Dergiler / Marife Dini Araştırmalar Dergisi / 2008 / Cilt: 8 - Sayı: 3

On İkinci İmam’ın Gaybeti Fikrinin Ortaya Çıkışı

The Occurrence of Twelfth Imam’s Occultation (Ghayba) Idea

Sayfa
9–25
Yayın Tarihi
2008-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Son bölümde ise, On ikinci İmam Muhammed Mehdî’nin gaybeti ve gaybet fikrinin İmâmiyye Şîasıyla birlikte bir inanç esası haline gelişi ele alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:"On ikinci İmam’ın Gaybeti Fikrinin Ortaya Çıkışı" isimli makalemiz, üç kı-sımdan oluşmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Daha sonra Hasan el-Askerî’nin Muhammed adında bir oğlunun varlığıyla ilgili tartışmalara geçilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Son bölümde ise, On ikinci İmam Muhammed Mehdî’nin gaybeti ve gaybet fikrinin İmâmiyye Şîasıyla birlikte bir inanç esası haline gelişi ele alınmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Gaybet · Şîa · İmâmiyye

Özet

"On ikinci İmam’ın Gaybeti Fikrinin Ortaya Çıkışı" isimli makalemiz, üç kı-sımdan oluşmaktadır. Birinci bölümde gaybetin Müslümanlar arasındaki ilk tezahür-leri ve ilk gaybet iddiaları ele alınmıştır. Muhammed b. el-Hanefiyye’nin gaybeti id-diaları ile başlanılan birinci kısım, Yahya b. Ömer’in gaybetinin halk tabanında çok yaygın olarak dillendirildiği dönemle sona erdirilmiştir. Şîa’da gaybet düşüncesiyle ilgili en önemli gelişme, Onbirinci İmam Hasan el-Askerî’nin ölümüyle birlikte ya-şanmıştır. Bu konuyu ele aldığımız ikinci kısımda, ilk olarak Hasan el-Askerî öncesi siyasi durum özetlenmiş ve sonra da onun vefatının ardından Şîa içerisinde ortaya çıkan bölünmelere değinilmiştir. Daha sonra Hasan el-Askerî’nin Muhammed adında bir oğlunun varlığıyla ilgili tartışmalara geçilmiştir. Son bölümde ise, On ikinci İmam Muhammed Mehdî’nin gaybeti ve gaybet fikrinin İmâmiyye Şîasıyla birlikte bir inanç esası haline gelişi ele alınmıştır.

Abstract

The article is consist of three parts. In the first part, the first occultation allegations among muslims were put on the agenda and its appearings were taken up. First part which is begun with Muhammad b. Al-Hanafiyya’s occultation’s allocations was ended with the period in which Yahya b. Umar’s occultation thought is alleged pervasively. In the Shia the most important development con-cerned with occultation thought was experienced with the death of eleventh imam Hasan al-Askari. In the second part in which we dealt with this issue, firstly political situation before Hasan al-Askari was outlined and then was touched to the seperations which appeared after his death among Shi’ites. The third part is allocated to the Muhammad Mahdi’s occultation and this issue was come in occultation idea’s transformation to a complete faith together with Imamite Shi’ites.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HAKYEMEZ, C. (2008). On İkinci İmam’ın Gaybeti Fikrinin Ortaya Çıkışı. Marife Dini Araştırmalar Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 3, 9–25. https://ajindex.com/articles/394357

