Dergiler / OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 18 - Sayı: 43

Yetişkin Bireylerde Saldırganlık ve Yalnızlık Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Investigation of the Relationship between Aggression and Loneliness in Adult Individuals

Sayfa
6635–6661
Yayın Tarihi
2021-11-07
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmanın sonucunda saldırganlık ve yalnızlık arasında zayıf seviyede pozitif bir ilişki tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Saldırganlık diğerlerini incitmeyi amaçlayan her türlü davranıştır ve kişinin kendine, çevresine ve topluma zarar vermesi ile sonuçlanır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Örneklem grubunu araştırmaya gönüllü katılmış olan 18-55 yaşları arasında 216 (%65,7) kadın ve 113 (%34,3) erkek toplam 329 katılımcı oluşturmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmanın sonucunda saldırganlık ve yalnızlık arasında zayıf seviyede pozitif bir ilişki tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:329 katılımcı
⚙️Değişkenler:Saldırganlık · Yalnızlık · Sosyodemografik Değişkenler

Özet

Saldırganlık diğerlerini incitmeyi amaçlayan her türlü davranıştır ve kişinin kendine, çevresine ve topluma zarar vermesi ile sonuçlanır. Yalnızlık ise kişilerin niteliksel ve/veya niceliksel olarak sosyal ilişkilerinde önemli bir eksiklikten kaynaklanan hoş olmayan bir deneyimdir. Bu çalışma yetişkin bireylerde saldırganlık ve yanlızlık arasındaki ilişkiyi incelemek ve yaş, cinsiyet, medeni durum, çalışma durumu sosyodemografik özelliklerin saldırganlık ve yalnızlık değişkenleri ile ilişkisini araştırmak amacı ile yapılmıştır. Örneklem grubunu araştırmaya gönüllü katılmış olan 18-55 yaşları arasında 216 (%65,7) kadın ve 113 (%34,3) erkek toplam 329 katılımcı oluşturmuştur. Araştırmada UCLA Yalnızlık Ölçeği, Buss-Perry Saldırganlık Ölçeği, Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Bu araştırmada Bağımsız Örneklemler T-testi iki bağımsız grubu karşılaştırıp farkın anlamlılığını test etmek için kullanılmıştır. Pearson Korelasyon analizi ile ölçekler arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın sonucunda saldırganlık ve yalnızlık arasında zayıf seviyede pozitif bir ilişki tespit edilmiştir. Yalnızlık düzeyinin cinsiyet, yaş, medeni durum ve çalışma durumu gibi sosyodemografik değişkenler ile anlamlı bir farklılık göstermediği. Saldırganlığın bu değişkenler ile anlamlı bir farklılık gösterdiği bulunmuş ve bu farklılıklar detaylıca incelenmiştir. Elde edilen bulgular, literatür ve diğer çalışmalar çerçevesinde tartışılarak yeni çalışmalar için öneriler getirilmiştir.

Abstract

Aggression is any behavior that aims to hurt others and results in harm to one's self, people around them and society. Loneliness, on the other hand, is an unpleasant experience arising from a significant lack of social relations of people qualitatively and / or quantitatively. The aim of this study is to examine the relationship between aggression and loneliness in adult individuals and to investigate the relationship between age, gender, marital status, employment status, sociodemographic characteristics, and aggression and loneliness variables. The sample group consisted of a total of 329 participants, 216 (65.7%) females and 113 (34.3%) males between the ages of 18-55 who voluntarily participated in the study. UCLA Loneliness Scale, Buss-Perry Aggression Scale, and Personal Information Form were used in the study. In this study, the Independent Samples T-test was used to compare two independent groups and test the significance of the difference. The relationship between the scales was examined with Pearson Correlation analysis. As a result of the study, a weak positive relationship was found between aggression and loneliness. The level of loneliness did not differ significantly with sociodemographic variables such as gender, age, marital status and employment status. It was found that aggression showed a significant difference with these variables and these differences were examined in detail. The findings were discussed within the framework of the literature and other studies, and suggestions for new studies were made.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜLER, K., ÖZGÖRÜŞ, Z. (2021). Yetişkin Bireylerde Saldırganlık ve Yalnızlık Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. OPUS Toplum Araştırmaları Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 43, 6635–6661. https://ajindex.com/articles/419871

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Algur, V. (2019). Üniversite öğrencilerinin anksiyete ve depresyon düzeyleri ile fiziksel saldırganlık, öfke, düşmanlık ve sözel saldırganlık arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi. İstanbul Gelişim Üniversitesi,
  2. Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  3. Archer, J. (2004). Sex differences in aggression in real-world settings: A meta-analytic review. Review of general Psychology, 8(4), 291-322.
  4. Austin, A. G. (1989). Becoming immune to loneliness helping the elderly fill a void. Journal of Gerontological Nursing, 15(9), 25-28.
  5. Bacıoğlu, S. D. ve Özdemir, Y. (2012). İlköğretim öğrencilerinin saldırgan davranışları ile yaş, cinsiyet, başarı durumu ve öfke arasındaki ilişkiler. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 2(2), 169-187.
  6. Bandura, A. (1973). Aggression: A social learning analysis. New York: Prentice-hall. Bandura, A. and Walters, R. H. (1959). Adolescent aggression: A study of the influence of child-training practices and family interrelationships. New York, NY: Holt, Rinehart and Winston. Bekhet, A. K., Zauszniewski, J. A. and Nakhla, W. E. (2008). Loneliness: A concept analysis. In Nursing Forum, 43(4), 207-213.
  7. Bıyık, N. (2004). Üniversite öğrencilerinin yalnızlık duygularının kişisel ve sosyal özellikleri, öfke eğilimleri açısından incelenmesi. Yüksek lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi,
  8. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı, Eskişehir. Bilgen, S. (1989). Üniversite öğrencilerinin yalnızlık düzeyleri ve bazı değişkenlerin uyum düzeylerine etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi,
  9. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitimde Psikolojik Hizmetler Ana Bilim Dalı, Ankara.
  10. Buelga, S., Musitu, G., Murgui, S. and Pons, J. (2008). Reputation, loneliness, satisfaction with life and aggressive behavior in adolescence. The Spanish Journal of Psychology, 11(1), 192-200.
  11. Bushman, B. J. and Huesmann, L. R. (2014). Twenty-five years of research on violence in digital games and aggression revisited. European Psychologist, 19, 47-55.
  12. Buss, A. and Perry, M. (1992). The agression questionnaire. Journal of Personality and Social Psychology, 63(3), 452-459.
  13. Camadan, F. ve Yazıcı, H. (2017). Üniversite öğrencilerinde gözlenen saldırganlık eğilimlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 7(2), 225-234.
  14. Can Gürkan, Ö. (2016). Nursing students' tendency to aggression and relevant factors. Journal of Psychiatric Nursing/Psikiyatri Hemsireleri Dernegi, 7(2), 87-93.
  15. Cowie, H., Hutson, N.,