KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 4 - Sayı: 2

Rehber Öğretmenleri ile Rehber Öğretmen Adaylarının Özel Eğitimde Rehberlik ve Psikolojik Danışma Hizmetlerine İlişkin Öz-Yeterlik Algı Düzeylerinin İncelenmesi

Asil DERİN KILIÇ
Emine ER
Sayfa
26–44
Yayın Tarihi
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmadan elde edilen bulgular incelendiğinde RÖ-ÖEÖYÖ’den alınabilecek en yüksek puan Max=200.00 iken; rehber öğretmenlerin öz-yeterlik algı düzeyi aritmetik ortalaması X̅=164, rehber öğretmen adaylarının ise X̅=145.76 olarak hesaplanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Genel tarama modelinin kullanıldığı bu araştırmada rehber öğretmenleri ile rehber öğretmen adaylarının özel eğitimde rehberlik ve psikolojik danışma hizmetlerine ilişkin öz-yeterlik algı düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma grubunun oluşturulmasında 2 ayrı örneklem kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmadan elde edilen bulgular incelendiğinde RÖ-ÖEÖYÖ’den alınabilecek en yüksek puan Max=200.00 iken; rehber öğretmenlerin öz-yeterlik algı düzeyi aritmetik ortalaması X̅=164, rehber öğretmen adaylarının ise X̅=145.76 olarak hesaplanmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2009 Verileri
⚙️Değişkenler:Rehberlik ve psikolojik danışma hizmeti · özel eğitim · öz-yeterlik algısı

Özet

Genel tarama modelinin kullanıldığı bu araştırmada rehber öğretmenleri ile rehber öğretmen adaylarının özel eğitimde rehberlik ve psikolojik danışma hizmetlerine ilişkin öz-yeterlik algı düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma grubunun oluşturulmasında 2 ayrı örneklem kullanılmıştır. Nitekim bu bağlamda, Kars’ta görev yapan 19 rehber öğretmeni ile Kafkas Üniversitesi’nde Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık bölümünde okuyan 122 son sınıf öğrencisi araştırmaya katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacılar tarafından oluşturulan “Kişisel Bilgi Formu” ve 2009 yılında Aksoy ve Diken tarafından geliştirilen “Rehber Öğretmen Özel Eğitim Öz-Yeterlik Ölçeği (RÖ-ÖEÖYÖ)” gerekli izinler alınarak kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular incelendiğinde RÖ-ÖEÖYÖ’den alınabilecek en yüksek puan Max=200.00 iken; rehber öğretmenlerin öz-yeterlik algı düzeyi aritmetik ortalaması X̅=164, rehber öğretmen adaylarının ise X̅=145.76 olarak hesaplanmıştır. Dolayısıyla rehber öğretmenleri ile rehber öğretmen adaylarının öz-yeterlik algı düzeylerinin ortalamanın üstünde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca öğretmen ve öğretmen adaylarının yer aldığı toplam örneklemde öz-yeterlik algı düzeyi toplam puanlarının cinsiyet, aile ve/veya yakın çevrede özel eğitim ihtiyacı olan bireylerin varlığı, ders ve/veya eğitim alma durumu, hizmet süresi, yaş ve çalışılan kurum değişkenlerine göre anlamlı düzeyde farklılaşmadığı saptanırken, ders(ler)i ve/veya eğitim(ler)i yeterli görme ve öğretmen adayı veya öğretmen olma durumlarına göre anlamlı düzeyde farklılaştığı saptanmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KILIÇ, A. D., ER, E. (2021). Rehber Öğretmenleri ile Rehber Öğretmen Adaylarının Özel Eğitimde Rehberlik ve Psikolojik Danışma Hizmetlerine İlişkin Öz-Yeterlik Algı Düzeylerinin İncelenmesi. Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 2, 26–44. https://ajindex.com/articles/390782

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Aksoy, V. & Diken, İ. H. (2009). Rehber öğretmen özel eğitim öz yeterlik ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 10(1), 29-37.
  2. Arşit, M. H. (2019). Özel eğitim okulları ile rehberlik ve araştırma merkezlerinde görev yapan rehberlik öğretmenlerinin özel eğitimde rehberlik ve psikolojik danışma hizmetlerine ilişkin öz yeterliliklerinin incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Biruni Üniversitesi/Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  3. Aykara, A. (2011). Kaynaştırma eğitimi sürecindeki bedensel engelli öğrencilerin sosyal uyumlarını etkileyen etmenler ve okul sosyal hizmeti. Toplum ve Sosyal Hizmet, 22(1), 63-84.
  4. Babahanoğlu, R. & Başer, D. (2017). Türkiye'de okul sosyal hizmetinin önemi ve gerekliliği: Konya örneği. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(51), 650-655.
  5. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice-Hall. Bayar, Ö., & Doğan, T. (2021). Okul psikolojik danışmanı adaylarının özel eğitim öz-yeterlik algıları ve yeterlilik düzeyleri: Bir karma yöntem çalışması. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, Erken Görünüm, 1-26.
  6. Bemak, F., & Chung, R. C.-Y. (2008). New professional roles and advocacy strategies for school counselors: A multicultural/social justice perspective to move beyond the nice counselor syndrome. Journal of Counseling & Development, 86, 372–381.
  7. Bodenhorn, N., Wolfe, E. W., & Airen, O. E. (2010). School counselor program choice and self-efficacy: Relationship to achievement gap and equity. Professional School Counseling, 13(3), 165-174.
  8. Bryant, R. M., & Constantine, M. G. (2006). Multiple role balance, job satisfaction, and life satisfaction in women school counselors. Professional School Counseling, 9(4), 265–271.
  9. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  10. Pegem A Akademi. Cannella, A. (2015). The relationship of school counselors’ disabilities competence with self-efficacy and pre-service training and the influence of experience, training, and self-efficacy on disabilities competence. (Doctoral dissertation). Montclair State University, Upper Montclair. Coşgun, S., & Ilgar, M. Z. (2004, Temmuz). Rehberlik ve psikolojik danışmanlık deneyimi çalışmalarının adayların öz yeterlilik algılarına etkisi. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, Malatya. Cowden, P. A. (2009). Communication and conflict: Social anxi