Dergiler / Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi / 2022 / Cilt: 10 - Sayı: 30

KAHRAMAN İMGESİNİN TARİHSEL SERÜVENİ

Sayfa
125–148
Yayın Tarihi
2022-03-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada kahraman imgesinin serüveninin toplumsal gerçeklik içerisinde nasıl inşa edildiği ele alınarak açıklanmaya çalışılacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın temel amacı kahraman imgesinin tarihsel serüvenini anlamaya yöneliktir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Toplumsal tarih boyunca insanlar dış dünyada nesneyle kurdukları ilişkiye göre farklı bilgi biçimleri üretmişlerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada kahraman imgesinin serüveninin toplumsal gerçeklik içerisinde nasıl inşa edildiği ele alınarak açıklanmaya çalışılacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kahraman · İmge · Modern Kahramanlar

Özet

Bu çalışmanın temel amacı kahraman imgesinin tarihsel serüvenini anlamaya yöneliktir. Kahraman imgesinin sosyolojik bir analizi, bilimlerin kesiştiği bir bakış açısıyla ele alınır ve aynı zamanda birey ve toplumun inşasında kahraman imajına dayalı olarak konumlandırılır. Toplumsal tarih boyunca insanlar dış dünyada nesneyle kurdukları ilişkiye göre farklı bilgi biçimleri üretmişlerdir. Bu ilişkisellik içinde kahraman kavramı da zaman ve uzamın koşullarına göre farklı biçimlerde karşımıza çıkmıştır. Başlangıçta totemler ve mitolojik tanrılar insan habitusu üzerinde kahramanlar prototipini üretmişlerdir. Bu aşama zorluklarla başa çıkmada uzun bir süre insanlara doğa üstü yaklaşımın sunduğu inanışla aracılık etmiştir. Akabinde bu doğaüstü yaklaşım Thales’in doğal olanla bilme anlayışına dönüşmüş ve kahraman yüzünü dünyaya dönmeye başlamıştır. Öteki dünya anlayışının İlk Çağ felsefesindeki yolculuğu kilisenin hakimiyetinde ölümden sonraki yaşam problemlerini hâkim kılmıştır. Kilisenin hegemonyasına karşı Tanrının gölgesine sahip kral-devlet kendi kahramanlarını üretmeye başlamıştır. 16. yüzyıldan itibaren ortaya çıkan yenileşme çabaları ise Rönesans ve Reformun açtığı yenileşme hareketleri içinde gelenekten kopuşu beraberinde getirmiştir. Ortaya çıkan yenileşme serüveni kilise ve kral devletin ötesinde birtakım arayışları meydana getirmiştir. Don Quijote bu dönemin anlayışında ortaya çıkan kahraman tipolojisini temsil etmektedir. Modern zamanlara doğru Hegel’de ulus inşasıyla karşımıza çıkan kahraman Marx’ın proleteryası ile kitleselleşecektir. Modern sonrası dönemde ise bireyselleşecek olan kahramanlar artık ekranlardan dünyamıza popüler dünyanın ikonları olarak giriş yapmaktadır. Bu çalışmada kahraman imgesinin serüveninin toplumsal gerçeklik içerisinde nasıl inşa edildiği ele alınarak açıklanmaya çalışılacaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KUYU, Ö., GÖKTÜRK, G. (2022). KAHRAMAN İMGESİNİN TARİHSEL SERÜVENİ. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 30, 125–148. https://ajindex.com/articles/391970

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (44)

