Dergiler / Turkish Journal of Fisheries and Aquatic Sciences / 2011 / Cilt: 11 - Sayı: 4

Particulate organic matter contribution of Gediz river to the Aegean Sea

Gediz Nehri’nin Ege Denizi’ne olan partikül organik madde katkısı

Sayfa
547–559
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak, nehir ağzının, aşırı debi düzeyine ulaştığı ve sıcak nokta rolü oynadığı özel şartlar dışında, nehir tarafından taşınan partiküller için bir kaynak rolü oynamaktan çok, genelde kapan rolü oynadığı görülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Gediz Nehri’nin partikül madde kaynağı olarak mevsimsel davranışı, İzmir Körfezi’nde yarattığı tuzluluk gradientleri içerisindeki askıda katı madde konsantrasyonlarındaki ve azami yükler değerlerindeki değişimler izlenerek değerlendirilmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Partikül içeriğinde azotça zengin organik materyalin sorptiv fraksiyonlarının oluşumu, POC:PON<1 düzeyiyle, nehir ağzında maksimum kabarma zamanında gözlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak, nehir ağzının, aşırı debi düzeyine ulaştığı ve sıcak nokta rolü oynadığı özel şartlar dışında, nehir tarafından taşınan partiküller için bir kaynak rolü oynamaktan çok, genelde kapan rolü oynadığı görülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:karbon · azot · organic karbon

Özet

Gediz Nehri’nin partikül madde kaynağı olarak mevsimsel davranışı, İzmir Körfezi’nde yarattığı tuzluluk gradientleri içerisindeki askıda katı madde konsantrasyonlarındaki ve azami yükler değerlerindeki değişimler izlenerek değerlendirilmiştir. Partikül Organik Karbon (POC), Partikül Organik Azot (PON), Toplam Partikül Fosfat (TPP), fitoplankton bolluğu, Askıda Katı Madde (SPM), Partikül Boyutu (PS), Çözünmüş Oksijen (DO) ve tuzluluk nehir ağzının içinde ve dışında ölçülmüştür. Partikül içeriğinde azotça zengin organik materyalin sorptiv fraksiyonlarının oluşumu, POC:PON<1 düzeyiyle, nehir ağzında maksimum kabarma zamanında gözlenmiştir. Temel Bileşenler Analizi (PCA) sonucu, birinci bileşen varyansın %59’unu temsil ederken, bu varyansın PON, SPM ile 2-5 μm, 5-10 μm, ve 10-20 μm boyut sınıflarına ait PS ile ilişkili olduğunu, ikinci bileşenin varyansın %17’sini temsil eder. Bu varyansında POC ve TPP ile ilişkili olduğunu ve nihayet üçüncü bileşenin varyansın %13’ünü temsil ederken, bu varyansında sadece DO ile ilişkili olduğunu göstermiştir. PCA tüm parametreler arasında, yoğunluk değerlerinin varyasyon oluşumunda en belirleyici rolü oynadığını da ayrıca göstermiştir. Sonuç olarak, nehir ağzının, aşırı debi düzeyine ulaştığı ve sıcak nokta rolü oynadığı özel şartlar dışında, nehir tarafından taşınan partiküller için bir kaynak rolü oynamaktan çok, genelde kapan rolü oynadığı görülmektedir.

