Dergiler / Nöropsikiyatri Arşivi / 2021 / Cilt: 58 - Sayı: 4

Ceza Sorumlulukları Açısından Değerlendirilen Olguların Retrospektif İncelenmesi

Retrospective Evaluation of Cases Examined to Determine Criminal Responsibilities

Sayfa
321–326
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Olguların %22,2’sinin (n=79) isnat edilen suçla ilişkili ceza sorumluluklarının olmadığı, %17,7’sinin (n=63) ise ceza sorumluluklarının azaldığı yönünde görüş bildirilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Ceza sorumluluğu değerlendirmesi adli psikiyatri uygulamalarının önemli bir kısmını oluşturmakla birlikte, bu olgulara dair ülkemizdeki yayınların yeterli sayıda olmadığı gözlenmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntem: 1 Ocak 2017 – 31 Aralık 2017 tarihleri arasında adli makamlarca hastanemize ceza sorumluluğu değerlendirilmesi talebiyle gönderilen ve hakkında sağlık kurul raporu düzenlenen 356 olgunun dosyaları geriye dönük olarak incelenmiş, olguların sosyodemografik verileri, DSM-IV tanı ölçütlerine göre konulan psikiyatrik tanıları ve haklarında verilen adli bilirkişi kararları istatistiksel olarak değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Olguların %22,2’sinin (n=79) isnat edilen suçla ilişkili ceza sorumluluklarının olmadığı, %17,7’sinin (n=63) ise ceza sorumluluklarının azaldığı yönünde görüş bildirilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2017 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Ceza sorumluluğu değerlendirmesi adli psikiyatri uygulamalarının önemli bir kısmını oluşturmakla birlikte, bu olgulara dair ülkemizdeki yayınların yeterli sayıda olmadığı gözlenmektedir. Bu çalışmada, hastanemize yönlendirilen adli olguların sosyodemografik özelliklerinin, isnat edilen suç özelliklerinin, tanılarının ve ceza sorumluluklarına dair bilirkişi görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: 1 Ocak 2017 – 31 Aralık 2017 tarihleri arasında adli makamlarca hastanemize ceza sorumluluğu değerlendirilmesi talebiyle gönderilen ve hakkında sağlık kurul raporu düzenlenen 356 olgunun dosyaları geriye dönük olarak incelenmiş, olguların sosyodemografik verileri, DSM-IV tanı ölçütlerine göre konulan psikiyatrik tanıları ve haklarında verilen adli bilirkişi kararları istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Olguların %22,2’sinin (n=79) isnat edilen suçla ilişkili ceza sorumluluklarının olmadığı, %17,7’sinin (n=63) ise ceza sorumluluklarının azaldığı yönünde görüş bildirilmiştir. Ceza sorumluluğu olmayan veya azalmış olan olguların %47,8’inin şizofreni veya diğer psikotik bozukluklar, %30,2’sinin de zekâ geriliği tanıları olduğu gözlenmiştir. Değerlendirilen suç nitelikli 471 eylemden %53,9’unun “tehdit ve hakaret”, “hırsızlık” veya “yaralama” suçları olduğu saptanmıştır. Sonuç: Çalışmamızın bulguları ülkemizde ve yurtdışında yapılan çalışmaların sonuçlarıyla uyumludur. Suç davranışı ve akıl sağlığı arasındaki ilişkiyi daha iyi anlamaya ve bu bağlamda ceza ve rehabilitasyon uygulamalarını iyileştirmeye yardımcı olacak daha çok tanımlayıcı çalışmaya ihtiyaç vardır.