  1. Abraham, K. 2017. Rüyalar ve Mitler. (Çev. Emine Nur Gökçe). İstanbul:
  2. Pinhan Yayıncılık. Adorno, T. W. ve Horkheimer, M. 2013. Teori ve Pratik Üzerine Bir Tartışma. (Çev. Orhan Kılıç). İstanbul:
  3. Metis Yayınları.
  4. Ağaoğulları, M. A. 2013. Kent Devletinden İmparatorluğa. Ankara:
  5. İmge Kitabevi.
  6. Ağaoğulları, M. A. ve Köker, L. 2013. Tanrı Devletinden Kral-Devlete. Ankara:
  7. İmge Kitabevi.
  8. Akad, M.T. 2009. Çağdaş Toplumda Savaş. İstanbul:
  9. Kastaş Yayınevi.
  10. Atayman, V. 2004. Postmodern Kurtarıcılar. İstanbul:
  11. Donkişot Yayınları.
  12. Badiou, A. 2013. Yeni Bir Siyaset İçin Felsefe. (Çev. Barış Özkul ve Erkal Ünal). İstanbul:
  13. Encore Yayınları.
  14. Balzac, H. 1982. Goriot Baba. (Çev. Nesrin Altınova). İstanbul:
  15. Sosyal Yayınlar. Beck, U. 2011. Risk Toplumu. (Çev. Bülent Doğan ve Kazım Özdoğan). İstanbul:
  16. İthaki Yayınları.
  17. Bell, D. 2013. İdeolojinin Sonu. (Çev. Volkan Hacıoğlu). Bursa: Sentez Yayıncılık. Berger P. ve Luckmann, T. 2008. Gerçekliğin Sosyal İnşası. (Çev. Vefa Saygın Öğütle). İstanbul:
  18. Paradigma Yayıncılık. Beşirli, H. 2013. Gençlik Sosyolojisi: Politik Toplumsallaşma ve Gençlik. Ankara:
  19. Siyasal Kitabevi.
  20. Bourdieu, P. 1997. Televizyon Üzerine. (Çev. Turhan Ilgaz). İstanbul: Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık. Bozkurt, N. 2004. 20. Yüzyıl Düşünce Akımları. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları. Bozkurt N. 2005. Fikir Mimarları-1: Hegel. İstanbul:
  21. Say Yayınları.
  22. Brecht, B. 1991. Halkın Ekmeği. (Çev. A. Kadir ve A. Bezirci). İstanbul:
  23. Say Yayınları.
  24. Brecht, B., Eco U. ve Ehrenburg, İ. 2001. Faşizm Yazıları, (Çev. Sibel Bodun). Ankara:
  25. Ütopya Yayınevi.
  26. Canetti, E. 1998. Kitle ve İktidar. (Çev. Gülşat Aygen). İstanbul:
  27. Ayrıntı Yayınları.
  28. Campbell, J. 2017. Kahramanın Sonsuz Yolculuğu. (Çev. Sabri Gürses). İstanbul:
  29. İthaki Yayınları.
  30. Cevizci, A. 2017. Felsefe Tarihi: Thales’ten Baudrillard’a, İstanbul:
  31. Say Yayınları.
  32. Çiğdem, A. 2006. Aydınlanma Düşüncesi. İstanbul:
  33. İletişim Yayınları.
  34. Clarke, P. B. 2012. Din Sosyolojisi. (Çev. İhsan Çapçıoğlu). Ankara:
  35. İmge Kitabevi.
  36. Copleston, F. 1985.
  37. Felsefe Tarihi, Cilt7, Çağdaş Felsefe, Bölüm 1c, Hegel. (Çev. Aziz Yardımlı). İstanbul:
  38. İdea Yayınları.
  39. Davies, W. 2018. Mutluluk Endüstrisi. (Çev. Müge Çavdar). İstanbul:
  40. Sel Yayıncılık. Debord, G. 2017. Gösteri Toplumu. (Çev. Ayşen Emekçi ve Okşan Taşkent). İstanbul:
  41. Ayrıntı Yayınları.
  42. Destain, C. 2010. Aydınlanma. (Çev. İsmail Yerguz) İstanbul:
  43. Cumhuriyet Kitapları. Dolgun, U. 2005. Enformasyon Toplumundan Gözetim Toplumuna. Bursa: Ekin Kitabevi.
  44. Eliade, M. 2003. Mitlerin Özellikleri. (Çev.