Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightPatients with more than one comorbidities had long hospitalization time owing to their prolonged preoperative surgical preparation time and postoperative evaluation of comorbidities.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Objective: This study aimed to evaluate whether comorbidities affect the onset of bone healing time (BHT) in surgically treated intertrochanteric femoral fractures (IFFs). Methods: The study comprised 55 patients (12 male and 43 female) who underwent surgical treatment of IFFs. The mean age of patients was 79.29±81.13 years. The fractures were classified according to the AO Classification. Twenty-one patients were treated with dynamic hip screw, 15 with an external fixator, and 19 with proximal femoral nail. Thirty-one patients had comorbidities such as diabetes and hypertension. Results: Patients were divided into three groups according to the BHT. Group 1 had BHT 60 days (G3). There were no statistically significant differences among the groups in terms of age, sex, additional disease, and the fixation method. There were statistically significant differences among the groups in terms of receiving intensive care unit (ICU) treatment. The rates of ICU referral in G3 were significantly higher than those in G1, statistically close to being meaningfully higher than those in G2. Discharge duration was close to being meaningful in patients with more than one comorbidity. Conclusion: Fixation type, age, and comorbidities did not affect BHT. Patients with more than one comorbidities had long hospitalization time owing to their prolonged preoperative surgical preparation time and postoperative evaluation of comorbidities.
Abstract
Amaç: Bu çalışmanın amacı intertrokanterik femur kırıkları (IFK) olan hastaların cerrahi tedavisinde komorbiditelerin ve fiksasyon yöntemlerinin, kaynamaya başlama süresini (KBS) etkileyip etkilemediğini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya IFK nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan 55 hasta (12 erkek ve 43 kadın) alındı. Hastaların yaş ortalaması 79,29±81,13 yıl (61,6 ile 91,5 yıl arasında değişmekteydi). Kırıklar AO sınıflamasına göre sınıflandırıldı. Yirmi bir hasta dinamik kalça vidası (DHS) ile tedavi edildi, 15 hasta eksternal fiksatör (EF) ile tedavi edildi, 19 hasta proksimal femoral çivi (PFN) ile tedavi edildi. Otuz bir hastanın diyabet, hipertansiyon vb. gibi ek hastalıkları vardı. Bulgular: Hastalar kaynamaya başlama süresine göre üç gruba ayrıldı. KBS’si 60 gün grup 3 (G3) olarak değerlendirildi. Gruplar arasında (G1, G2, G3) yaş, cinsiyet, ek hastalık ve fiksasyon yöntemi açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. Gruplar arasında postoperatif dönemde yoğun bakım ünitesine (YBÜ) refere edilme oranı açısından istatistiksel olarak anlamlı farklar vardı. G3’te YBÜ refere edilme oranları G1’den anlamlı olarak yüksekti, istatistiksel olarak G2’den anlamlılığa yakın yüksekti. Birden fazla komorbiditesi olan hastaların hastanede yatış süresi diğer hastalardan anlamlılığa yakın derecede yüksekti. Sonuç: Fiksasyon tipi, yaş ve komorbiditelerin KBS’sini etkilemediği gözlenmiştir. Birden fazla komorbiditesi olan hastaların, uzun preoperatif cerrahi hazırlık süresi ve ek hastalıkların postoperatif dönemde kontrol edilmesi nedeniyle hastanede yatma sürelerinin daha uzun olduğu gözlendi.