Dergiler / Turkish Journal of Gastroenterology / 2011 / Cilt: 22 - Sayı: 6

Association of Helicobacter pylori infection with microalbuminuria in type 2 diabetic patients

Tip 2 diyabetik hastalarda Helikobakter pilori infeksiyonu ile mikroalbuminüri arasındaki ilişki

Sayfa
569–574
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Diyabetik 93 hastanın 53’ünde (%56.98) Helikobakter pilori infeksiyonu saptandı. ‹nfekte olan diyabetiklerde, infekte olmayanlara gore mikroalbuminüri düzeyinin anlamlı olarak daha yüksek oldu¤u saptandı (sırasıyla, 186.7±24.2 mg/24h ve 131.2±11.6 mg/24h, p=0.012).

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Helikobakter pilori ile oluşan infeksiyonun sistemik inflamasyona ve vasküler endotelyal hasara yol açabilece¤i düşünülmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu nedenle, idrarla atılan albumin düzeyindeki artışın bu infeksiyon sonucu meydana gelen glomerular hasara ba¤lı olabilece¤ i varsayılabilir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Diyabetik 93 hastanın 53’ünde (%56.98) Helikobakter pilori infeksiyonu saptandı. ‹nfekte olan diyabetiklerde, infekte olmayanlara gore mikroalbuminüri düzeyinin anlamlı olarak daha yüksek oldu¤u saptandı (sırasıyla, 186.7±24.2 mg/24h ve 131.2±11.6 mg/24h, p=0.012).
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:93 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Helikobakter pilori ile oluşan infeksiyonun sistemik inflamasyona ve vasküler endotelyal hasara yol açabilece¤i düşünülmektedir. Bu nedenle, idrarla atılan albumin düzeyindeki artışın bu infeksiyon sonucu meydana gelen glomerular hasara ba¤lı olabilece¤ i varsayılabilir. Bu çalışmada, Helikobakter pilori infeksiyonu ile mikroalbuminüri arasındaki ilişki bu hipoteze dayanılarak incelendi. Yöntem: Tip 2 diyabetes mellitus tanılı 93 hasta çalışmaya dahil edildi. Bu hastalar Helikobakter pilori infeksiyonu varlı¤ına gore; infekte olanlar (Grup 1) ve olmayanlar (Grup 2) şeklinde iki gruba ayrıldı. Tüm hastalarda idrarla atılan albumin miktarı ile çalışmanın di¤er de¤işkenleri karşılaştırıldı. Bulgular: Diyabetik 93 hastanın 53’ünde (%56.98) Helikobakter pilori infeksiyonu saptandı. ‹nfekte olan diyabetiklerde, infekte olmayanlara gore mikroalbuminüri düzeyinin anlamlı olarak daha yüksek oldu¤u saptandı (sırasıyla, 186.7±24.2 mg/24h ve 131.2±11.6 mg/24h, p=0.012). Benzer şekilde infekte diyabetiklerde inflamasyon göstergelerinin infekte olmayanlara oranla anlamlı olarak daha yüksek oldu¤u belirlendi (p<0.05). Diyabetik hastalarda Helikobakter pilori infeksiyonu ile mikroalbuminüri arasındaki ilişkinin çalışmanın di¤er de¤işkenlerinden ba¤ımsız oldu¤u saptandı. Sonuç: Helikobakter pilori infeksiyonu, oluşturdu¤u sistemik inflamatuvar yanıt nedeniyle, diyabetik nefropatinin gelişmesinde veya ilerlemesinde önemli bir rol oynayabilir. Bu çalışma, diyabetik mikroalbuminüri ile Helikobakter pilori infeksiyonu arasındaki ilişkiyi göstermede, hasta sayısının azlı¤ı nedeniyle yetersizdir. Bu nedenle, daha fazla sayıda hastayı kapsayan klinik ve moleküler çalışmalarla desteklenmesi gerekmektedir.

