Dergiler / Türk İslam Medeniyeti Akademik Araştırmalar Dergisi / 2021 / Cilt: 16 - Sayı: 32

21. Yüzyılda Ev Kavramının Sahneye Dönüşmesinde Görsel ve Yeni Medyanın Türkiye’deki Etkisi: Tasarımcı ve Kullanıcının Rolü

The Impact of Visual and New Media in Turkey on the Transformation of the Notion of Home into the Scene in 21st Century: The Role of the Designer and the User

Sayfa
287–310
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu analizler yardımıyla, ev kavramına ilişkin sorunlar belirlenmiş ve kullanıcı ve tasarımcının aktif rol oynadığı hem tasarım tarihinde karşımıza çıkan hem de yeni medya aracılığıyla sunulan örnek yaklaşım biçimleri önerilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tarih boyunca farklı biçimlerde ve bağlamlarda tanımlanan ev kavramı, özellikle 20. yüzyıl itibariyle, pek çok alanda, araştırmacıları etkilemiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Pek çok farklı temsile imkân veren yeni medya, 21. yüzyılda, yine koşulların değişmesi ile ev kavramını farklı bir kamusal formül, sahne olarak ele almaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu analizler yardımıyla, ev kavramına ilişkin sorunlar belirlenmiş ve kullanıcı ve tasarımcının aktif rol oynadığı hem tasarım tarihinde karşımıza çıkan hem de yeni medya aracılığıyla sunulan örnek yaklaşım biçimleri önerilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2013-2020 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Tarih boyunca farklı biçimlerde ve bağlamlarda tanımlanan ev kavramı, özellikle 20. yüzyıl itibariyle, pek çok alanda, araştırmacıları etkilemiştir. Bunun bir sonucu olarak ev kavramı, görsel ve basılı medya gibi çeşitli araçlar yardımıyla bir tüketim nesnesi olarak temsil edilmeye ve sergilenmeye başlanmıştır. Bu görünürlük ile birlikte bir sahneye dönüşen ev kavramı için yeni medya da başka bir kırılma noktası yaratmıştır. Pek çok farklı temsile imkân veren yeni medya, 21. yüzyılda, yine koşulların değişmesi ile ev kavramını farklı bir kamusal formül, sahne olarak ele almaktadır. Nitel araştırma yöntemlerinin benimsendiği bu çalışma kapsamında, görsel ve yeni medyada, ev kavramının farklı karşılıklarına odaklanmak üzere 2013-2020 arasına tarihlenen ve farklı gelir gruplarını hedefleyen ev ve dekorasyon temalı çeşitli programlar seçilmiş ve bu programlar karşılaştırmalı bir biçimde analiz edilmiştir. Bu analiz için ise tasarım özgünlüğü gibi çeşitli temalar içeren bir çerçeve belirlenmiş ve bu temalar yorumlanmıştır. Ayrıca tasarım sürecindeki aktörlerin tavır ve söylemleri gözlemlenmiş ve betimsel bir analiz yapılmıştır. Bu analizler yardımıyla, ev kavramına ilişkin sorunlar belirlenmiş ve kullanıcı ve tasarımcının aktif rol oynadığı hem tasarım tarihinde karşımıza çıkan hem de yeni medya aracılığıyla sunulan örnek yaklaşım biçimleri önerilmiştir.

Abstract

The notion of home which had been defined throughout the history had effected researchers from different fields –specificly- since 20th century. As a result, the notion of home, had been started to be represented and exhibited sometimes through architectural practice and some times as a consumption object by the help of some medium such as visual and print media. New media had created another breaking point for the notion of home that has been tranformed in to a scene that is exhibited with this visibility. New media that gives opportunities to differen kinds of representations, evaluates the notion of home as a different public formula, as a scene due to the change in the conditions –again- in 21st century. Various programs which are dated to a specific period; 2013-2020 are selected and analyzed in order to focus on the different representations of the notion of home through new and visual media in the context of this study that employs qualitative research methods. For this analysis, a frame that includes different themes such as the uniqueness of design has been specified and these themes are reinterpreted. Additionally, the attitudes of the actors in the design process had been observed and a descriptive analysis had been made. With the help of this analysis, the problems related with the notion of home had been defined and many design approaches that emphasizes the roles of the designers and the users had been suggested.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TULUM, H. (2021). 21. Yüzyılda Ev Kavramının Sahneye Dönüşmesinde Görsel ve Yeni Medyanın Türkiye’deki Etkisi: Tasarımcı ve Kullanıcının Rolü. Türk İslam Medeniyeti Akademik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 32, 287–310. https://ajindex.com/articles/398902

