Kavramlar. İstanbul: Kitabevi Yayınları, 1998.
  2. Arslan, Ali. Büyük Kur’an Tefsiri (Hulasatüt- Tefâsir). 16 Cilt. İstanbul: Arslan Yayınları, ts. Aslan, Nasi. “Hukukun Üstünlüğü ve İslâm Hukuku”. İslâmî Araştırmalar/Journal Of Islamıc Research 14/2 (2001), 262. Aslan, Nasi. İslam Hukukunda Yargılama Etiği ve İlkeleri. Adana: Karahan Kitabevi Yayınları, 2014.
  3. Aslan, Nasi - Ünsal Fatıma. “İslâm ve Batı Dünyasında Kamu Yararı Bağlamında İçkinin Yasaklanması: Mukayeseli Bir araştırma”. Bilimname 44 (2021/1), 7-48.
  4. Bardakoğlu, Ali. “Had”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 14/547-551. Ankara: TDV Yayınları, 1996. Begavî, Ebû Muhammed el-Hüseyn b. Mes‘ûd. Şerhü’s-sünne. 16 Cilt. Beyrut: Kütübi’l-İslamî, 1983. Behnesî, Ahmed Fethi. Medhalü’l-fıkhi’l-cinâiyyi’l-İslâmî. Kahire: Dâru’ş-şurûk, 1989. Beyzâvî, Nâsırüddîn Ebû Saîd Abdullah b. Ömer. Envârü’t-tenzîl ve esrârü’t-teʾvîl. 3 Cilt. Beyrut: Dâru’r-Reşîd, 2000.
  5. Bilmen, Ömer Nasuhi. Hukukı İslâmiyye ve İstılâhât-ı Fıkhiyye Kâmusu. 8 Cilt. İstanbul: Bilmen Basım Yayınevi, ts. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail b. İbrahim. Sahîhu Buhârî. Dimeşk-Beyrut: Dâru İbni Kesîr, 2002. Bustânî, Butrus. Muhîtü’l-mühît. Beyrut: Mektebetü Lübnan. 1987. Cessâs, Ebû Bekr Ahmed b. Ali er-Râzî. Ahkâmü’l-Kur’ân. thk. Muhammed Sadık Gamhavî. 4 Cilt. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, 1992. Cevherî, Ebû Nasr İsmâîl b. Hammâd. Tâcü’l-lüga ve sıhâhü’l-Arabiyye. thk. Ahmed Abdülgafûr Attâr. 6 Cilt. Beyrut: Dâru’l-İlmi li’l-Melâyîn, 1990. Cezîrî, Abdurrahmân b. Muhammed. Dört Mezhebe Göre İslam Fıkhı. çev. Mehmet Keskin. 8 cilt. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1993. Curcânî, Ebü’l-Hasen Alî b. Muhammed b. Alî. Mu‘cemu’t-ta‘rifât. thk. Muhammed Sıddık el-Minşâvî. Kahire: Dâru’l-Fadîle, ts. Cüveynî, İmâmü’l-Haremeyn Ebü’l-Meâlî Rüknüddîn Abdülmelik b. Abdillâh. el-Kâfiye fi’l-cedel. nşr. Fevkıyye Hüseyin Mahmûd. Kahire: Matbaatü İsâ el-Bâbi’l-Halebî, 1979.
  6. Çıkar, Mehmet Şirin. “Arap Dilbilim Çalışmalarında “Had/Tanım” Terimi ve Er-Rummânî’nin “El-Hudûd” Adlı Eseri”. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi 5 (2005). Ebû Dâvûd es-Sicistânî, Süleymân b. el-Eş‘as. Sünenü Ebî Dâvûd. thk. Muhammed b. Salih er-Râcihî. Riyad: Beytü’l-Efkâri’d-Devliyye, ts. Ebû Zehra, Muhammed. el-Cerîme ve’l-‘ukûbe fi’l-fıkhi’l-İslâmî. Kahire: Dâru’l-Fikri’l-Arabî, 1998. el-Mevsû‘atü’l-fıkhiyye. nşr. Vizâratü’l-Evkaf ve’ş-Şuûnü’l-İslâmiyye. 45 Cilt. Kuveyt: 1990.
  7. Erturhan, Sabri. “İslam Hukukunda Şüpheden Sanığın Yararlanması İ