Dergiler / Kader / 2019 / Cilt: 17 - Sayı: 2

Mâturîdî’de “Şâhidin Gâibe Delâleti" Metodu

Dergi
Kader
Sayfa
321–347
Yayın Tarihi
2019-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma, literatür taraması, kavram tahlili, metin yorumlama yollarıyla yapılmış ve Mâtürîdî’nin Kitâbu’t-Tevhid ve Te’vîlat adlı eserleriyle sınırlandırılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Mâtürîdî, dinin anlaşılmasında akla verilen değer açısından Eş‘arîler ile Mu‘tezile arasında konumlandırılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak görünür âlemin, görünmezin varlığına şahitliğinin her zaman mümkün olup olmadığı tartışmalıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma, literatür taraması, kavram tahlili, metin yorumlama yollarıyla yapılmış ve Mâtürîdî’nin Kitâbu’t-Tevhid ve Te’vîlat adlı eserleriyle sınırlandırılmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kelâm · Mâtürîdî · Gayb

Özet

Öz Mâtürîdî, dinin anlaşılmasında akla verilen değer açısından Eş‘arîler ile Mu‘tezile arasında konumlandırılmaktadır. Mâtürîdî’nin akıl yürütme anlayışında, gerçekliği beş duyu ile algılanabilen ve şehâdet âlemi olarak adlandırılan dış dünyanın ayrı bir yeri vardır. Mâtürîdî’ye göre bu dünya, beş duyunun algı alanına girmeyen ve gayb âlemi olarak bilenen duyular ötesi âlemin varlığına delil teşkil etmektedir. Kitâbu’t-Tevhid’de bu delillendirme “Delâletü’ş-Şâhid ale’l-Gâib” terkibiyle ifade edilmiştir. “Görünür âlem” veya “duyular âlemi” de denilen bu âlem, bizzat varlığıyla onu var edenin varlığına şahitlik etmektedir. Ancak görünür âlemin, görünmezin varlığına şahitliğinin her zaman mümkün olup olmadığı tartışmalıdır. Şayet bu mümkünse hangi şartlarda gerçekleşeceği, üzerinde durulması gereken konulardandır. Söz gelimi görünür âlemin kendisinin özelliklerini taşıyan bir âleme şahitlik ettiği kabul edildiğinde bu durum Allah hakkında nasıl uygulanacaktır? Yani Allah’ın da bu âlem gibi fizik kurallarına bağlı bir varlık olduğu mu kabul edilecektir? Zira görünür âlemin kendisi gibi bir âleme şahitlik ettiğini kabul etmek böyle bir sonuca götürebilir. Öte yandan Allah ve sıfatları ile ahiret âlemi gibi konularda bu metodun kullanılmaması durumunda bilgi elde edilebilecek başka bir yol var mıdır? Mesela duyu organları bu sahada ne kadar etkindir? Veya “doğru haber”den elde edilen bilgi kendi başına yeterli midir? Çalışmamız, Mâtürîdî’nin görünür âlemi temel alarak görünmez âlemle ilgili yorumlamalarında nasıl bir yol takip ettiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma, literatür taraması, kavram tahlili, metin yorumlama yollarıyla yapılmış ve Mâtürîdî’nin Kitâbu’t-Tevhid ve Te’vîlat adlı eserleriyle sınırlandırılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARAGÖZ, N. (2019). Mâturîdî’de “Şâhidin Gâibe Delâleti" Metodu. Kader, Cilt: 17 - Sayı: 2, 321–347. https://ajindex.com/articles/396345

