Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightLiteratürse analizlerin verdiği sonuçlar; özellikle Türkiye kontekstinde, liderin karizmasını devam ettirmek için kurgusal (doğal olmayan) iletişim yöntemlerine ve mübalağaya başvurdukları, medyadan sansasyonel bir anlatımı istedikleri ve destek artacaksa hesap verebilirliğin ve demokratik perspektifin görmezden gelinebilir olduğunu düşündüklerini göstermiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma siyasal iletişimde hesap verebilirliği tanımını vermeyi, nasıl işlediğini anlatmayı ve siyasal kampanyaların muhatabı olan seçmenlerin siyasilerin sorumluluğundan ne anladığını ve onu politikacıları kontrol için nasıl kullanmaları gerektiğini anlatmaya çalışmaktadır. Bunu yaparken, hesap verebilirliğin demokratik toplumsal katılımı ve kontrolü inşa edip edemeyeceğini de analiz edecektir. Teorik tartışmalardan da faydalanarak, (a) siyasilerin seçmenle iletişim kurma yolları hakkında ipuçları, (b) izlenebilirliği ne denli dikkate aldıkları, (c) propaganda yöntemleri ve (d) kişisel imajlarını nasıl oluşturdukları incelenmiştir. Literatürse analizlerin verdiği sonuçlar; özellikle Türkiye kontekstinde, liderin karizmasını devam ettirmek için kurgusal (doğal olmayan) iletişim yöntemlerine ve mübalağaya başvurdukları, medyadan sansasyonel bir anlatımı istedikleri ve destek artacaksa hesap verebilirliğin ve demokratik perspektifin görmezden gelinebilir olduğunu düşündüklerini göstermiştir.
Abstract
This study aims to give the description of the accountability in political communication, how it works and how it helps the addressees of the political campaigns to understand and control the politicians. While doing this it will also examine if accountability can help to structure a democratic public participation and control. Benefitting from mostly theoretical debates, the article (a) to give insights of the ways political elites use to communicate with the voters (b) how they deal with accountability, (c) to learn their methods of propaganda, (d) and how they structure their personal images? The theoretical background at the end suggests that the politician, particularly in the Turkish context, may sometimes apply artificial (unnatural) communication methods, exaggeration and desire sensational narrative in the media to keep the charisma of the leader and that the accountability and democratic perspective is something to be ignored if the support is increasing.