Dergiler / Düzce Tıp Fakültesi Dergisi / 2016 / Cilt: 18 - Sayı: 2

BATI KARADENİZ BÖLGESİNİN ESKİPAZAR İLÇESİNDE AKRABA EVLİLİĞİ DURUMU, BUNUNLA İLİŞKİLİ KRONİK VE GENETİK HASTALIK SIKLIĞININ ARAŞTIRILMASI

Investigation of Consanguineous Marital Status and Frequency of Chronic and Genetics Disease That Related This Condition in Eskipazar District Region of Western Black Sea

Sayfa
54–59
Yayın Tarihi
2016-07-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak; akraba evliliklerinin eğitim düzeyinin artışına bağlı azaldığınıngözlenmesine rağmen ülkemizde önemli bir sağlık sorunu olarak gündemde kaldığınısöyleyebiliriz.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı akraba evliliği sıklığının araştırılması ve akraba evliliğine bağlıdoğurganlık, çocuk ölümleri, genetik ve kronik hastalıkların belirlenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:ÇalışmayaEskipazar ilçesinde ikamet eden 36,9 yaş ortalaması olan 320 gönüllü bayan denek katıldı.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak; akraba evliliklerinin eğitim düzeyinin artışına bağlı azaldığınıngözlenmesine rağmen ülkemizde önemli bir sağlık sorunu olarak gündemde kaldığınısöyleyebiliriz.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Akraba evliliği · genetik hastalık · kalıtım

Özet

Bu çalışmanın amacı akraba evliliği sıklığının araştırılması ve akraba evliliğine bağlıdoğurganlık, çocuk ölümleri, genetik ve kronik hastalıkların belirlenmesidir. ÇalışmayaEskipazar ilçesinde ikamet eden 36,9 yaş ortalaması olan 320 gönüllü bayan denek katıldı. Veritoplamak için 17 sorudan oluşan anket kullanıldı. Akraba evliliği sonucu gerçekleşmiş olan 224canlı doğum dosyaları, ailelerinin verdiği bilgiler doğrultusunda sorgulandı. Analizsonuçlarımıza göre çalışmamıza katılan 320 kadının 102’ sinin akraba evliliği yaptığı (%31,8)ve toplam 224 çocuklarının olduğu belirlendi. Akraba evliliği yapan deneklerimizin % 52,9’ ubirinci derece, %27,5’ i ikinci derece, %19,6’ sı da üçünce derece ve daha uzak akraba idiler.Halen yaşayan ve akraba evliliği sonucu dünyaya gelen 224 çocuğun 24 (%10,7) tanesiningenetik hastalık taşıdığı belirlendi. Çalışmamıza katılan 461 çocuk sahibi akraba evliliğiyapmamış 218 bayanın çocuklarının %3,7 (17 kişi)’ sinde genetik hastalık olduğu belirlendi.Akraba evliliği yapanlardaki ölü doğum oranı(%6,6), yapmayanlara (%1,5) oranla anlamlıderecede yüksekti. Sonuçlarımıza göre öğrenim düzeyi arttıkça akraba evliliği derecelerindeazalma gözlendi. Birinci derecede akraba evliliği yapan orta öğretim mezunu %79 iken, ikinciderece akraba evliliği yapanlarda %70, üçüncü derece ve daha üzerinde %66’ ya düştüğübelirlendi. Sonuç olarak; akraba evliliklerinin eğitim düzeyinin artışına bağlı azaldığınıngözlenmesine rağmen ülkemizde önemli bir sağlık sorunu olarak gündemde kaldığınısöyleyebiliriz. Akraba evliliklerinin neden olduğu sağlık sorunlarının giderilmesinde genetikdanışma hizmetlerinin birinci basamak temel sağlık hizmetleri içinde yer alması gerektiğini veakraba evliliği yapmış bireylere genetik danışma hizmetlerinin ücretsiz verilerek genetikmerkezlerin sayılarının acil olarak artırılması gerektiğini düşünmekteyiz

