Dergiler / Türkiye Acil Tıp Dergisi / 2014 / Cilt: 14 - Sayı: 2

Success Rate of Pre-hospital Emergency Medical Service Personnel in Implementing Pre Hospital Trauma Life Support Guidelines on Traffic Accident Victims

Trafik Kazası Kurbanlarında Hastaneye Gelmeden Önce Travma Yaşam Desteği Uygulayan Acil Tıp Personelinin Medikal Hizmetlerdeki Başarı Oranı

Sayfa
71–74
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Değerlendirmelerin tümü acil servisteki acil tıp uzmanı tarafından gerçekleştirildi.BulgularOrtalama yanıt verme süresi 17.87±9.1 dakika idi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç Orta ve düşük gelirli ülkelerde travmayla ilişkili ölümlerin büyük bir bölümünden karayollarındaki trafik kazalarındaki yaralanmalar sorumludur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yaralanma mahallinde bu personele verilen eğitimin başarı oranına ilişkin bir çalışma yapmaya karar verdik.Gereç ve YöntemÇalışmaya acil servise aktarılan ağır travma hastaları alındı.
💡
Sonuç & Katkı:Değerlendirmelerin tümü acil servisteki acil tıp uzmanı tarafından gerçekleştirildi.BulgularOrtalama yanıt verme süresi 17.87±9.1 dakika idi.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç Orta ve düşük gelirli ülkelerde travmayla ilişkili ölümlerin büyük bir bölümünden karayollarındaki trafik kazalarındaki yaralanmalar sorumludur. Hastane öncesi acil tıp ekibi (PHEMS) yaralı kişilere kaza yerinden gidilecek hastaneye kadar nakleder ve bu arada onlara tıbbi bakım sunar. Son zamanlarda gelişmekte olan ülkelerde acil tıbbi bakım ve tedaviyi üstlenenlerle tıp teknisyenleri travma hastalarından alınan sonuçları iyileştirme amacıyla Hastane Öncesi Travma Yaşam Desteği (PHTLS) kılavuz ilkeleri konusunda eğitilmektedir. Yaralanma mahallinde bu personele verilen eğitimin başarı oranına ilişkin bir çalışma yapmaya karar verdik.Gereç ve YöntemÇalışmaya acil servise aktarılan ağır travma hastaları alındı. Hasta nakli sırasında geçen süre, hava yolu açılması, omurganın stabilize edilmesi, dış kanama tedavisi, intravenöz (IV) giriş yolu açılması ve sıvı tedavisi değerlendirildi. Değerlendirmelerin tümü acil servisteki acil tıp uzmanı tarafından gerçekleştirildi.BulgularOrtalama yanıt verme süresi 17.87±9.1 dakika idi. Acil tıp ekibi, hastaların %60.4'ünün boyun omurlarını stabilize etmiş olup bunların %16.7'si usulüne uygun biçimde gerçekleştirilmemişti. Acil tıp ekibi tarafından %57'si tatminkâr olmak üzere 99 (%98) yaralıya IV damar yolu açılmıştı. Yine 99 (%98) yaralıya verilen sıvı tedavisinin %92'si usulüne uygundu.Sonuç Acil tıp ekibi, hastane öncesi acil bakım ilkelerine uygun hizmet vermesi için daha fazla eğitim ve denetimden geçmelidir.

