Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightMevcut verilerimiz, daha önce yapılmış, tirozin kinaz inhibitörleri döneminde standart ve varyant translokasyonlar arasında prognoz açısından farklılık belirtmeyen çalışmalarla uyumluluk göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Kronik myeloid lösemi (KML) Philadelphia (Ph) kromozomu olarak anılan t(9;22) resiprokal translokasyonuyla karakterize bir hastalıktır. Bazen Ph kromozomu varyant rearranjmanlarla ortaya çıkabilir. Varyant translokasyonların prognostik etkisi halen tartışmalıdır. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Hematoloji Kliniği'nde tedavi edilen 180 KML hastasından tanı anında varyant translokasyon taşıyanlar tespit edildi, klinik ve prognostik özellikleri retrospektif olarak incelendi. Ayrıca varyant olgularda tirozin kinaz inhibitörleri dönemi öncesi ve sonrasındaki prognoz üzerine geniş bir literatür taraması yapıldı. Hastalardan 5'i (%2,7) tanı anında 2. (2 olgu), 11., 14. veya 15. kromozom rearranjmanlarını içeren varyant Ph taşımaktaydı. Hastalar imatinib veya dasatinib ile tedavi edildi. Hastaların tümünde stabil bir majör moleküler yanıt elde edilmesi standart translokasyona göre daha kötü bir prognoza sahip olmadığını telkin etmektedir. Mevcut verilerimiz, daha önce yapılmış, tirozin kinaz inhibitörleri döneminde standart ve varyant translokasyonlar arasında prognoz açısından farklılık belirtmeyen çalışmalarla uyumluluk göstermektedir.
Abstract
Chronic myeloid leukemia (CML) is genetically characterized by the presence of the reciprocal translocation t(9;22) with the formation of Philadelphia (Ph) chromosome. Sometimes, the Ph translocation is generated by variant rearrangements. The prognostic impact of the variant translocations is still controversial. Among the 180 patients with Ph-positive CML who were treated in Hacettepe University Faculty of Medicine Division of Hematology, variant translocations were detected, and retrospectively clinical and prognostic features were described. Also we performed a comprehensive literature review on the prognosis of such variant cases before and after tyrosine kinase inhibitor era. Five patients (2.7%) had variant Ph chromosomes, involved in the rearrangements were chromosomes 2 (2 cases), 11, 14 and 15. Patients were treated with imatinib or dasatinib. All patients reached a stable major molecular response suggesting a prognosis not worse than standard translocation individuals. Our present data were compatible with the data of previous studies indicating no difference in the prognosis between standard and variant translocations in tyrosine kinase inhibitors era of CML.