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (30)

  1. Aktulay, T. (2010). Cumhuriyet'in kuruluşundan günümüze Türk tiyatrosunda dekor kavramı, Yüksek Lisans Tezi, Haliç Üniversitesi.
  2. Bachelard, G., 2008. Uzamın poetikası, (Çev: Alp Tümertekin) İstanbul:
  3. İthaki Yayınları.
  4. Benjamin, W. (1978). Surrealism: the last snapshot of the European intelligentsia. New Left Review, (108), 47-56.
  5. Bozdoğan, S. (2018). Camdan ev, ‘ev’ midir, s.8-15, TMMOB Ankara, (41), 8-15. http://www.mimarlarodasiankara.org/dosya/dosya41.pdf
  6. Colomina, B. (2009).
  7. Mahremiyet ve kamusallık, Kitle iletişim aracı olarak modern mimari, (Çev: Aziz Ufuk Kılıç) İstanbul:
  8. Metis Yayınları.
  9. Çavdar, T. (1978). Toplum bilinçlenmesinde araç olarak katılımsal tasarım: "İzmit yenilikçi yerleşmeler projesi", Mimarlık, (154), 55-60
  10. De Carlo, G. (2005). Giancarlo De Carlo: Inspiration and process in architecture, New York: Moleskine. Esslin, M. (1996).
  11. Dram sanatının alanı, İstanbul:
  12. YKY. Frampton, K. (1992).
  13. Modern architecture, London: Thames and Hudson. Görgül, E. (2013). Mahremiyetin teşhiri - gizli olanın gösterilmesi: Kadın-oluş kavramı ve farnsworth evi üzerine eleştirel bir okuma, Mimar.ist, (2), 28-34.
  14. Gürbilek, N. (1999).
  15. Ev ödevi, İstanbul:
  16. Metis. Koçer, K. (2005). Televizyon’da dekor yapma prensipleri ve bu bağlamda “Televizyon kanallarından biri için”, bir dekor uygulaması. (Yüksek lisans tezi, Mimar Sinan Güzel sanatlar Üniversitesi). Loos, A., Safran, Y., & Wang, W. (1985). Vernacular art. the architecture of Adolf Loos: An Arts Council Exhibition, 110-13.
  17. Marini, S. (2016). İtalyan mimarların öyküsü: Giancarlo De Carlo. https://iicistanbul.esteri.it/iic_istanbul/tr/gli_eventi/calendario/storie-diarchitetti-italiani-giancarlo.html
  18. Nutku, Ö. (1989).
  19. Sahne bilgisi, İstanbul:
  20. Kabalcı Yayınevi.
  21. Şumnu, U. (2018). 20. Yüzyıl düşüncesinde ev/evsizlik Halleri ve Jorge Luis Borges’in “Asterion Evi” öyküsü, Toplum ve Bilim, (146), 94-118.
  22. Talu, N. (2012).
  23. Bir arzu nesnesi olarak ev, E-Dergi Sanat Tarihi, (2), 1-19.
  24. Tan, P. (2012). Giancarlo De Carlo ve eleştirel katılımcılık, Adhocracy, 71-79.
  25. Tuncer, S. (2018). ‘Evden kaçmak’tan ‘eve kaçma’ya: kamusal endişenin gölgesinde ‘ev’ ve kadın, TMMOB Ankara, 41, 33-42. http://www.mimarlarodasiankara.org/dosya/dosya41.pdf
  26. Tulum, H. (2014). Karşı çıkmak istediğim evler var! Mimar.ist, (49), 19-22.
  27. Türkkan, M., Burma, B. (2007).
  28. Türkçe Sözlük, İstanbul:
  29. Gendaş Yayınları.
  30. Ünsal Gülmez N. (2007). Çengelköy’de alternatif bir yaşam çevresi, Mimarlık. (337) http://www.mimarlikdergisi.com/index.cfm?sayfa=mimarlik&DergiS