Abstract

Introduction: Even though the assessment of criminal responsibility constitutes an important part of forensic psychiatry practices, it is observed that there is little published data in our country about these cases. In this study, it was aimed to examine the sociodemographic data, characteristics of the alleged crime, their diagnoses and the expert opinions on criminal responsibilities of the forensic cases referred to our hospital. Method: The medical files and medical board expert reports of 356 cases referred to our hospital by judicial authorities for evaluation of criminal liability, between 1 January 2017 and 31 December 2017, were retrospectively examined. The sociodemographic data of the cases, psychiatric diagnoses made according to DSM-IV diagnostic criteria and the judicial expert decisions made about them were statistically analyzed. Results: It was reported that 22.2% of the cases (n=79) had no criminal responsibility related to their alleged crime, and 17.7% (n=63) of them had partial criminal responsibility. 47.8% of the cases with partial or no criminal responsibility were diagnosed with schizophrenia or other psychotic disorders, and 30.2% of the cases had mental retardation. “Threat and insult”, “theft” or “ bodily harm” constituted 53.9% of the 471 criminal acts. Conclusion: Results of our study are consistent with the results of studies conducted in our country and abroad. Further descriptive studies are needed for a better understanding of the relationship between criminal behavior and mental health and for improving the punishment and the rehabilitation practices in this context.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜRKAN, Ş., CAN, K. C., KAYA, H., YÜKSEL, R. N., GÖKA, E. (2021). Ceza Sorumlulukları Açısından Değerlendirilen Olguların Retrospektif İncelenmesi. Nöropsikiyatri Arşivi, Cilt: 58 - Sayı: 4, 321–326. https://ajindex.com/articles/413519

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Hafızoğulları Z, Özen M. Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler. Ankara: Us-A Yayıncılık; 2012
  2. Dönmezer S, Erman S, editörler. Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku. Cilt 1, 14. Baskı, İstanbul: Der Yayınları; 2016
  3. Türk Ceza Kanunu. https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat? Mevzuat No: 5237 & MevzuatTur=1 & Mevzuat Tertip=5 4. Yeşilbursa D. Bilirkişilik ve Adli Psikiyatrik Değerlendirme. In: Uygur N, editor. Adli Psikiyatri Uygulama Kılavuzu. Ankara: Türkiye Psikiyatri Derneği; 2018. p.20–32
  4. Kalenderoğlu A, Yumru M, Selek S, Savaş HA. Gaziantep Üniversitesi tıp fakültesi adli psikiyatri birimine gönderilen olguların incelenmesi. Nöropsikiyatri Arş 2007;44:86–90. https://app.trdizin.gov.tr/publication/ paper/detail/TVRFd09UQTJOZz09 6. Çöpür M, Elmas İ, Can Y. Ceza ehliyeti, uyuşturucu madde bağımlılığı, farik ve mümeyyizlik tespiti istenen olgularla ilgili istatistiksel bir çalışma. Kriz Derg 1995;3:197–200
  5. Yıldız A, Kılıç F, Çabuk S, Aktaş-Çallıoğlu GÇ. Characteristics of the Sociodemographic, Clinical and Crime-Related Actions in Patients with Psychotic Symptoms Evaluated with the Claim of Committing a CrimeRelated Action in a University Hospital between 2012 and 2018. Bull Legal Med 2020;25:72–82. http://cms.galenos.com.tr/Uploads/Article_43993/ TBLM-25-72.pdf 8. Polat S, Hocaoglu C. Bir eğitim ve araştırma hastanesi psikiyatri polikliniğine yönlendirilen adli olguların değerlendirilmesi. Ortadoğu Tıp Derg 2020;12:290–294
  6. Görgülü Y, Küçük A, Çetinkaya SU. Evaluating the people who were sent for determining of criminal responsibility. Anatolian J Psychiatry 2015;16:270– 275
  7. Adjorlolo S, Chan HCO, DeLisi M. Mentally disordered offenders and the law: Research update on the insanity defense, 2004–2019. Int J Law Psychiatry 2019;67:101507
  8. Türkcan S, İncesu C, Canbek Ö, Can Y, Sercan M, Uygur N. 1831 Adli Olgunun Tanı Dağılımı ve Tanı-Suç Bağlantısının Değerlendirilmesi. Düşünen Adam 2000;13:132–137. https://dusunenadamdergisi.org/storage/upload/ pdfs/1588670019-tr.pdf 12. Swanson SA, Crow SJ, Le Grange D, Swendsen J, Merikangas KR. Prevalence and correlates of eating disorders in adolescents. Results from the national comorbidity survey replication adolescent supplement. Arch Gen Psychiatry 2011;68:714–723
  9. Mulvey EP. Assessing the evidence of a link between mental illness and violence. Hosp Community Psychiatry 1994;45:663–668
  10. Öncü F, Soysal H, Uygur N, Özdemir F, Türkcan S, Yeşilbursa D, Alataş G. Zorunlu klinik tedavi sonrası yineleyic