KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 18 - Sayı: 42

Boş Zaman Aktivitelerine Katılım ile Algılanan Wellness (Esenlik) İlişkisi

The Relationship between Leisure Activities Participation and Perceived Wellness

Özlem GÜRSOY
Halise Dilek SEVİN
Sayfa
5444–5479
Yayın Tarihi
2021-10-13
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada elde edilen bulgulara göre algılanan wellness ile boş zaman katılımın demografik değişkenlerden cinsiyet, medeni durum, yaş, yaşanılan yer, öğren-im durumu, aylık toplam bütçe, kendine ayrılan süre ve haftalık sahip olunan boş zaman süresine göre anlamlı farklılık bulunmaktadır (p

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırma, üniversite son sınıf ve üniversiteden mezun olan öğrencilerin boş zamanlarını nasıl değerlendirdikleri, boş zaman aktivitelerine katılımı ile wellness arasındaki ilişkinin tespit edilmesi ve öğrencilerin wellness boyutlarına ilişkin algılarının ortaya konulması amacıyla hazırlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın örneklemini, Ankara Çankaya’da KPSS-A Grubu kapsamında kurs veren toplam 13 eğitim kurumunda kayıtlı 3.298 öğrenci içinden 516 öğrenci oluşturmaktadır.Araştırmada veri toplama aracı olarak, kişisel bilgi formu, Cheng-Yu Tsai (2004) tarafından geliştirilen “Boş Zaman Katılım Ölçeği” ile Adams, Bezner ve Steinhardt (1997) tarafından geliştirilen ve Memnun (2006) tarafından Türkçe’ye uyarlanan “Algılanan Esenlik Ölçeği” kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada elde edilen bulgulara göre algılanan wellness ile boş zaman katılımın demografik değişkenlerden cinsiyet, medeni durum, yaş, yaşanılan yer, öğren-im durumu, aylık toplam bütçe, kendine ayrılan süre ve haftalık sahip olunan boş zaman süresine göre anlamlı farklılık bulunmaktadır (p
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2004 Verileri
⚙️Değişkenler:Boş Zaman · Rekreasyon · Aktivite

Özet

Araştırma, üniversite son sınıf ve üniversiteden mezun olan öğrencilerin boş zamanlarını nasıl değerlendirdikleri, boş zaman aktivitelerine katılımı ile wellness arasındaki ilişkinin tespit edilmesi ve öğrencilerin wellness boyutlarına ilişkin algılarının ortaya konulması amacıyla hazırlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, Ankara Çankaya’da KPSS-A Grubu kapsamında kurs veren toplam 13 eğitim kurumunda kayıtlı 3.298 öğrenci içinden 516 öğrenci oluşturmaktadır.Araştırmada veri toplama aracı olarak, kişisel bilgi formu, Cheng-Yu Tsai (2004) tarafından geliştirilen “Boş Zaman Katılım Ölçeği” ile Adams, Bezner ve Steinhardt (1997) tarafından geliştirilen ve Memnun (2006) tarafından Türkçe’ye uyarlanan “Algılanan Esenlik Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde t testi, One-Way ANOVA testi, pearson korelasyon testi ve regresyon testi kullanılmıştır. Bu çalışmada elde edilen bulgulara göre algılanan wellness ile boş zaman katılımın demografik değişkenlerden cinsiyet, medeni durum, yaş, yaşanılan yer, öğren-im durumu, aylık toplam bütçe, kendine ayrılan süre ve haftalık sahip olunan boş zaman süresine göre anlamlı farklılık bulunmaktadır (p

Abstract

The study was conducted to determine how senior and graduate students treat their leisure, the relationship between their participation in leisure activities and wellness and their perceptions regarding their wellness dimensions. The sample consisted of 516 students among 3298 students registered in 13 educational institutions offering courses within the scope of the KPSS-A Group in Çankaya, Ankara. The personal information form, “Leisure Participation Scale” developed by Cheng-Yu Tsai (2004) and “Perceived Wellness Scale” developed by Adams, Bezner and Stein-hardt (1997) and adapted to Turkish by Memnun (2006) were used as the data collection tools. T test, One-Way ANOVA test, Pearson correlation test and regression test were used to evaluate the data. According to the findings obtained in this study, there is a significant difference between the demographic variables of perceived wellness and leisure time participation according to gender, marital status, age, place of residence, education level, monthly total budget, time allo-cated to oneself and weekly leisure time (p

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜRSOY, Ö., SEVİN, H. D. (2021). Boş Zaman Aktivitelerine Katılım ile Algılanan Wellness (Esenlik) İlişkisi. OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 42, 5444–5479. https://ajindex.com/articles/420011

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Abdulhayoğlu, B., Kaya, B. ve Konar, N. (2012). Masa tenisi oyuncularının esenlik algıları. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 14(2), 268-272.
  2. Adams, T., Bezner, J. and Steinhardt, M. (1997). The conceptualization and measurement of perceived wellness: Integrating balance across and within dimensions. American Journal of Health Promotion, 11(3), 208-218.
  3. Ardahan, F. ve Yerlisu Lapa, T. (2010). Üniversite öğrencilerinin serbest zaman tatmin düzeylerinin cinsiyete ve gelire göre incelenmesi. Spor Bilimleri Dergisi, 21(4), 129-136.
  4. Ardahan, F., Turgut, T. ve Kalkan, A. K. (2016). Her yönüyle rekreasyon. Ankara:
  5. Detay Yayıncılık. Ardell, D. B. (1977). High level wellness strategeis. Health Education, 324. Arslan, H. (2014). Üniversite öğrencilerinin boş zaman değerlendirme tercihleri: Çankırı Karatekin Üniversitesi örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 40, 193-208.
  6. Baştürk, S., ve Taştepe, M. (2013). Evren ve örneklem. S. Baştürk (Ed.), Bilimsel Araştırma Yöntemleri (s.129- 159). Ankara. Vize Yayıncılık, 139. Blackshaw, T. (2010). Leisure. 1. Baskı, London: Routledge, 4-5.
  7. Bull, C., Hoose, J. and Wheet, M. (2003). AnIntroduction to leisure studies. New York: Prentice Hall, p.73. Chandler, C.K., Holden, J.M. and Kolander, C.A. (1992). Counseling for spiritual wellness: Theory and practice.Journal of Counseling and Development, 71, 168-175.
  8. Chaplin, L., Thomas, D. and Voyle, J. (1992). Sport, recreation and well-being. D. Thomas A. Veno (Eds) Psychology and Social Change Dunmore Press Palmerston North, NZ 132-156.
  9. Cummins, R. A. (2000). Personal income and subjective well-being: A review. Journal of Happiness Studies, 1, 133-158.
  10. Çakıcı, Z. (2010). Esenlik ve akademik tükenmişlik ilişkisi: İstanbul’daki Vakıf Üniversiteleri üzerine bir araştırma.Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi,
  11. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  12. Dierksen, F. W. (2005). Welness of Kansas Principals: Self perception. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Wichita State Üniversitesi,
  13. Kansas. Doğan, T. (2006). Üniversite öğrencilerinin iyilik halinin incelenmesi. H.Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 120-129.
  14. Doğan, M. N. (2018). Hukuk fakültesi öğrencilerinin rekreasyonel aktivitelerden elde ettikleri faydaların ve mutluluk düzeylerinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  15. Dunn, H.L. (1961).
  16. High level wellness.Arlington, VA: Beatty Press, United States, 240. Edginton, C. R. (2007).