Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightFethi Gözler, Ali Doğanay ve AydınSu (Yusuf Ziya Bahadınlı) da süreci hızlandıran sözlüklere imzalarınıatmışlardır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Osmanlı döneminde, 1480’den itibaren günümüze intikal edenyazma eserlerde atalar sözü, “Oğuzname” genel başlığı altında atasözüdeyimkarışık, anlamları verilmemiş, ancak divan şiirinde ya anlamkarşılığı ya da yansıması beyitlerle desteklenmiş liste sözlükçülüğü evresiyaşanmıştır. 1819’da Turfetü’l-Emsâl’le atasözlerinin şerh edilmesiaşamasına geçilmiştir.19. yüzyılın ikinci yarısında yazmalardaki gelenek basma eserlerdede geliştirilerek sürdürülmüş; manzum örneklere nesir parçaları daeklenmiş; halk ağzından derlemelerle (A. Vefik Paşa’nın eseri gibi) sözsayısı artırılmıştır. Liste sözlükçülüğü ve manzum örnekler kullanma,anlam vermeme basma eserlerin de temel özellikleridir.Cumhuriyet döneminin 1923-1950 yılları arasında M. Esat İleri, M.Halit Bayrı, Ömer Asım Aksoy, M. Nihat Özön ve M. Ali Ağakay’ınsözlük çalışmalarında atasözü deyim ayrımında önemli adımlar attıkları,anlam vermeyi gündeme getirdikleri görülmüştür. M. Esat İleri’nin1924 tarihli Kinâyât’ında başlayan, mahallî atasözü deyim sözlüklerindegelişen anlam verme girişimi, 1943’te Mustafa Nihat Özön’ün TürkçeTâbirler Sözlüğü ve 1949’da Mehmet Ali Ağakay’ın Türkçede MecazlarSözlüğü ile ileri bir safhaya taşınmıştır.Özön ve Ağakay’ın sözlüklerinin basıldığı yıllarda TDK KitaplığınaHüseyin Şevket Aydüz’ün hazırladığı Halk Tâbirleri ve Hulusi Sadullah Tirişoğlu’nun hazırladığı Türkçe Deyimler Sözlüğü eserleri girmiştir.Bu eserlerde de deyimlere anlam verilmiş, cümle içinde kullanılışlarıgösterilmiştir. TTK Kitaplığında da benzeri yayımlanmamış çalışmalarvardır.TDK’nin 1953-1959 yılları arasındaki atasözü ve deyim derlemeleri;geniş kapsamlı, genel, anlamları verilmiş, atasözü deyim ayrımı dahasağlam yapılmış sözlüklerin hazırlanmasına önemli katkıda bulunmuştur.Yine Müstecip Ülküsal ve A. Battal Taymas’ın Ankara’da basılan yurtdışı Türkleriyle ilgili sözlükleri de yararlı olmuştur.TDK’nin kurumsal çalışma olarak genel atasözü deyimsözlükçülüğünde Ömer Asım Aksoy vasıtasıyla 1971 ve 1976 yıllarındason aşamaya ulaştığı dönemde H. Fethi Gözler, Ali Doğanay ve AydınSu (Yusuf Ziya Bahadınlı) da süreci hızlandıran sözlüklere imzalarınıatmışlardır.
Abstract
In the manuscripts that have been transferred since 1480; the phrase of ancestors in the Ottoman period, which is expressed under the general title of “Oghuzname”, the proverb-idiom and its meanings are not given, but in the poetry of the divan either its meaning or its reflection is supported by couplet and so that the list lexicography phase was experienced. In 1819, the stage of commentary of proverbs was started with Turfetü’l- Emsâl. In the second half of the 19th century, the tradition in manuscripts was developed and continued in printed works, prose pieces were added to poetic examples, and the number of words was increased with compilations (such as the work of A. Vefik Pasha). List lexicography and using verse examples, not giving meaning are the basic features of printed works. Between 1923-1950 of the Republic period, it was seen that M. Esat İleri, M. Halit Bayrı, Ömer Asım Aksoy, M. Nihat Özön and M. Ali Ağakay took important steps for the dictionary distinction in their studies and brought meaning to the agenda. The attempt to give meaning, which started in the 1924 Kinâyât of M. Esat İleri and developed in the local proverb idiom dictionaries are moved to an advanced stage with the Türkçe Tâbirler Sözlüğü (Turkish Phrases Dictionary) of Mustafa Nihat Özön in 1943 and in 1949 Mehmet Ali Ağakay’s Türkçede Mecazlar Sözlüğü (Dictionary of Metaphors in Turkish). In the years when the dictionaries of Özön and Ağakay were published, the work Halk Tâbirleri (The Public Locutions) prepared by Hüseyin Şevket Aydüz and the Türkçe Deyimler Sözlüğü (Turkish Idioms Dictionary) prepared by Hulusi Sadullah Tirişoğlu entered the Turkish Language Association (TLA) Library. In these studies, meanings of idioms are given and their use in sentences is shown. There are similar unpublished studies in the Turkish Historical Society (THS) Library. Proverbs and idiom compilations of TLA between 1953-1959; extensive, general, given meanings, proverbial idioms have been made more robust, which has contributed significantly to the preparation of dictionaries. In addition, the dictionaries of Müstecip Ülküsal and A. Battal Taymas which printed in Ankara and related to Turks living abroad were also useful. During the period when TLA reached the final stage in 1971 and 1976 thanks to Ömer Asım Aksoy for his dictionary of general proverbial idioms; H. Fethi Gözler, Ali Doğanay and Aydın Su (Yusuf Ziya Bahadınlı) also published dictionaries that accelerated the process.