Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Ortalama S100B serum düzeyleri çalışma grubunda 1008,61±171,34 pg/mL ve kontrol grubunda 1060,14±182,83 pg/mL idi ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p=0,300).
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Otizm spektrum bozukluğu nörogelişimsel bir bozukluktur. S100 kalsiyum bağlayıcı protein B (S100B), beyin hasarının yanı sıra astrosit aktivasyonunun da belirteçleri arasındadır. Bu çalışmada, otizm spektrum bozukluğunun şiddeti ile ilişkisi olup olmadığını belirlemek için S100B düzeylerinin değerlendirilmesi ve literatürdeki çalışmalar arasında farklı sonuçların olası nedenlerinin psikiyatrik ve biyokimyasal açıdan değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışma grubu olarak yirmi beş otizm spektrum bozukluğu olan erkek çocuk ve kontrol grubu olarak ise yirmi yedi erkek çocuk çalışmaya dahil edildi. Çocukluk otizm derecelendirme ölçeği ve otizm davranış kontrol listesi uygulandı. Serum S100B protein seviyeleri, enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) ile ölçüldü. Bulgular: Ortalama S100B serum düzeyleri çalışma grubunda 1008,61±171,34 pg/mL ve kontrol grubunda 1060,14±182,83 pg/mL idi ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p=0,300). Çocukluk otizm derecelendirme ölçeği puanlarına göre, otizm spektrum bozukluğu tanılı çocukların %60’ı (n=15) şiddetli otizme sahipken, %40’ı (n=10) hafif-orta otizme sahipti. S100B serum seviyeleri bakımından, otizm spektrum bozukluğu şiddet grupları arasında (p=0,935) veya otistik regresyon durumuna göre (p=0,667) anlamlı bir fark yoktu. Sonuç: S100B’nin otizm spektrum bozukluğu için güvenilir bir biyobelirteç olarak kabul edilebilmesi için daha geniş örneklem olan ve bazı faktörleri de dikkate alan daha fazla çalışma yapılmalıdır. Ayrıca biyokimyasal metodolojinin sonuçlara etkisini anlamak için bu konuda daha fazla çalışma yapılması da önerilmektedir.
Abstract
Aim: Autism spectrum disorder is a neurodevelopmental disorder. The S100 calcium binding protein B (S100B) is among the markers of astrocyte activation as well as brain damage. Herein, it was aimed to evaluate S100B levels to determine whether there is a relation with the severity of autism spectrum disorder and establish possible causes of different results among the studies in the literature from a psychiatric and biochemical perspective. Material and Methods: Twenty-five male children with autism spectrum disorder were included as the study group along with twenty-seven male children as the control group. The childhood autism rating scale and the autism behavior checklist were applied. Serum S100B protein levels were measured by enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). Results: The mean serum S100B level was 1008.61±171.34 pg/mL in the study group and 1060.14±182.83 pg/mL in the control group, and no statistically significant difference was found between the groups (p=0.300). Based on the childhood autism rating scale scores, 60% (n=15) of the children with autism spectrum disorder had severe autism, whereas 40% (n=10) had mild-to-moderate autism. There was no significant difference in terms of the serum S100B levels between the groups of autism spectrum disorder severity (p=0.935) or according to the autistic regression status (p=0.667). Conclusion: For S100B to be accepted as a reliable biomarker for autism spectrum disorder, more studies considering some factors with larger samples should be performed. Moreover, to understand the effect of biochemical methodology on the results, further studies are suggested on this subject.