Abstract

The aim of the study is investigation of the consanguineous marriage frequency and detectionof the fertility, infant mortality, genetics and chronic disease depending on intermarriage. 320volunteer females with the average age of 36.9 who residing in the Eskipazar district areparticipated in the study. The survey consisting of 17 questions was used to collect data. Thefiles of 224 live births that occurred as a result of consanguineous marriages were questionedon the information given by the family. According to our analysis results, 102 of 320 womenhave the consanguineous marriage (31.8%) and a total of 224 children. Our subjects withconsanguineous marriage were 52.9% first-degree, 27.5% second degree and 19.6% third-degreeand more distant relatives. It was detected that, 24 (10,7%) of inbred still living 224 childrenhave genetic disease. A genetic disease was detected in the 3.7% (17 people) of 461 childrenfrom the 218 women without consanguineous marriage. Stillbirth rate in person withconsanguineous marriages (6.6%) was significantly higher than person without consanguineousmarriages (1.5%). According to our results, when level of education increases, decreases wereobserved in the degree of consanguinity. While first degree consanguineous with secondaryschool graduates was 79%, this ratio was detected as 70% in the second degree consanguinityand 66% in third degree or more. As a result; Despite the relative decrease of intermarriagedepending on the increase of the level of education, we can say that it is on the agenda as amajor health problem in our country. We believe that genetic counseling should be included inprimary basic health services and giving as a free of charge to individuals who doconsanguineous marriages and the number of genetic counseling center should be urgentlyincreased for the elimination of health problems caused by consanguinity

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARSLAN, K., ERÖZ, R., ÖZMERDİVENLİ, R. (2016). BATI KARADENİZ BÖLGESİNİN ESKİPAZAR İLÇESİNDE AKRABA EVLİLİĞİ DURUMU, BUNUNLA İLİŞKİLİ KRONİK VE GENETİK HASTALIK SIKLIĞININ ARAŞTIRILMASI. Düzce Tıp Fakültesi Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 2, 54–59. https://ajindex.com/articles/420643

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Bittles AH. Consanguinity in context. London: Cambridge University Press; 2012.
  2. Ulusoy FZ, Baharlı EN. Çocukluk Döneminde Genetik Hastalıkların Epidemiyolojisi ve Kontrolü. Sağlıklı Toplum 1999; 3: 19-26.
  3. Hancıoğlu A, Tunçbilek E. Akraba Evlilikleri, Sosyo- Demografik Özellikleri ve Çocuk Ölümleri Üzerine Etkileri. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi. 1998; 41: 139-153. Elibüyük Z. Hacettepe Üniversitesi Çocuk Hastanesi Genetik Ünitesine Başvuran Hastalarda Akraba Evliliği ve Tıbbi Sonuçlarının İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi. Ankara; 1989. Kılıçarslan S. Ulaş Eğitim Araştırma Sağlık Bölgesinde Akraba Evliliğini Önlemede Eğitimin Rolü. Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı, Doktora Tezi. Sivas; 1993.
  4. Khoury SA, Massad D. Consanguineous Marriage in Jordan. Department of Community Medicine, University of Jordan, Amman. Am J Med Genet. 1993; 47(8): 1231-2.
  5. Hussain R, Bittles AH. The Prevalence and Demographic Characteristics of Consanguineous Marriages in Pakistan. J Biosoc Sci. 1998; 30(2): 261-75. Durmuş E. Kayseri İl Merkezinde Akraba Evliliği Görülme Sıklığı ve Etkileyen Faktörler. T.C. Erciyes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Tıp Fakültesi Halk Sağlığı Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi. Kayseri; 2003. Timur S. Türkiye’ de Aile Yapısı. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları, 1972. Tunçbilek E. Clinical Outcomes of Consanguineous Marriages in Turkey. Turk J Pediatr. 2001; 43: 277-279. Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması TNSA 2003,
  6. Analiz ve Rapor, Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, Ankara; 2004. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü (HÜNEE), (2004) 2003
  7. Turkish Population and Health Survey, Hacettepe Üniversitesi; Ankara. T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Aile ve Toplum Hizmetleri Genel Müdürlüğü Türkiye Aile Yapısı Araştırması: Tespitler, Öneriler. Araştırma ve Sosyal Politika Serisi 07 Birinci Basım, 2014, İstanbul ISBN: 978-605-4628-55-1. www.http://ailetoplum.aile.gov.tr/data/5550af1d369dc51954e 43522/taya2013trk.pdf Özvarış ŞB, Koçoğlu GO, Akın A. Türkiye’ de Akraba Evlilikleri, 1998 Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması İleri Analiz Sonuçları. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fak Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı. 1998.
  8. Bittles AH, Coble JM, Rao N. Trends in Consanguineous Marriage in Karnataka, South India 1980-1989. J Biosoc Sci. 1993; 25(1): 111-6.
  9. Al-Gazali LI, Bener A, Abdulrazzaq YM, Micallef R, al-