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Arjomand, Said Amir, The Crisis of the Imamete and the Instıtutıon of Occultation ın Twelver Shi’ism: A Sociohistorical Perspective, Int.I. Middle East Stud. 28 (1996) Ayyâşî, Ebu’n-Nasr Muhammed b. Mesud b. Muhammed el-Ayyâşî es-Sülemî (320/932), Tefsiru’l-Ayyâşî, Beyrut 1411/1991
  2. Bağdadi, Abdülkahir Tahir b. Muhammed (429/1038), Mezhepler Arasındaki Farklar, çev. Ethem Ruhi Fığlalı, Ankara 1991
  3. Bulut, H. İbrahim, “Şii fırkalarda Gaybet ve Ric’at İnancı”, İslamiyat Dergisi, 8(2004), ss. 139-156
  4. Bulut, H. İbrahim, “Şeyh Müfid ve İmâmiyye Ekolünde Gaybet İnancının Aklîleşmesi”, Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, IX /I, 2005, ss. 175-202
  5. Daftary, Ferhad, İsmaililer; Tarih ve Kuram, çev. Ercüment Özkaya, Ankara 2001 Ebû Hâtim er-Razî, Ahmed b. Hamdan b. Ahmed er-Razî (322/933 veya 324/936), Kitâbü'z-Zîne fi'l-Kelimâti'l-İslâmiyye, thk. Abdullah Selam es-Samerrâî, Bağdat 1988 Eş’ari, Ebu’l-Hasan Ali b. İsmail el-Basri (324/935), Makâlâtü’l-İslâmiyyîn ve’htilâfu’l-Musallîn, thk. M. Muhyiddin Abdülhamid, Beyrut 1990.
  6. Fığlalı, Ethem Ruhi, “Gaib” DİA, c. XIII Hakyemez, Cemil, Gaybet İnancı ve Şiîlik’teki Yeri, Basılmamış Doktora Tezi, AÜSBE, Ankara 2004.
  7. Hodgson, Marshall G.S., İslâm’ın Serüveni, İstanbul 1993 İbn A’sem el-Kûfî, Ebû Muhammed Ahmed b. A’sem (314/926), el-Fütûh, Darü’l-Kütübü’l-İlmiyye, Beyrut 1406/1986 İbn Bâbeveyh el-Kummî (Şeyh Sadûk), Ebû Cafer Muhammed b. Ali (381/991), Kemâlü’d-Dîn ve Temâmü’n-Ni’me, Darü’l-Kütübi’l-İslâmiyye, Kum 1395/1975 İbnu’n-Nedîm, Ebu’l-Ferec Muhammed b. İshak b. Ebî Ya’kûb (385/955), el-Fihrist, thk. Rıza Teceddüd, Daru’l-Mesîre, Beyrut 1988.
  8. İlhan, Avni, Mehdîlik, İstanbul 1993
  9. İlhan, Avni, “Gaybet”, DİA, c. XIII.. İsfahanî, Ebu’l-Ferec Ali b. el-Hüseyin (356/966), Mekâtilü’t-Talibiyyîn, thk. Seyyid Ahmed Sakr, Beyrut ts Kadî Abdulcebbar, Kadî’l-Kudat Abdulcebbar b. Ahmed (415/1020), el-Muğnî fî Ebvâbi’t-Tevhid, thk. Tevfik et-Tavi ve Said Zayid, ts Kohlberg, Etan, “From İmâmiye to Ithna-‘Ashariyya”, BSOAS, XXXIX, 521-534, 1976,
  10. Hertford Korkmaz, Sıddık, Tarihin Tahrifi –İbn Sebe Meselesi-, Ankara 2005 Küleynî, Ebû Cafer Muhammed b. Ya’kub er-Razi (329/941), el-Kâfî fî İlmi’d-Din, Farsça tercüme ve şerhi ile birlikte, thk. Seyyid Cevad Mustafa, Tahran ts Kummî, Ebu’l-Hasan Ali b. el-Hüseyin b. Bâbeveyh el-Kummî (Baba Sadûk) (329/941), el-İmâme ve’t-Tabsıra mine’l-Hayre, Kum 1985
  11. Kutluay, Yaşar, İslam ve Yahudi Mezhepleri, Ankara 1965
  12. Laoust, Henri, İslam’da Ayrılıkçı Görüşler, çev. E. Ruhi Fığla