Dergiler / Mütefekkir / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 14

Suretleri Değiştirilerek (Mesḫ) Azap Olunan Kavimler ile İlgili Rivayetlerin Değerlendirilmesi

Sayfa
537–562
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yer yer sened ve metin tenkitlerine değinilip hadislerin sıhhat derecelerine işaret edilerek konuya açıklık getirilmeye çalışılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Mesḫ kavramı, Allah’ın bir azabı olarak bazı insanların sûretlerinin hayvana veya taşa dönüştürülmesini ifade etmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sûretleri hayvana dönüştürülen insan neslinin devam edip etmediği hususu da tartışılan başka bir konu olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Yer yer sened ve metin tenkitlerine değinilip hadislerin sıhhat derecelerine işaret edilerek konuya açıklık getirilmeye çalışılacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hadis · Mesḫ · İnsan

Özet

Mesḫ kavramı, Allah’ın bir azabı olarak bazı insanların sûretlerinin hayvana veya taşa dönüştürülmesini ifade etmektedir. Hz. Peygamber’in (s.a.v.) gönderilmesinden itibaren günümüze kadar örneğinin bilinmediği bu olay hakkında, Kur’an-ı Kerim ve hadislerde birtakım bilgiler yer almaktadır. Âyetlerde cumartesi yasağını çiğneyen İsrâiloğulları’nın maymuna dönüştürülmesi net olarak ifade edilirken, maymun ve domuza dönüştürülenlerin anlatıldığı diğer âyetlerde detaya girilmemektedir. Rivayetlerde ise birtakım insanların hatta cinlerin işledikleri/işleyecekleri günahlar sebebiyle çeşitli hayvanlara dönüştürüldüğü/dönüştürüleceği nakledilmektedir. Ancak mesḫ olayının anlatıldığı hem âyet hem de rivayetlerde bu dönüşümün bedenen mi yoksa manen (ahlaken) mi olduğu hakkında muhkem bir bilgi bulunmadığından dolayı dönüşümün madden gerçekleştiğini iddia edenler olduğu gibi manen meydana geldiğini de söyleyenler olmuştur. Her iki iddia sahipleri kendi görüşlerine göre bu naslardan bazı çıkarımlarda bulunmuşlardır. Sûretleri hayvana dönüştürülen insan neslinin devam edip etmediği hususu da tartışılan başka bir konu olmuştur. Bu çalışmada konu ile alakalı tartışmalara temas edilerek rivayetlerin tespit, tahlil ve değerlendirilmesi yapılacaktır. Yer yer sened ve metin tenkitlerine değinilip hadislerin sıhhat derecelerine işaret edilerek konuya açıklık getirilmeye çalışılacaktır.

Anahtar kelimeler
🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TAŞKIN, K. (2020). Suretleri Değiştirilerek (Mesḫ) Azap Olunan Kavimler ile İlgili Rivayetlerin Değerlendirilmesi. Mütefekkir, Cilt: 7 - Sayı: 14, 537–562. https://ajindex.com/articles/417547

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Abd b. Humeyd, Ebû Muhammed. Müsned. thk. Abdullah b. Mustafa el-Adevî. 2 Cilt. Riyad: Dâru’l-Balensiye, 2002. Abdürrezzâk b. Hemmâm, Ebûbekir b. Nafi. el-Musannef. 12 Cilt. Beyrut: el-Mektebü’l-İslâmî, 1979.
  2. Ağkuş, Yusuf - Altuncu, Abdullah. “Yahudi Kutsal Metinlerinde ve Kur’an’da Şabat (Cumartesi) Yasakları ve Mesh Hadisesi”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 6/5 (10 Aralık 2017), 2775-2794.
  3. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî el-Mervezî. el-İlel ve ma’rifetü’r-ricâl (Abdullah b. Ahmed rivayeti). thk. Vasiyullah Muhammed Abbas. 3 Cilt. Riyad: Dârü’l-Hânî, 1422. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî el-Mervezî. Müsnedü’l-İmâm Ahmed b. Hanbel. thk. Şuayb el-Arnavut - Âdil Mürşid vd. 50 Cilt. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1995.
  4. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî el-Mervezî. Süâlâtü Ebî Dâvûd li’l-İmâm Ahmed b. Hanbel fî cerhi’r-ruvât ve ta’dîlihim. thk. Ziyâd Muhammed Mansûr. Medîne: Mektebetü’l-’Ulûm ve’l-Hikem, 1993. Ali el-Müttakî, Hüsamüddin. Kenzü’l-Ummâl. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1985.
  5. Ateş, Süleyman. Yüce Kur’ân’ın Çağdaş Tefsîri. 12 Cilt. İstanbul: Yeni Ufuklar Neşriyat, ts. Bâcî, Ebü’l-Velîd Süleyman. et-Ta’dîl ve’t-tercîh limen harace lehü’l-Buhârî fi’l-Câmi’i’s-sahîh. thk. Ebû Lübâbe Hüseyn. 3 Cilt. Riyad: Dâru’l-Livâ, 1986.
  6. Bayrakdar, Mehmet. İslam’da Evrimci Yaratılış Teorisi. İstanbul: İnsan Yayınları, 1997. Begavî, Ebû Muhammed Hüseyin. Me’âlimü’t-tenzîl. 8 Cilt. Beyrut: Dâru Taybe, 1997. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed. es-Sünenü’l-kübrâ. 11 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2003. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed. Şuabu’l-îmân. 14 Cilt. Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, 2003. Beyzâvî, Nâsırüddîn Ebû Saîd. Envâru’t-tenzîl ve esrâru’t-te’vîl. thk. Muhammed Abdurrahman el-Maraşlı. Beyrut: Dâru İhyâi’-Türâsi’l-Arabî, 1997. Bezzâr, Ebûbekir Ahmed. el-Bahrü’z-Zehhâr (Müsnedü'l-Bezzâr). thk. Mahfûzu'r-Rahmân Zeynullâh. 13 Cilt. Medine: Mektebetü’l-Ulûm ve’l-Hikem, 2009. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu’fî. ed-Duâfâu’s-sağîr. thk. Ebû Abdullah Ahmed b. İbrahim b. Ebü’l-Ayneyn. Mektebetü İbn Abbas, 2005. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu’fî. et-Târîhu’l-kebîr. thk. Muhammed Abdulmuîd Hân. 8 Cilt. Haydarabad: Dâiratü’l-Maârifi’l-Osmâniyye, ts. Buhârî, Muhammed b. İsmail. el-Câmiu’s-sahîh. thk. Ebû Suheyb el-Keremî. Riyad: Beytü’l-Efkâr, 1998. Bursevî, İsmail Hakkı. Ruhu’l-beyan. 10 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Fikr, ts.