KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi / 2019 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Bakım Veren Bireylere Yönelik Geliştirilen Bireysel Ergoterapi Eğitim Programının Yaşam Kalitesine ve Bakım Veren Yüküne Yönelik Etkinliğinin İncelenmesi

Barkın KÖSE
Esra AKI
Sayfa
71–78
Yayın Tarihi
2019-02-02
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmaların yaygınlaştırılması bakım veren bireylerin yaşadığı sorunların çözümü noktasında önemli olduğu düşünülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Çalışmanın amacı bakım veren bireylerin bakım verme işinden kaynaklanan sorunlarını tespit etmek ve bu sorunların giderilmesini sağlamak için eğitim modeli oluşturmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu değerlendirme testleri analiz edilerek bireysel eğitim programları hazırlandı ve bakım veren bireylere uygulandı.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmaların yaygınlaştırılması bakım veren bireylerin yaşadığı sorunların çözümü noktasında önemli olduğu düşünülmektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Bakımveren · Sağlık Eğitim Programı · Yaşam Kalitesi

Özet

Amaç: Çalışmanın amacı bakım veren bireylerin bakım verme işinden kaynaklanan sorunlarını tespit etmek ve bu sorunların giderilmesini sağlamak için eğitim modeli oluşturmaktır. Gereç ve Yöntem: Bakım veren bireylerin bakım verme işine başladıktan sonra çeşitli alanlar da (fiziksel, psikolojik) problemler yaşadıkları bakım veren bireyler tarafından ifade edilmiştir. Bu problemlerin tespiti için yüz yüze görüşme yöntemi uygulanmıştır. Bu görüşmede bakım veren bireylere yaşam kalitelerini belirlemek için Notthingam Sağlık Profili, depresyon ve kaygı düzeylerinin tespiti için Beck Depresyon ve Anksiyete Envanterleri, bakım veren yükünün tespiti içinde Zarit Yük İndeksi uygulandı. Bu değerlendirme testleri analiz edilerek bireysel eğitim programları hazırlandı ve bakım veren bireylere uygulandı. Eğitim programı sonunda değerlendirme testleri ikinci kez uygulandı. Elde edilen veriler SPSS 22.0 veri analiz programı kullanılarak yorumlanmıştır. Sonuçlar: Veri analizi sonucunda bakım veren bireylerin eğitim programı öncesi-sonrası yaşam kalitelerinde(p < 0,043), depresyon düzeylerinde(p < 0,043) ve bakım verme işinde kaynaklı yüklenme düzeyleri(p < 0,042) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Tartışma: Bakım veren bireylerin bakım verme işine başladıktan sonra hayatları hızlı bir şekilde değişmektedir. Bu değişim bakım veren bireyleri olumsuz etkilemektedir. Bakım veren bireylerin yaşadıkları olumsuz koşuların üstesinden gelebilmesi için yeterliliklerini artırmaları gerekmektedir. Bu noktada da bakım verenlere yönelik uygulanan bireysel ergoterapi eğitim programlarının etkin olduğu gözlenmiştir. Bu çalışmaların yaygınlaştırılması bakım veren bireylerin yaşadığı sorunların çözümü noktasında önemli olduğu düşünülmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KÖSE, B., AKI, E. (2019). Bakım Veren Bireylere Yönelik Geliştirilen Bireysel Ergoterapi Eğitim Programının Yaşam Kalitesine ve Bakım Veren Yüküne Yönelik Etkinliğinin İncelenmesi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 71–78. https://ajindex.com/articles/420984

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Alnazly, E. (2016). Coping strategies and socio-demographic characteristics among Jordanian caregivers of patients receiving hemodialysis. Saudi Journal of Kidney Diseases and Transplantation, 27(1), 101. Bergström, A. L., Eriksson, G., von Koch, L., & Tham, K. (2011). Combined life satisfaction of persons with stroke and their caregivers: associations with caregiver burden and the impact of stroke. Health and quality of life outcomes, 9(1), 1. Bevans, M., & Sternberg, E. M. (2012). Caregiving burden, stress, and health effects among family caregivers of adult cancer patients. Jama, 307(4), 398-403.
  2. Blendon, R. J., Kim, M., & Benson, J. M. (2001). The public versus the World Health Organization on health system performance. Health affairs, 20(3), 10-20.
  3. Broughton, M., Smith, E. R., Baker, R., Angwin, A. J., Pachana, N. A., Copland, D. A., et al. (2011). Evaluation of a caregiver education program to support memory and communication in dementia: A controlled pretest–posttest study with nursing home staff. International Journal of Nursing Studies, 48(11), 1436-1444.
  4. Cameron, J. I., Naglie, G., Green, T. L., Gignac, M. A., Bayley, M., Huijbregts, M., et al. (2014). A feasibility and pilot randomized controlled trial of the “Timing it Right Stroke Family Support Program”. Clinical rehabilitation, 0269215514564897. Chang, H.-Y., Chiou, C.-J., & Chen, N.-S. (2010). Impact of mental health and caregiver burden on family caregivers’ physical health. Archives of gerontology and geriatrics, 50(3), 267-271.
  5. Collins, L. G., & Swartz, K. (2011). Caregiver care. American family physician, 83(11), 1309. Davis, E., Shelly, A., Waters, E., Boyd, R., Cook, K., & Davern, M. (2010). The impact of caring for a child with cerebral palsy: quality of life for mothers and fathers. Child: care, health and development, 36(1), 63-73.
  6. Dooley, N. R., & Hinojosa, J. (2004). Improving quality of life for persons with Alzheimer’s disease and their family caregivers: Brief occupational therapy intervention. American Journal of Occupational Therapy, 58(5), 561-569.
  7. Dul, J., Bruder, R., Buckle, P., Carayon, P., Falzon, P., Marras, W. S., et al. (2012). A strategy for human factors/ergonomics: developing the discipline and profession. Ergonomics, 55(4), 377-395.
  8. Evans, R. L., Matlock, A.-L., Bishop, D. S., Stranahan, S., & Pederson, C. (1988). Family intervention after stroke: does counseling or education help? Stroke, 19(10), 1243-1249.
  9. Faria, S. H. (1998). Through the eyes of a family careg