Dergiler / İlahiyat Akademi / 2017 / Sayı: 5

Eş’ârî Mu’tezile’den Neden Ayrıldı? / Why Did Ash’ari Leave Mu’tazila? / ما أسباب انشقاق الإمام الأشعري عن المعتزلة؟

Why Did Ash’ari Leave Mu’tazila?

Sayfa
93–112
Yayın Tarihi
2017-07-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede Eş’arî’nin Mu’tezile’den ayrılması bağlamında kaynaklarda zikredilen rivayetler farklı varyantlarıyla ele alınıp incelenecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Eş’arî Mutezile içinde yetişmiş ve uzun yıllar bu düşünce sistemini samimiyetle savunmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kırklı yaşlarda Mu’tezile mezhebinden ayrılarak Ehl-i Sünnet düşüncesine katılmış ve Mu’tezile’nin şiddetli hasımlarından biri olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede Eş’arî’nin Mu’tezile’den ayrılması bağlamında kaynaklarda zikredilen rivayetler farklı varyantlarıyla ele alınıp incelenecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Eş’arî · Cübbâî · İhve‐i Selase (üç kardeş)

Özet

Eş’arî Mutezile içinde yetişmiş ve uzun yıllar bu düşünce sistemini samimiyetle savunmuştur. Kırklı yaşlarda Mu’tezile mezhebinden ayrılarak Ehl-i Sünnet düşüncesine katılmış ve Mu’tezile’nin şiddetli hasımlarından biri olmuştur. Bu makalede Eş’arî’nin Mu’tezile’den ayrılması bağlamında kaynaklarda zikredilen rivayetler farklı varyantlarıyla ele alınıp incelenecektir.

Abstract

Al-Ash'ari grew up in the Mu’tazila and defended this system of thought sincerely for many years. In the age of forties, he left the Mu'tazilah sect and joined the Ahl al-Sunnah thought. He was one of Mu’tazilah’s fiercest opponents. In this article, in the context of quitting the band of Ash’ari from Mu’tazilah, the narrations contained in the sources will be handled in different variants.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KESKİN, M. (2017). Eş’ârî Mu’tezile’den Neden Ayrıldı? / Why Did Ash’ari Leave Mu’tazila? / ما أسباب انشقاق الإمام الأشعري عن المعتزلة؟. İlahiyat Akademi, Sayı: 5, 93–112. https://ajindex.com/articles/414545

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Abdulhayy, M, “Eş’arilik” (çev. Ahmet Ünal), İslam Düşüncesi Tarihi, İstanbul, 1990.
  2. Ahmed Emin, Zuhru’l İslam, Beyrut 1969. el-Bağdâdî, Abdulkahir b. Tahir b. Muhammed (429/1038), el-Fark beyne’l-Firak, (thk., Muhyuddin Abdulhamit) Beyrut, 1995. el-Bağdâdî, Abdulkahir b. Tahir b. Muhammed (429/1038), el-Milel ve’n-Nihal, (thk., Albert Nasri Nader ) Beyrut, 1970. el-Bağdâdî, Abdulkahir b. Tahir b. Muhammed (429/1038), Usûlü’d-Din, Beyrut 1981.
  3. Bedevi, Abdurrahman, Mezâhibu'l-İslâmiyyîn, Beyrut 1983. el-Cürcânî, es-Seyyid eş-Şerif Ali b. Muhammed (816/1413), Şerhu’l-Mevâkıf, Beyrut, 1998. el-Cüveynî, İmamu’l-Haremeyn Ebu’l-Muâlî Abdulmelik (478/1085) Kitabu’l-İrşad, (thk., Es’ad Temim), Beyrut 1985. Ebû Reyyan, Muhammed Ali, Tarih’l-Fikri’l-Felsefî fi’l-İslâm, Beyrut, ts., el-Ehvâzî, Ebu Ali el-Hasan b. Ali b. İbrahim (446/1055), “Mesâlibu İbn Ebi Bişr”, Nşr. Michel Allard, Bulletin D'ètudes Orientales, c. XXIII, Damas 1970, s. 129-165. el-Eş’arî, Ebu’l-Hasan Ali b. İsmail (324/936), Kitabu Makâlâti'l-İslâmiyyîn ve İhtilâfi’l-Musallîn, thk., Hellmut Ritter, Wiesbaden 1980.
  4. Fahuri, Hennâ – Cerr, Halil, Tarihu’l-Felsefeti’l-Arabiyye, Beyrut 1982. Fevkiye Hüseyn, “Mukaddime” Eş’arî el-İbâne, (thk., Fevkiye Hüseyn Mahmûd), Kahire, 1987. Feyyûmî, Muhammed İbrahim, el-İmâm Ebû’l-Hasan el-Eş’arî, Kahire, 2003. el-Gazzâlî, Ebu Hamid Muhammed b. Muhammed (505/1111), el-İktisâd fi’l-İ’tikâd, (thk.: İbrahim Agah Çubukçu - Hüseyin Atay), Ankara, 1962. el-Gazzâlî, Ebu Hamid Muhammed b. Muhammed (505/1111), İhyau Ulumiddin, Cidde, 2011.
  5. Giridi, Sıriî, Arâu'l-Milel, İstanbul, 1303. Gwynne, Rosalind Ward, “al-Jubbâ’î, al-Ash’arî and the Three Brothers: the Uses of Fiction”, The Muslim World, LXXV/3-4 (1985), s.132-161. el-Halebî, İbrahim b. Muhammed b. İbrahim, Nimetu’z-Zeria fi Nusarati’ş-Şeria, (thk. Ali Rıza), Riyad, 1998. İbn Asâkir, Ebu'l-Kâsım Ali b. Hasan (571/1175), Tebyinu Kezibi'l-Mufteri fi ma Nüsibe ile’l-İmâm Ebi’l-Hasan el-Eş’ari, Dimeşk 1399/1979. İbn Fûrek, Ebu Bekr Muhammed b. el-Hasan (406/1015), Mucerredu Makâlâti’ş-Şeyh Ebi’l-Hasan el-Eş’ari, (thk., Daniel Gimaret), Beyrut 1987. İbn Hallikân, Ebu’l-Abbas Şemsuddin Ahmed b. Muhammed b. Ebi Bekr (681/1282), Vefeyâtu’l-A’yân ve Enbâu’z-Zemân, (thk. İhsan Abbas), Beyrut 1968. İbn Kâdî Şuhbe, Ebu Bekr b. Ahmed b. Muhammed b. Ömer (851/1447), Tabakâtu’ş-Şafiiyye, (thk. el-Hafız Abdulalim Hân), Beyrut 1407/1986.
  6. İbn Kayyım el-Cevziyye, Ebu Abdillah Muhammed b. Ebi Bekr (751/1350), Şifau’l-Alil fi Mesaili’l-Ked