Dergiler / OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 18 - Sayı: Eğitim Bilimleri Özel Sayısı

Gelişim Odaklı ve Ev Tabanlı Erken Müdahale Programı: Bir Olgu Sunumu

Developmentally Focused and Home-Based Early Intervention Program: A Case Report

Sayfa
3929–3947
Yayın Tarihi
2021-09-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca ön değerlendirmelerde çocuğuyla nasıl oyun oynayacağını ve çocuğunun gelişimsel dönemlerde neler yapabileceği konusunda yetersiz olan anne babanın, erken müdahale uygulamaları sonunda katılımcı ve özgüvenli oldukları gözlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Erken müdahale; yaşıtlarının gelişim düzeyinden farklı gelişim gösteren, risk grubunda olarak değerlendirilen, 0-3 yaş çocuk ve ailelerine yönelik geliştirilen, multidisipliner bir yaklaşımla gelişimsel destek uygulamalarını kapsayan hizmetlerdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada; gelişimsel odaklı erken müdahale programı çerçevesinde 17 aylık bir bebeğe ev merkezli erken müdahale uygulamaları yapılmıştır ve bu uygulamaların etkisi değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca ön değerlendirmelerde çocuğuyla nasıl oyun oynayacağını ve çocuğunun gelişimsel dönemlerde neler yapabileceği konusunda yetersiz olan anne babanın, erken müdahale uygulamaları sonunda katılımcı ve özgüvenli oldukları gözlenmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Erken müdahale · gelişimsel odaklı müdahale · ev ziyaretleri

Özet

Erken müdahale; yaşıtlarının gelişim düzeyinden farklı gelişim gösteren, risk grubunda olarak değerlendirilen, 0-3 yaş çocuk ve ailelerine yönelik geliştirilen, multidisipliner bir yaklaşımla gelişimsel destek uygulamalarını kapsayan hizmetlerdir. Bu çalışmada; gelişimsel odaklı erken müdahale programı çerçevesinde 17 aylık bir bebeğe ev merkezli erken müdahale uygulamaları yapılmıştır ve bu uygulamaların etkisi değerlendirilmiştir. Bu çalışmada her hafta aileye çocuğun yetersiz olduğu becerilere yönelik hedefler verilmiş; ailenin evde çocukla uygulama yapmaları desteklenmiş ve her hafta aileyle birlikte programın süreci değerlendirilmiştir. Uygulamalara başlamadan önce ve sonra çocuğa Denver II Gelişim Tarama Envanteri ile Portage Gelişim Ölçeği uygulanmıştır. Gelişimsel odaklı ev merkezli erken müdahale sonucunda; çocukta sosyal, bilişsel, özbakım ve özellikle psikomotor gelişim alanlarında artış olmuştur. Erken müdahale sonunda bebeğin el sallama, bir nesneyi bir başka yere aktarabilme, göz kontağı kurarak iletişim kurma, ismine tepki verme, dikkatini gösterilen nesneye verebilme, büyük parçalı yapbozları dizme gibi uygulamaları yapmaya başladığı belirlenmiştir. Ayrıca ön değerlendirmelerde çocuğuyla nasıl oyun oynayacağını ve çocuğunun gelişimsel dönemlerde neler yapabileceği konusunda yetersiz olan anne babanın, erken müdahale uygulamaları sonunda katılımcı ve özgüvenli oldukları gözlenmiştir.

Abstract

Early intervention refers to a multidisciplinary approach to developmental support services developed for children aged 0-3 who are considered to be in the risk group and tend to develop differently from their peers' development level. In this study, home-centered early intervention was applied to a 17-month-old toddler within the framework of a developmentally focused early intervention program, and the effects of these practices were evaluated respectively. Denver-II Developmental Screening Inventory and Portage Developmental Scale were applied to the child before and after the program. As a result of developmentally focused and home-based early intervention, there has been an increase in the social, cognitive, self-care, and especially psychomotor developmental domains of the child. We revealed that the toddler started to perform applications such as waving hands, transferring an object to another place, communicating by making eye contact, reacting to his name being called, being able to pay attention to the object shown, and layering the puzzles. In addition, in the preliminary evaluations, we observed that the parents who were insufficient about how to play games with their children and what their children could do during the developmental stages were found to be participatory and self-confident after the early intervention applications.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YALÇIN, H. (2021). Gelişim Odaklı ve Ev Tabanlı Erken Müdahale Programı: Bir Olgu Sunumu. OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: Eğitim Bilimleri Özel Sayısı, 3929–3947. https://ajindex.com/articles/419951

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Aytekin, Ç. and Bayhan, P. (2016). Developing the home-based early ıntervention program and a case study. International Journal of Early Childhood Special Education (INT-JECSE), 8(1), 62–82. Doi:10.20489/intjecse.239576 Aytekin, Ç., Taştekin, E. and Özkızıklı, S. (2018). Gelişimsel erken müdahale uygulaması: uygulama basamakları üzerine bir örnek. 2. Uluslararası Erken Çocuklukta Müdahale Kongresi (ICECI), 29-31 Mart 2018,
  2. Antalya. Birkan, B. (2002).
  3. Erken özel eğitim hizmetleri, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 3(2), 99- 109. Canavera, K., Johnson, L.M. and Harman, J. (2018). Beyond parenting: the responsibility of multidisciplinary health care providers in early intervention policy guidance. Am J Bioeth, 18(11), 58–60.
  4. Case-Smith, J. (2013). Systematic review of interventions to promote social emotional development in young children with or at risk for disability. American Journal of Occupational Therapy, 67(4), 395-404. Doi:10.5014/ajot.2013.004713 Conner, J. (2012). A play and language ıntervention for two-yearold children: Implications for ımproving play skills and language. The Degree Specialist in Education, University of Nebraska at Omaha, Nebraska. Dalmau, M., Balcells, A., Gine, C., Canadas, M., Casas, O., Salat, Y., Farre, V. and Calaf, N. (2017). How to implement the family-centered model in early intervention. Anales de Psicología, 33(3), 641-651.
  5. Diken, İ., Bayhan, P., Turan, F., Sipal, F., Sucuoglu, B. and Ceber-Bakkaloglu, H. (2012). Early childhood intervention and early childhood special education in Turkey within the scope of the Developmental System Approach. Infants and Young Children, 25(4), 346-353. Doi:10.1097/IYC.0b013e318268541d. Dunst, C. J., Bruder, M. B., Trivette, C. M., Hamby, D., Raab, D. and McLean, M. (2001). Characteristics and consequences of everyday natural learning opportunities. Topics in Early Childhood Special Education, 21(2), 68-92. Doi:10.1177/027112140102100202. Duttine, A., Smythe, T. and Calheiro, M.R. (2019). Development and assessment of the feasibility of a Zika family support programme: A study protocol. Wellcome Open Res., 4, 80-91.
  6. Epley, P. H., Summers, J. A. and Turnbull, A. P. (2011). Family outcomes of early intervention: Families’ perceptions of need, services, and outcomes. Journal of Early Intervention, 33(3), 201-219. Doi:10.1177/1053815111425929. Fixsen, D.L., Blase, K.A., Naoom, S.F. and Wallace, F. (2009). Core implementation components. Research on Social W