Dergiler / Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2021 / Cilt: 30 - Sayı: 3

FUZÛLÎ’NİN LEYLÂ VÜ MECNÛN MESNEVİSİNDEKİ KÂNÛNÎ METHİYESİ

Sayfa
275–282
Yayın Tarihi
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kasidenin dört beyti dışındaki beyitlerde benzetme sanatları tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Klasik edebiyatımızda pek çok şair Kanunî Sultan Süleyman hakkında methiye yazmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fakat edebiyatımızda Fuzûlî’nin yazdığı methiyelerin özel bir yeri olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Kasidenin dört beyti dışındaki beyitlerde benzetme sanatları tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Fuzuli · Kanuni · Leyla

Özet

Klasik edebiyatımızda pek çok şair Kanunî Sultan Süleyman hakkında methiye yazmıştır. Fakat edebiyatımızda Fuzûlî’nin yazdığı methiyelerin özel bir yeri olmuştur. Fuzûlî’nin divanında da Kanûnî Sultan Süleymân’ı öven başta “Gül Kasidesi” olmak üzere kasideler vardır. Fakat burada şairin Leylâ vü Mecnûn adlı mesnevisinde yer alan Kanûnî Sultan Süleymân’ı öven “Bu bir tarîk ile kesr-i nefsdür ve Mukaddime-i medh-i Padişâh-ı ‘asrdur” başlıklı kasidesi özellikle methiyenin biçim özellikleri ve benzetmeye dayalı mecazlı anlatımı incelenmiştir. Kasidenin dört beyti dışındaki beyitlerde benzetme sanatları tespit edilmiştir. Benzetmelerin tasnifinde hak hukuk konularını içeren yasalarla, kanunlarla ilgili, olanların çokluğu dikkati çekmiştir. Ayrıca şah, padişah, sultan; saray, bina; gök, deniz ve dünya ile ilgili benzetmeler de tespit edilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DERDİYOK, İ. Ç. (2021). FUZÛLÎ’NİN LEYLÂ VÜ MECNÛN MESNEVİSİNDEKİ KÂNÛNÎ METHİYESİ. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 30 - Sayı: 3, 275–282. https://ajindex.com/articles/399894

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Ayan, H. (1981). Leylâ vü Mecnûn. Dergâh Yayınları. Cürcânî, (1997).
  2. Tarifat, Arapça Türkçe Terimler sözlüğü. Tercüme ve Şerh eden: Arif Erkan), Bahar Yayınları,
  3. İstanbul.
  4. Dilçin, C. (1983). Yeni tarama sözlüğü. TDK Yayınları.
  5. Dilçin, C. (1992). Örneklerle Türk şiir bilgisi. 2. bs. TDK Yayınları.
  6. Doğan, MN (2000). Fuzulî. Leylâ ve Mecnun (metin, düzyazıya çeviri, notlar ve açıklamalar). YKY. Genç, İ. (2009). Leyla ile Mecnun’un iki şairi Fuzûlî ve Sezai Karakoç. Şule Yayınları (3. bs.). Karavelioğlu, MA (2921). Mahremî’nin Belgrad Fethine Kasidesi ya da Kanuni Methiyesi. DBY Yayınları. Mütercim Âsım Ef. (2000, s. 413), Burhân-ı Katı. TDK Yayınları.
  7. Onan, NH (1956). Fuzuli Leyla ile Mecnun. Maarif Basımevi. Özön, MN (1973). Büyük Osmanlıca Türkçe sözlük. İnkılâp ve Aka Kitabevleri, 5. Baskı.
  8. Özön, MN (1979). Büyük Osmanlıca Türkçe sözlük. İnkılâp ve Aka Kitabevleri, 6. Baskı.
  9. Pala, İ. (2003). Leylâ ve Mecnûn. İslâm ansiklopedisi [C. XXVII, s. 162-164].
  10. TDV. Parlatır, İ. (2011). Osmanlı Türkçesi sözlüğü. Yargı Yayınları. Sâmi, Ş. (1998), Kâmûs-ı Türkî. Alfa Yayınları.