Dergiler / TÜBA-KED Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi / 2017 / Sayı: 15

“CONTINUITY” BY “REUSE” IN ANATOLIAN SELJUK ARCHITECTURE

ANADOLU SELÇUKLU MİMARİSİNDE “DEVŞİRME” İLE “SÜREKLİLİK”

Sayfa
63–79
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu etkinlikler sırasında, kentteki eski kültürlere ait, ancak savaşlar sırasında yıkılan yapılardan kalan yapı taşları ve bezemeli taşlar ikinci kez kullanılmış ve bu sayede zamanımıza kadar yapıların üzerinde, ancak özgün işlevlerinden farklı konumlarda korunmuşlardır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu yazıda, Selçuklular döneminde Akşehir'de inşa edilen bir grup dini yapıda kullanılan devşirme taşlar incelenmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kentte halen ayakta duran dini, eğitim ve anı yapıları, savaşlar sırasındaki yıkımlardan sonra kenti yenilemek ve zenginleştirmek için gerçekleştirilen yapısal etkinliklere tanıklık ederler.
💡
Sonuç & Katkı:Bu etkinlikler sırasında, kentteki eski kültürlere ait, ancak savaşlar sırasında yıkılan yapılardan kalan yapı taşları ve bezemeli taşlar ikinci kez kullanılmış ve bu sayede zamanımıza kadar yapıların üzerinde, ancak özgün işlevlerinden farklı konumlarda korunmuşlardır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu yazıda, Selçuklular döneminde Akşehir'de inşa edilen bir grup dini yapıda kullanılan devşirme taşlar incelenmektedir. Onüçüncü yüzyıl başında, Konya'nın Selçuklular tarafından fethini Akşehir'in fethi takip etmiştir. Kentte halen ayakta duran dini, eğitim ve anı yapıları, savaşlar sırasındaki yıkımlardan sonra kenti yenilemek ve zenginleştirmek için gerçekleştirilen yapısal etkinliklere tanıklık ederler. Bu etkinlikler sırasında, kentteki eski kültürlere ait, ancak savaşlar sırasında yıkılan yapılardan kalan yapı taşları ve bezemeli taşlar ikinci kez kullanılmış ve bu sayede zamanımıza kadar yapıların üzerinde, ancak özgün işlevlerinden farklı konumlarda korunmuşlardır

Abstract

This paper examines the reused stones or spolia encountered on a group of religious buildings, from the Seljuk period, in Akşehir**. In the early thirteenth century, the conquest of Konya by the Seljuks was followed by Akşehir. Standing religious, educational and commemorative buildings in the town, from the first quarter of the century, witness the inclusive building activities aimed at re-establishing and embellishing the town after its collapse during the wars of conquest. On these new constructions the remains of building stones and carved fragments surviving from the earlier cultures were reused and this way they were preserved to our time although in a new context

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BAKIRER, Ö. (2017). “CONTINUITY” BY “REUSE” IN ANATOLIAN SELJUK ARCHITECTURE. TÜBA-KED Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi, Sayı: 15, 63–79. https://ajindex.com/articles/418844

Kaynakça (16)

  1. ANONYMOUS, 2001.
  2. Afyonkarahisar Kütüğü, Afyon: Kocatepe Universitesi. AKURGAL, E., 1961. Die Kunst Anatoliens von Homer bis Alexander, Berlin. ALP, A.,1984. “Konya Arkeoloji Müzesindeki Roma Çağı Mezar Stelleri”, in: Konya (ed.F.Halıcı), Ankara: Güven Matbaası: 45-51, pl.XXXVII-XLIII. ALP, O. A. / GÖRKEM, I., 2012. “Başara Kuzey Kilise, Mimari ve Litürjik Elemanları”, Uluslararası Katılımlı XV.Ortaçağ Türk Dönemi Kazıları ve Sanat Tarihi Araştırmaları Sempozyumu, Eskişehir, Anadolu Üniversitesi:23-36.
  3. ALPASLAN, S., 1997. “Demre Aziz Nikolaos Kilisesi’ndeki Trapez Kesitli Levhalar, Levha Üstü ve Levha Kaideleri”, in: Adalya, II:235-248.
  4. ATALAY, E., 1988. Hellenistik Çağ’da Ephesos Mezar Stelleri Atölyeleri, İzmir:
  5. Hitit Matbaası. ATASOY, S. / PARMAN, E., 1983. “Byzantine”, in: The Anatolian Civilizations II, Istanbul, Turkish Ministry of Culture& Tourism:137-“199. BAKIRER, Ö., 1971. “Anadolu’da XIII.Yüzyıl Tuğla Minarelerinin Konum, Şekil, Malzeme ve Tezyinat Özellikleri”,in: Vakıflar Dergisi, IX:337-367.
  6. BAKIRER, Ö.,1980. “Harput Ulu Camii Minaresi”, in: Bedrettin Cömert’e Armağan, Hacettepe Universitesi, Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, Özel sayı: 375-395.
  7. BAKIRER, Ö.,1981. Selçuklu Dönemi Anadolu Mimarisinde Tuığla Kullanımı, 2.vols., Ankara. Orta Doğu Teknik Üniversitesi, 1981.
  8. BAKIRER, Ö., 1984. “Selçuklu Dönemi Konya Yapılarında Malzeme Kullanımı”, Konya (ed.F.Halıcı), Ankara, Güven Matbaası:77-84,Pl. LXII-LXVI. BAKIRER, Ö., 2007. “Selçuklu Dönaminde İnşa Bazı Akşehir Yapılarında Malzeme Kullanımı”, Sanat Tarihi Araştırmaları, Prof.Dr.Haşim Karpuz’a Armağan, (eds.M.Denktaş, O.Eravşar), 51-64.
  9. BAKIRER, Ö., 2007. “İki Selçuklu Dönemi Yapısında Roma ve Bizans Dönemlerine ait İzler”, Ebru Parman’a Armağan (ed. O.Alp): 91-116.
  10. BAKIRER, Ö., 2009. “Ankara Kalesi Duvarları Üzerindeki Belge ve Bilgiler, in: Tarih İçinde Ankara, II, (ed. Y.Yavuz), Ankara,ODTÜ, Mimarlık Fakültesi: 173-202.
  11. CALDER, W.M,,1955. “Early Christian Epitaphs From Phyrgia”, in: Anatolian Studies, vol.5: 25-38.
  12. CEYLAN, B., 2005 “Spolia: Geç Antik Dönemde Yapılar ve Yapı Elemanlarının İkinci Kullanımları”, in: ODTÜ Mimarlık Tarihi Yüksek Lisans ve Doktora Programı - Doktora Araştırmaları Sempozyumu III: Eskiçağ’ın Mekanları Zamanları İnsanları, (ed. L. Özgenel), İstanbul,
  13. Homer Kitabevi.
  14. ÇİFTÇİ, Ç., 2001. “Akşehir Kenti Tarihi Kent Dokusu”, in: I.Uluslararası Selçuklu Kültür ve Medeniyeti Kongresi, Selçuk Üniversitesi, Konya, 15 Ekim 2000,
  15. Bildiriler I, Konya: 219-224.
  16. DALTON, D. M., 19