Abstract

Seasonal behaviour of Gediz River, as a source of particulate matter have been evaluated, by tracing the concentration of suspended solids and ultimate loads across salinity gradients in Izmir Bay. Particulate Organic Carbon (POC), Particulate Organic Nitrogen (PON), Total Particulate Phosphate (TPP), phytoplankton abundance, Suspended Particulate Matter (SPM), Particle Sizes (PS), and salinity were measured in and around the river mouth. Sorptive fractionation of nitrogen rich organic material into particles occured in the river mouth during maximum flushing period where POC:PON ratio was <1. Principal Component Analysis (PCA) indicated that the first component was PON, SPM and PS of 2-5 &#956;m, 5-10 &#956;m, 10-20 &#956;m related to 59% of variance, the second component was density, POC and TPP related to 17% of variance and finally 13% of variance was related to DO as the third component. PCA demonstrated that the density, among all other parameters, played the most prominent role in their variations. As a conclusion, the river mouth usually seems to be acting as a trap rather than a source for the particles carried by the river with exceptions occurring during extreme levels of flux when the river acts as a hot spot.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BİZSEL, C. K., SUZAL, A., DEMİRDAĞ, A., İNANAN, B. E., ESEN, E. (2011). Particulate organic matter contribution of Gediz river to the Aegean Sea. Turkish Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, Cilt: 11 - Sayı: 4, 547–559. https://ajindex.com/articles/407865

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Aksu, A.E. and Piper, D.J.W. 1983. Progradation of the Late Quaternary Gediz Delta, Turkey. Marine Geology, 54: 1-25. doi:10.1016/0025-3227(83)90006-3
  2. Aksu, A.E., Yasar, D. and Uslu, O. 1998. Assessment of marine pollution in İzmir Bay: Heavy metal and organic compound concentrations in surficial sediments. Tr. J. of Engineering and Environmental Science, 22: 387-415. Anonymous 2004. Report on Provincial Enviroment Status. İzmir Valiliği İl Çevre ve Orman Müdürlüğü, Izmir, Turkey, 379 pp. Anonymous 2007. Türkiye İstatistik Kurumu 2007. http://www.tuik.gov.tr/VeriBilgi.doc
  3. Balakrishna, K. and Probst, J.L. 2005. Organic carbon transport and C/N ratio variations in a large tropical river: Godavari as a case study, India. Biogeochemistry, 73: 457–473.
  4. Balık, S. and Ustaoğlu, R. 1991. Effects of pollution of fish populations in Nif stream. In: M.A. Öztürk, Ü. Erdem and G. Görk (Eds.), Urban Ecology, E.U. Press, Izmir: 153-166.
  5. Batki, H. 2002. Gediz Nehri’nin Kimyasal Parametrelerinin Degerlendirilmesi. PhD thesis, Izmir: Ege University, Department of Aquaculture. Bayar, M. and Oğuz, F. 1990. Gediz havzasında akarsu kirliliğinin incelenmesi. BSc. Graduation thesis, Izmir: Dokuz Eylül University, Department of Environmental Engineering. Blanchi, T.S., Baskaran, M., DeLord, J. and Ravichandran, M. 1997. Carbon cycling in a shallow turbid estuary of Southeast Texas: The use of plant pigment biomarkers and water quality parameters. Estuaries, 20: 404-415. doi: 10.2307/1352353 Boicourt, W.C., Wiseman, W.J., Valle-Levinson, Jr., A. and Atkinson, L.P. 1998. Continental shelf of the southeastern United States and the Gulf of Mexico: the shadow of the Western Boundary Current. In: A.R. Robinson and K.H. Brink (Eds.), The Sea, John Wiley and Sons Inc., New York: 135-182.
  6. Drebes, G. 1974. Marine Phytoplankton. Georg Thieme Verlag., Stuttgart, 186 pp. Eisma, D. and Cadee, C.G. 1991. Particulate matter process in estuaries. In: E. Degens, S. Kempe and J.E. Richey (Eds.), Biogeochemistry of major world rivers, Scientific Committee on Problems of the Environment (SCOPE). Chichester: 283–296
  7. Erdur, D. 1990. Izmir Körfezi’ne Dökülen Nehir ve Derelerdeki Azot Kirliliği. BSc. Graduation thesis, Izmir: Dokuz Eylül University, Department of Environmental Engineering. Esen, E. and Uslu, O. 2008. Assessment of the effects of agricultural practices on non-point source pollution for a coastal watershed: A case study Nif Watershed, Turkey, Ocean and Coastal Management, 51: 601- 611. doi: