Dergiler / Uluslararası Biyosistem Mühendisliği Dergisi / 2020 / Cilt: 1 - Sayı: 2

Farklı Özellikteki Toprak İyileştiricilerinin Kumlu Toprakların Su Tutma Kapasitesi Üzerine Etkisi

Sayfa
55–65
Yayın Tarihi
2020-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak ahır gübresi uygulamasının aynı zamanda etkisinin kalıcı olması ve bitki besin elementi avantajı gibi diğer etkileri de dikkate alındığında; kumlu toprakların su tutma kapasitesinin artırılmasında en etkili yöntem olduğu sonucu elde edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tarımsal üretimde su en önemli faktörlerden biri olup; verim ve kalite üzerinde doğrudan etkilidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Uygulanacak su miktarı toprağın su tutma kapasitesi ile sınırlı olup kumlu topraklarda daha düşük değerdedir.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak ahır gübresi uygulamasının aynı zamanda etkisinin kalıcı olması ve bitki besin elementi avantajı gibi diğer etkileri de dikkate alındığında; kumlu toprakların su tutma kapasitesinin artırılmasında en etkili yöntem olduğu sonucu elde edilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Su tutma kapasitesi · toprak düzenleyici · polimer

Özet

Tarımsal üretimde su en önemli faktörlerden biri olup; verim ve kalite üzerinde doğrudan etkilidir. Uygulanacak su miktarı toprağın su tutma kapasitesi ile sınırlı olup kumlu topraklarda daha düşük değerdedir. Bitkilerin yararlanabildikleri yarayışlı su miktarı toprağın bünyesi, yapısı, gözeniklilik ve organik madde içeriği gibi faktörlere bağlıdır. Toprağın organik madde içeriğini artıracak uygulamalar diğer olumlu etkilerinin yanı sıra yarayışlı su miktarını da iyileştirecektir. Bu amaçla yapay ve doğal pek çok toprak iyileştirici kullanılmaktadır. Bu uygulamalarda esas olan konu toprak iyileştiricinin beklenen faydaları sağlarken aynı zamanda kolay elde edilebilir ve ekonomik olmasıdır. Bu çalışmada yöre toprak koşulları ve toprak düzenleyicinin elde edilebilirliği dikkate alınarak; ağırlık/ağırlık (w/w) esasına göre toprağa oranında karıştırılmıştır. Ahır gübresi (A) ve leonardit (L), toprağa %1, %2, %4 oranında karıştırılmıştır. Su tutucu polimer (S) ise toprağa %0.1, %0.25 ve %0.4 oranında karıştırılmıştır. Uygulamalar % 48.6 kum içerikli (Kumlu killi tın) toprak kullanılarak saksı ortamlarında yürütülmüştür. Elde edilen sonuçlara göre her bir uygulama organik madde içeriğindeki artışa paralel olarak; hacim ağırlığı, porozite ve su tutma kapasitesi üzerinde olumlu etkilerde bulunmuştur. Yarayışlı su değerleri kontrol uygulamasında ortalama %9.47 olarak belirlenirken, leonardit uygulamalarında %9.50-14.04, ahır gübresi uygulamalarında %9.05-17.30, su tutucu polimer uygulamasında ise %10.68-16.48 arasında değişmiştir. Polimer uygulaması tarla kapasitesinde daha yüksek artış göstermiş ancak aynı oranda solma noktasının da artması nedeniyle toplam etkisi sınırlı olmuştur. Sonuç olarak ahır gübresi uygulamasının aynı zamanda etkisinin kalıcı olması ve bitki besin elementi avantajı gibi diğer etkileri de dikkate alındığında; kumlu toprakların su tutma kapasitesinin artırılmasında en etkili yöntem olduğu sonucu elde edilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ER, H., DEMİR, Y., MERAL, R. (2020). Farklı Özellikteki Toprak İyileştiricilerinin Kumlu Toprakların Su Tutma Kapasitesi Üzerine Etkisi. Uluslararası Biyosistem Mühendisliği Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 55–65. https://ajindex.com/articles/406272

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Aksakal, E. L., & Öztaş, T., 2010.
  2. Polivinilalkol, Hümik Asit ve Poliakrilamid Uygulamalarının Strüktürel Stabilite ve Toprak Kayıpları Üzerine Etkileri. III. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi, 20-22
  3. Mayıs, Cilt: III Sayfa: 953-962.
  4. Alagöz, Z., Yılmaz, E., & Öktüren, F., 2006. Organik Materyal İlavesinin Bazı Fiziksel Ve Kimyasal Toprak Özellikleri Üzerine Etkileri. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 19(2), 245-254. Black. C.A., 1965. Methods of soil analysis part-II. American Society of Agronomy-Inc. Publisher Madison. Wisconsin. USA. 1372-1376.
  5. Blake, G.R., Hartge, K.H., 1986.
  6. Bulk Density, In: Klute, A. (Ed.), Methods of Soil Analysis, Part 1, Physical and Mineralogical Methods, 2nd ed. Agronomy No: 9, ASA, SSSA, Madison, Wisconsin, pp. 36–375.
  7. Canbolat, M. Y., 1992. Toprağa organik materyal ilavesinin toprağın organik maddesi, agregat stabilitesi ve geçirgenliği üzerine etkileri. Ata. Üni. Zir. Fak. Der, 23(2), 113-123.
  8. Çepel, N., 1996. Toprak ilmi. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayınları, Yayın No: 3416, 284s.İstanbul.
  9. Demir, Y., Doğan Demir A., 2019. The effect of organic matter applications on the saturated hydraulic conductivity and available water-holding capacity of sandy soils. Applied Ecology and Environmental Research 17(2):3137-3146.
  10. Demiralay, L., 1977. Toprak Fiziği Ders Notları. Atatürk Üniversitesi.
  11. Ziraat Fak. Toprak Bölümü., Erzurum.22. Ekebafe LO, Ogbeifun DE, Okieimen FE, 2011. Polymer Applications in Agriculture. Biokemistri 23(2): 81-89.
  12. Gee, G.W., Bauder, J.W., 1986.
  13. Particle-Size Analysis, In: Klute, A. (Ed.), Methods of Soil Analysis, Part 1, Physical and Mineralogical Methods, 2nd ed. Agronomy No: 9, ASA, SSSA, Madison, Wisconsin, pp. 383–441.
  14. Greacen EL, Sands R., 1980. Compaction of forest soils: a review. Aust. J. Soil Res., 18: 163-189.
  15. Hudson, B. D., 1994. Soil Organic Matter and Available Water Capacity. Journal of Soil and Water Conservation, 49(2), 189-194.
  16. Imbufe, A.U., Pattı, A.F., Burrow, D., Surapanenı, A., Jackson, W.R. and Mılner, A.D., 2005. Effects of Potassium Humate on Aggregate Stability ff Two Soils From Victoria, Australia. Geoderma, 125(3-4): 321-330.
  17. Johnson, M.S., 1984. The Effects of Gel-Forming Polyacrylamides on Moisture Storage in Sandy Soils. J. Sci. Food Agriculture 35: 1196-1200.
  18. Karaman, M. R., Brohi, A. R., Müftüoğlu, N. M., Öztaş, T., & Zengin, M., 2007. Sürdürülebilir toprak verimliliği. Koyulhisar Ziraat Odası Kültür Yayınları, (1). Karimi A, Noshadi M, Ahmadzadeh M, 2