Abstract

ObjectivesRoad traffic injuries are responsible for a vast number of trauma-related deaths in middle- and low-income countries. Pre-hospital emergency medical service (PHEMS) provides care and transports the injured patients from the scene of accident to the destined hospital. The PHEMS providers and paramedics were recently trained in the Pre Hospital Trauma Life Support (PHTLS) guidelines to improve the outcome of trauma patients in developing countries. We decided to carry out a study on the success rate of PHEMS personnel in implementing PHTLS guidelines at the scene of trauma.MethodsSevere trauma patients who had been transferred to the emergency department were included in the study. Evaluations included transfer time, airway management, spinal immobilization, external bleeding management, intravenous (IV) line access, and fluid therapy. All evaluations were performed by an expert emergency physician in the emergency department.ResultsThe mean response time was 17.87±9.1 minutes. The PHEMS personnel immobilized cervical spine in 60.4% of patients, out of whom 16.7% were not properly immobilized. Out of 99 (98%) cases of established IV line access by the PHEMS providers, 57% were satisfactory. Fluid therapy, which was carried out in 99 (98%) patients by the PHEMS personnel, was appropriate in 92% of the cases.ConclusionsPHEMS personnel need more education and supervising to provide services according to PHTLS guidelines.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GHOLİPOUR, C., VAHDATI, S. S., NOTASH, M., MIRI, S. H., GHAFOURİ, R. R. (2014). Success Rate of Pre-hospital Emergency Medical Service Personnel in Implementing Pre Hospital Trauma Life Support Guidelines on Traffic Accident Victims. Türkiye Acil Tıp Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 2, 71–74. https://ajindex.com/articles/394619

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Hofman K, Primack A, Keusch G, Hrynkow S. Addressing the growing burden of trauma and injury in low- and middle- income countries. Am J Public Health 2005;95:13-7.
  2. Haghparast-Bidgoli H, Hasselberg M, Khankeh H, Khorasani- Zavareh D, Johansson E. Barriers and facilitators to provide effective pre-hospital trauma care for road traffic injury vic- tims in Iran: a grounded theory approach. BMC Emerg Med 2010;10:20. Delbridge TR, Bailey B, Chew JL Jr, Conn AK, Krakeel JJ, Manz D, et al. EMS Agenda for the Future: where we are.where we want to be. Prehosp Emerg Care 1998;2:1-12.
  3. Mock C, Arreola-Risa C, Quansah R. Strengthening care for injured persons in less developed countries: a case study of Ghana and Mexico. Inj Control Saf Promot 2003;10:45-51. Mackersie RC. History of trauma field triage development and the American College of Surgeons criteria. Prehosp Emerg Care 2006;10:287-94.
  4. Carr BG, Caplan JM, Pryor JP, Branas CC. A meta-analysis of prehospital care times for trauma. Prehosp Emerg Care 2006;10:198-206.
  5. Stiell IG, Nesbitt LP, Pickett W, Munkley D, Spaite DW, Banek J, et al. The OPALS Major Trauma Study: impact of advanced life-support on survival and morbidity. CMAJ 2008;178:1141- 52. Osterwalder JJ. Can the "golden hour of shock" safely be ex- tended in blunt polytrauma patients? Prospective cohort study at a level I hospital in eastern Switzerland. Prehosp Di- saster Med 2002;17:75-80.
  6. Jayaraman S, Sethi D. Advanced trauma life support train- ing for ambulance crews. Cochrane Database Syst Rev 2010;1:CD003109. Zimmer M, Wassmer R, Latasch L, Oberndörfer D, Wilken V, Ackermann H, et al. Initiation of risk management: incidence of failures in simulated Emergency Medical Service scenarios. Resuscitation 2010;81:882-6.
  7. Demetriades D, Martin M, Salim A, Rhee P, Brown C, Doucet J, et al. Relationship between American College of Surgeons trauma center designation and mortality in patients with severe trauma (injury severity score > 15). J Am Coll Surg 2006;202:212-5.
  8. Di Bartolomeo S, Valent F, Rosolen V, Sanson G, Nardi G, Can- cellieri F, et al. Are pre-hospital time and emergency depart- ment disposition time useful process indicators for trauma care in Italy? Injury 2007;38:305-11.
  9. Bigdeli M, Khorasani-Zavareh D, Mohammadi R. Pre-hospital care time intervals among victims of road traffic injuries in Iran. A cross-sectional study. BMC Public Health 2010;10:406. Newgard CD, Schmicker RH, Hedges JR, Trickett JP, Davis DP, Bulger EM, et al. Emergency med