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Abdünnâfî Efendi. Mizân-u Şerh-i Mütercim-i Burhan. İstanbul: Âmire Matbaası, 1297. Altıntaş, Ramazan. “Kelâmî Epistemolojide Aklın Değeri”. Kelâm'da Bilgi Problemi. Bursa: 2003.
  2. Altıntaş, Ramazan. “Delil ve Delillendirme Yöntemleri”. Kelam El Kitabı. ed. Şaban Ali Düzgün. Ankara: Grafiker Yayınları, 2012.
  3. Apaydın, H. Yunus. “Kıyas”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. XXV: 529-539, Ankara: TDV Yayınları, 2002. Bâkıllânî, Ebû Bekr. Kitâbü’t-Temhîd. Thk. Şeyh İmâdüddin Ahmed Haydar, Beyrut: Müessesetü’l-Kütübi’s-Sekâfiyye, 1987. Buhârî, Abdülaziz b. Muhammed. Keşfü'l-esrâr şerhu Usûli'l-Pezdevî. 4 cilt. Beyrut: Dâru'l-kütübi'l-ilmiyye, 1997. Cüveynî, İmâmü’l-Haremeyn. el-Burhân fî usûli’l-fıkh. Nşr. Abdülazîm ed-Dîb. Devha: Câmiatu Katar, 1399/1978. Debûsî, Ebû Zeyd. Takvîmü’l-Edille fî Usûli’l-Fıkh. Thk. Halil Muhyiddin el-Meyyis. Beyrut: 1421/2001.
  4. Demir, Hilmi. Delil ve İstidlâlin Mantiki Yapısı-İlk Dönem Sinni Kelam Örneği-. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, 2001.
  5. Duman, Ali. “İmam Matürîdî’nin Te’vilatü’l-Kur’an’ında Akıl Yürütmeyle İlgili Kavramlar –Fıkıh, İstidlâl, Kıyas”. İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 2014; 5(1): 116-103.
  6. Düzgün, Şaban Ali. “Kelâmda Delillendirme Yöntemleri”. Sistematik Kelâm. Ankara: Grafiker Yayınları, 2005.
  7. Erkol, Ahmet. “Kelâm İlminde ‘Kıyasü’l-gâib ala’ş-şâhid’ Metodunun Kullanımı”. Ekev Akademi Dergisi, Yıl: 8, sy. 20 (Yaz 2004): 157-176. Eş‘arî, Ebu’l-Hasan. Kitâbü’l-Luma‘. Nşr. Richard J. McCarthy. Beyrut: 1952. İbn Manzûr, Cemaluddin Muhammed. Lisânü’l-Arab. Thk. Abdullah Ali el-Kebir, Muhamed Ahmed Hasbullah, Haşim Muhammed eş-Şazeli. 6 cilt. Kâhire: Dâru’l-Meârif, ts. Îcî, Adûduddîn Abdurrahman b. Ahmed. el-Mevâkıf. Nşr. Abdurrahman Umeyre. 3 cilt. Beyrut: 1997. İsfehanî, er-Râgıb. Müfredâtü Elfâzı’l-Kur’ân. thk. Safvan Adnân Dâvûdî. Dimaşk: Dâru’l-Kalem, 1992. Kadı Abdulcabbar. Şerhu’l-Usûli’l-Hamse. Nşr. Abdülkerîm Osman, Kahire: 1988.
  8. Karagöz, Nail. Hanefî-Mâtürîdî Gelenekte Kıyas İçerikli İstidlâl (Hulviyyât Örneği). Ankara: Serüven Yayınları, 2015.
  9. Karagöz, Nail. "Mâtürîdî’de İstidlâlin İşlev Alanları". Kader 16 / 2 (Aralık 2019): 241-263. Lâmişî, Mahmud b. Zeyd. Kitâbü’t-Temhîd li Kavâidi’t-Tevhîd. Thk. Abdulmecid Türkî. (Beyrut: 1995. Leknevî Abdulalî Muhammed b. Nizâmeddin. Fevâtihu’r-rahamût bi-şerhi Müsellemi’s-sübût. 2 cilt. Beyrut: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1423/2002. Mâtürîdî, Ebû Mansur, Kitâbü’t-Tevhîd, Thk. ve Tal. Bekir Topaloğlu-Muhammed Aruçi, Ankara: İsam Yayınları, 2005. Mâtürîd