Abstract

Background/aims: As default, Helicobacter pylori infection may cause systemic inflammation and vascular endothelial damage. Therefore, it can be assumed that the glomerular damage as a result may lead to an increase in urinary albumin excretion. In this study, this hypothesis was set, and the relationship between Helicobacter pylori infection and microalbuminuria was examined. Methods: Ninety-three patients with type 2 diabetes were included in the study. These patients were divided into two groups as Helicobacter pylori infection-positive (Group 1) or -negative (Group 2). In all infected and non-infected patients, urinary albumin excretion and other parameters were compared. Results: The presence of Helicobacter pylori infection was detected in 53 of 93 diabetic patients (56.98%). Diabetic patients infected by Helicobacter pylori (Group 1; 186.7±24.2 mg/24 h) showed significantly higher microalbuminuria than non-infected patients (Group 2; 131.2±11.6 mg/24 h) (p=0.012). Diabetics infected with Helicobacter pylori had significantly higher inflammation marker levels than non-infected patients (p<0.05). It has been concluded that the relation between microalbuminuria level and Helicobacter pylori infection in diabetics is independent from other study variables. Conclusions: Helicobacter pylori infection, because of the systemic inflammatory response, may play an important role in the progression of diabetic nephropathy or its development. In this study, demonstrating the relationship between Helicobacter pylori infection with diabetic microalbuminuria, due to the small number of patients, is inadequate. Therefore, clinical and molecular studies involving more patients should be supported.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TANRIVERDİ, Ö. (2011). Association of Helicobacter pylori infection with microalbuminuria in type 2 diabetic patients. Turkish Journal of Gastroenterology, Cilt: 22 - Sayı: 6, 569–574. https://ajindex.com/articles/410334

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Caramori M, Fioretto P, Mauer M. The need for early predictors of diabetic nephropathy risk: is albumin excretion rate sufficient? Diabetes 2000; 49: 1399-408
  2. Lo MKW, Lee KF, Chan NN, et al. Effects of gender, Helicobacter pylori and hepatitis B virus serology status on cardiovascular and renal complications in Chinese type 2 diabetic patients with overt nephropathy. Diabetes Obes Metab 2004; 6: 223-30
  3. DeMeyer GR, Herman AG. Vascular endothelial dysfunction. Prog Cardiovasc Dis 1997; 39; 325-42
  4. Corrado E, Nova S. Role of inflammation and infection in vascular disease. Acta Chir Belg 2005; 105: 567-79
  5. Oshima T, Ozano R, Yano Y, et al. Association of Helicobacter pylori infection with systemic inflammation and endothelial dysfunction in healthy male subjects. J Am Coll Cardiol 2005; 45: 1219-22
  6. The Expert Committee on the Diagnosis and Classification of Diabetes Mellitus. Report of the Expert Committee on the Diagnosis and Classification of Diabetes Mellitus. Diabetes Care 2002; 25: 5-20
  7. Maggio CA, Pi-Sunyer FX. The prevention and treatment of obesity: application to type 2 diabetes. Diabetes Care 1997; 20: 1744-66
  8. Hunt R, Thomson ABR. Canadian Helicobacter pylori consensus conference. Canadian Association of Gastroenterology. Can J Gastroenterol 1998; 12: 31-41
  9. Gulcelik NE, Kaya E, Demirbas B, et al. Helicobacter pylori prevalence in diabetic patients and its relationship with dyspepsia and autonomic neuropathy. J Endocrinol Invest 2005; 28: 214-7
  10. Quadri R, Rossi R, Catalfamo E, et al. Helicobacter pylori infection in type 2 diabetic patients. Nutr Metab Cardiovasc Dis 2000; 10: 263-6
  11. Demir M, Gokturk HS, Ozturk NA, et al. Helicobacter pylori prevalence in diabetes mellitus patients with dyspeptic symptoms and its relationship to glycemic control and late complications. Dig Dis Sci 2008; 53: 2646-9
  12. Gasbarrini A, Ojetti V, Pitocco D, et al. Helicobacter pylori infection in patients affected by insulin dependent diabetes mellitus. Eur J Gastroenterol Hepatol 1998; 10: 469-72
  13. Oldenbury B, Diepersloot RJA, Hoekstra JBL. High seroprevalence of Helicobacter pylori in diabetes mellitus patients. Dig Dis Sci 1996; 41: 458-61
  14. Malecki M, Bien AI, Galicka-Latalia D, et al. The prevalence of Helicobacter pylori infection and types of gastritis in diabetic patients. The Krakow Study. Exp Clin Endocrinol Diabetes 1996; 104: 365-9
  15. Woodward M, Morrison C, Mccoll K. An investigation into factors associated wit