KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi / 2019 / Cilt: 7 - Sayı: 1

İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi

Orkun Tahir ARAN
Hülya KAYIHAN
Sayfa
1–10
Yayın Tarihi
2018-10-16
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Aktivite performansına etki eden faktörlerin belirlenmesi ile inmeli bireyler için planlanan kişi merkezli ve bütüncül serbest zaman aktiviteleri temelli ergoterapi müdahalelerinin, inmeli bireylerin aktivite performansını artıracağı düşünülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışma kronik inmesi olan bireylere uygulanan kişi merkezli serbest zaman aktiviteleri temelli ergoterapi müdahalesinin, bireylerin toplumsal katılımları ve yaşam kaliteleri üzerine etkisini araştırmak üzere planlandı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, en az 1 yıl önce inme geçirmiş 16 birey dahil edildi.
💡
Sonuç & Katkı:Aktivite performansına etki eden faktörlerin belirlenmesi ile inmeli bireyler için planlanan kişi merkezli ve bütüncül serbest zaman aktiviteleri temelli ergoterapi müdahalelerinin, inmeli bireylerin aktivite performansını artıracağı düşünülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:16 birey
⚙️Değişkenler:inme · iş ve uğraşı terapisi · serbest zaman aktiviteleri

Özet

Amaç: Bu çalışma kronik inmesi olan bireylere uygulanan kişi merkezli serbest zaman aktiviteleri temelli ergoterapi müdahalesinin, bireylerin toplumsal katılımları ve yaşam kaliteleri üzerine etkisini araştırmak üzere planlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya, en az 1 yıl önce inme geçirmiş 16 birey dahil edildi. Bireylerin tercih ettikleri serbest yaşam aktivitelerinin belirlenmesi için Kanada Aktivite Performans Ölçeği (KAPÖ) kullanıldı. Ayrıca aktivite tercihlerine destek olan ve engel olan etmenlerin belirlenmesi için yüz yüze görüşme yöntemi kullanıldı. Tercih edilen aktiviteler belirlendikten sonra bireylerin kısıtlılık kaynaklarının tespit edilmesi için Dinamik Performans Analizi (DPA) kullanıldı. Problemli alanların belirlenmesi ile her birey için kişiye özel ergoterapi müdahalesi planlandı ve 8 hafta boyunca haftada 2 seans uygulandı. Sonuçlar: Müdahale sonrasında bireylerin KAPÖ, ölçümleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0,05) ve algılanan destek ve bariyerlerin olumlu yönde değiştiği bulundu. Tartışma: Serbest zaman aktiviteleri temelli ergoterapi müdahalesi aracılığı ile inmeli bireylerin aktivite performanslarında iyileşmeye neden olmuştur. Aktivite performansına etki eden faktörlerin belirlenmesi ile inmeli bireyler için planlanan kişi merkezli ve bütüncül serbest zaman aktiviteleri temelli ergoterapi müdahalelerinin, inmeli bireylerin aktivite performansını artıracağı düşünülmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARAN, O. T., KAYIHAN, H. (2018). İnmeli Bireylerde Serbest Zaman Aktivitelerine Yönelik Ergoterapi Yaklaşımlarının Aktivite Performansına Etkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 1–10. https://ajindex.com/articles/421016

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Aho, K., Harmsen, P., Hatano, S., Marquardsen, J., Smirnov, V. E., & Strasser, T. (1980). Cerebrovascular disease in the community: results of a WHO collaborative study. Bulletin of the World Health Organization, 58(1), 113. Baxter, P., & Jack, S. (2008). Qualitative case study methodology: Study design and implementation for novice researchers. The Qualitative Report, 13(4), 544-559. Bernspång, B., Viitanen, M., & Eriksson, S. (1989). Impairments of perceptual and motor functions: Their influence on self-care ability 4 to 6 years after a stroke. The Occupational Therapy Journal of Research, 9(1), 27-37.
  2. Bhogal, S. K., Teasell, R. W., Foley, N. C., & Speechley, M. R. (2003). Community reintegration after stroke. Topics in Stroke Rehabilitation, 10(2), 107-129.
  3. Bonita, R. (1992). Epidemiology of stroke. The Lancet, 339(8789), 342-344.
  4. Chau, J. P., Thompson, D. R., Twinn, S., Chang, A. M., & Woo, J. (2009). Determinants of participation restriction among community dwelling stroke survivors: a path analysis. BMC neurology, 9(1), 49. Christiansen, C. H., Backman, C., Little, B. R., & Nguyen, A. (1999). Occupations and well-being: A study of personal projects. American Journal of Occupational Therapy, 53(1), 91-100.
  5. Craik, J., Davis, J., & Polatajko, H. (2007). Enabling occupation II: Advancing an occupational therapy vision for health, well-being & justice through occupation. Ottawa, ON: CAOT Publications ACE.«Enabling Occupation II présente une vue en coupe tranversale du MCRO-P pour définir et délimiter le domaine de préoccupation des ergothérapeutes, c’est-àdire l’occupation humaine. Dorstyn, D., Roberts, R., Kneebone, I., Kennedy, P., & Lieu, C. (2014). Systematic review of leisure therapy and its effectiveness in managing functional outcomes in stroke rehabilitation. Topics in Stroke Rehabilitation, 21(1), 40-51.
  6. Drummond, A., & Walker, M. (1995). A randomized controlled trial of leisure rehabilitation after stroke. Clinical Rehabilitation, 9(4), 283-290.
  7. Duncan, E. A. (2011). Foundations for Practice in Occupational Therapy-E-BOOK: Elsevier Health Sciences. Fearing, V. G., Law, M., & Clark, J. (1997). An occupational performance process model: Fostering client and therapist alliances. Canadian Journal of Occupational Therapy, 64(1), 7-15.
  8. Gibson, J. W., & Schkade, J. K. (1997). Occupational adaptation intervention with patients with cerebrovascular accident: A clinical study. American Journal of Occupational Therapy, 51(7), 523-529.
  9. Grundy, S. M., Cleema