KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ege Tıp Bilimleri Dergisi / 2020 / Cilt: 3 - Sayı: 3

Ratlarda Deneysel Artrit Modelinde Stronsiyum Kloridin Anti-İnlamatuvar Etkinliğinin Araştırılması

Mustafa SERVİ
Sevil CEYHAN DOĞAN
Hüseyin GÜNGÖR
Fahrettin GÖZE
Şeyma YILDIZ
Melih AKYOL
Sayfa
111–116
Yayın Tarihi
2020-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

BULGULAR: Sr kloridin anti-inflamatuvar etkileri değerlendirmelerde gösterilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:AMAÇ: Stronsiyum (Sr), osteoporoz tedavisinde uzun yıllardır kullanılan bir ilaçtır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Son dönemlerde Sr’nin pro-inflamatuvar sitokinleri inhibe ederek anti-inflamatuvar etkiler yaptığı gösterilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:BULGULAR: Sr kloridin anti-inflamatuvar etkileri değerlendirmelerde gösterilmiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:48 adet
⚙️Değişkenler:romatoid artrit · stronsiyum klorid · adjuvant artrit

Özet

AMAÇ: Stronsiyum (Sr), osteoporoz tedavisinde uzun yıllardır kullanılan bir ilaçtır. Son dönemlerde Sr’nin pro-inflamatuvar sitokinleri inhibe ederek anti-inflamatuvar etkiler yaptığı gösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı, Sr kloridin anti-inflamatuvar etkilerini ratlarda Freund’s Complete Adjuvan (FCA) kullanılarak oluşturulan deneysel artrit modelinde klinik, histopatolojik, immunohistokimyasal TNF-α ve TNF-α, IL-1 β, IL-6 serum seviyeleri ile değerlendirmektir. YÖNTEM: Çalışmaya 48 adet wistar-albino cinsi dişi rat alınmıştır. Ratlar randomize olarak her grupta 8 rat olacak biçimde toplam 6 gruba ayrıldı. Grup I kontrol grubudur, diğer gruplarda deneysel artrit modeli oluşturulmuştur. Grup II artrit kontrol olarak ayrılmıştır. Grup III, Grup IV ve Grup V’e Sr klorid oral olarak verilmiştir. Grup VI’ya diklofenak sodyum oral olarak verilmiştir. Deney sürecinde aralıklı olarak grupların ağırlık ölçümleri, sağ pençe çevresi ölçümleri ve klinik artrit skorları takip edilmiştir. Deney sonunda deneklerden alınan kan örneklerinden serum TNF-α, IL-1 β, IL-6 çalışılmıştır. Alınan doku örneklerinden histopatolojik olarak inflamasyon skoru, sinovyal hiperplazi, kıkırdak erozyonu ve kemik erozyonu değerlendirilmiştir. Alınan doku örneklerinden immunohistokimyasal TNF-α değerlendirilmiştir. BULGULAR: Sr kloridin anti-inflamatuvar etkileri değerlendirmelerde gösterilmiştir. Serum örneklerinden çalışılan TNF-α, IL-1 β, IL-6 seviyelerinde gruplar arasında anlamlı farklılık yoktu. İmmunohistokimyasal TNF-α değerlendirmesinde kontrol grubu hariç diğer gruplarda anlamlı farklılık yoktu. SONUÇ: Çalışmamızda Sr kloridin anti-inflamatuvar etkileri klinik ve histopatolojik değerlendirmeler ile gösterilmiştir. Bu sonuçlar Romatoid Artrit tedavisinde Sr kloridin kullanılabileceğini düşündürmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SERVİ, M., DOĞAN, S. C., GÜNGÖR, H., GÖZE, F., YILDIZ, Ş., AKYOL, M. (2020). Ratlarda Deneysel Artrit Modelinde Stronsiyum Kloridin Anti-İnlamatuvar Etkinliğinin Araştırılması. Ege Tıp Bilimleri Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 3, 111–116. https://ajindex.com/articles/415914

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Weissmann G. The pathogenesis of rheumatoid arthritis. Bull NYU Hosp Jt Dis. 2006;64(1-2):12-15. Ergin S. Romatoid Artrit. In: Beyazova, M; Gokce Kutsal Y (ed). Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon. 2. ed. Ankara: Güneş Tıp Kitapevleri; 2011: 2199-2220.
  2. Gravallese, EM; Monach P. Pathogenesis and pathology of rheumatoid arthritis. In: Hochberg MC, editor. Rheumatology (Hochberg). seventh ed. Elsevier Ltd; 2019:811-31. Chen G. Immunotherapy of rheumatoid arthritis targeting inflammatory cytokines and autoreactive T cells. Arch Immunol Ther Exp (Warsz). 2010;58(1):27-36.
  3. Burska A, Boissinot M, Ponchel F. Cytokines as Biomarkers in Rheumatoid Arthritis. Mediators Inflamm. 2014;2014:1-24.
  4. Burmester GR, Pope JE. Novel treatment strategies in rheumatoid arthritis. Lancet. 2017;389(10086):2338–48.
  5. Boehncke, A; Koennecker, G; Mangelsdorf, I; Wibbertmann A. Concise international chemical assessment document 6. IPCS Concise Int Chem Assess Doc. 1999;(6):1–37.
  6. Reginster JY, Seeman E, De Vernejoul MC, Adami S, Compston J, Phenekos C, et al. Strontium ranelate reduces the risk of nonvertebral fractures in postmenopausal women with osteoporosis: Treatment of Peripheral Osteoporosis (TROPOS) study. J Clin Endocrinol Metab. 2005;90(5):2816–22.
  7. Rizzoli R, Chapurlat RD, Laroche JM, Krieg MA, Thomas T, Frieling I, et al. Effects of strontium ranelate and alendronate on bone microstructure in women with osteoporosis results of a 2-year study. Osteoporos Int. 2012;23(1):305–15. de Melo Nunes R, Martins MR, da Silva Junior FS, de Melo Leite ACR, Girão VCC, de Queiroz Cunha F, et al. Strontium ranelate analgesia in arthritis models is associated to decreased cytokine release and opioid-dependent mechanisms. Inflamm Res. 2015;64(10):781–7.
  8. Zhu S, Hu X, Tao Y, Ping Z, Wang L, Shi J, et al. Strontium inhibits titanium particle-induced osteoclast activation and chronic inflammation via suppression of NF-κB pathway. Sci Rep. 2016;6:1–11.
  9. Pelletier JP, Kapoor M, Fahmi H, Lajeunesse D, Blesius A, Maillet J, et al. Strontium ranelate reduces the progression of experimental dog osteoarthritis by inhibiting the expression of key proteases in cartilage and of IL-1β in the synovium. Ann Rheum Dis. 2013;72(2):250–7. Lafeber FPJG, van Laar JM. Strontium ranelate: ready for clinical use as disease-modifying osteoarthritis drug? Ann Rheum Dis. 2013;72(2):157–61.
  10. Rodrigues TA, Freire AO, Bonfim BF, Cartágenes MSS, Garcia JBS. Strontium ranelate as a possible disease-modifying osteoarthritis drug: a sys