Dergiler / Ege Coğrafya Dergisi / 2021 / Cilt: 30 - Sayı: 2

MÜZİK COĞRAFYASINDA TEMEL YAKLAŞIMLAR: ANGLO AMERİKAN VE TÜRKİYE COĞRAFYA GÜNDEMİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

Main Approaches in Music Geography: A Comparison of Anglo American and Turkish Geographic Agenda

Sayfa
429–445
Yayın Tarihi
2021-12-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Eleştirel bir pozisyona sahip bu çalışmanın amacı coğrafya ve müzik coğrafyasının bilgi kuramsal gelişimini ilişkili bir şekilde değerlendirmek ve müzik coğrafyasının konu ve metodoloji konusundaki güçlü potansiyelini ortaya koymaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Müzikologlar ve halk bilimciler tarafından domine edilen müzik çalışmaları, 1960’larda diğer bilimlerin de ilgilendiği bir alana dönüşmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Coğrafyacılar, müzik bölgelerinin belirlenmesi, müzik türleri ve sanatçıların mekânsal dağılışı çalışmaları ile müzik coğrafyasının temelini atmıştır. 1990’lardan itibaren müzik coğrafyasında “kültürel dönüşe” paralel olarak epistemolojik bir atılım yaşanmış ve müzik, yer duygusu, mekân, yer, kimlik, kentsel imaj ve kültürel ekonomik coğrafya kavramları altında çalışılmaya başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Eleştirel bir pozisyona sahip bu çalışmanın amacı coğrafya ve müzik coğrafyasının bilgi kuramsal gelişimini ilişkili bir şekilde değerlendirmek ve müzik coğrafyasının konu ve metodoloji konusundaki güçlü potansiyelini ortaya koymaktır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kültürel coğrafya · Müzik coğrafyası · Müzik coğrafyasında yaklaşımlar

Özet

Müzikologlar ve halk bilimciler tarafından domine edilen müzik çalışmaları, 1960’larda diğer bilimlerin de ilgilendiği bir alana dönüşmüştür. Bu dönemde ortaya çıkan müzik coğrafyası, kentsel ve kültürel coğrafyanın altında gelişmeye başlamıştır. Müzik coğrafyası çalışmaları, insanın çevresi ile kurduğu ilişkiyi peyzaj, mekân ve yer kavramlarını müzik ekseninde ele almaktadır. Coğrafyacılar, müzik bölgelerinin belirlenmesi, müzik türleri ve sanatçıların mekânsal dağılışı çalışmaları ile müzik coğrafyasının temelini atmıştır. 1990’lardan itibaren müzik coğrafyasında “kültürel dönüşe” paralel olarak epistemolojik bir atılım yaşanmış ve müzik, yer duygusu, mekân, yer, kimlik, kentsel imaj ve kültürel ekonomik coğrafya kavramları altında çalışılmaya başlamıştır. Bu çalışmanın ana çerçevesi Carney’in (1998) yaptığı tematik sınıflandırma üzerinden belirlenmiştir. Türkiye coğrafyasında müzik coğrafyasının ortaya çıkışı, tarihsel gelişimi, dönüşümü, temel yaklaşımların değerlendirildiği ve literatürün detaylı değerlendirildiği teorik bir çalışma bulunmamaktadır. Çalışmaların Anglo Amerikan literatürdeki çeşitliliği taşımadığı ve hatta Türkiye’de yapılan müzik coğrafyası çalışmalarının anakronik bir görünümde olduğu belirlenmiştir. Eleştirel bir pozisyona sahip bu çalışmanın amacı coğrafya ve müzik coğrafyasının bilgi kuramsal gelişimini ilişkili bir şekilde değerlendirmek ve müzik coğrafyasının konu ve metodoloji konusundaki güçlü potansiyelini ortaya koymaktır.

Abstract

Music studies, dominated by musicologists and folklorists, turned into a field where other sciences were also interested in the 1960s. Music geography is a subfield within the urban and cultural geography emerged during 1960 and 1970s. Literature of music geography deals with the relationship between human and his environment, landscape, space and place concepts. Geographers laid the foundations of music geography with determination of music regions, music genres and the spatial distribution of musicians. Since the 1990s, an epistemological breakthrough has been experienced in the music geography with the effect of the "cultural turn" and music has started to be studied under the concepts of space, place, identity, urban image and cultural economic geography. The main framework of this study was determined over the thematic classification made by Carney (1998). There is no theoretical study in emergence, epistemological development, and transformation of music geography in Turkish geography. It has been determined that the studies do not have the diversity in the Anglo American literature and even the music geography studies conducted in Turkey has a anachronic view. The aim of this study, which adopts a critical position, is to evaluate the epistemological development of geography and music geography in a related way and to reveal the strong potential of music geography in subject and methodology.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TOPRAK, M. A. (2021). MÜZİK COĞRAFYASINDA TEMEL YAKLAŞIMLAR: ANGLO AMERİKAN VE TÜRKİYE COĞRAFYA GÜNDEMİNİN KARŞILAŞTIRILMASI. Ege Coğrafya Dergisi, Cilt: 30 - Sayı: 2, 429–445. https://ajindex.com/articles/384947

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Aiken, C. S. 1967. Faulkner’s Yoknapatawpha county: A geographical fact into fiction. Geographical Review, 67, 1-21.
  2. Akay, A. 1985. Arabeske sosyolojik bir yaklaşım. Yeni Gündem, 37, s.38. Akpınar, E. 2012. Eğin türkülerinin coğrafî analizi. Turkish Studies, 7(4), 253-274.
  3. Aliağaoğlu, A. 2018. Türkülerde Erzurum: Bir şehir kimliği çalışması. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 44, 14-25.
  4. Anderson, B. 2009. Hayali cemaatler: Milliyetçiliğin kökenleri ve yayılması. (Çev. İ. Savaşır). İstanbul:
  5. Metis Yayınları.
  6. Anderson, B., Morton, F. & Revill, G. 2005. Practices of music and sound. Social & Cultural Geography, 6(5), 639-644.
  7. Arı, Y. 2005a. 20. yüzyılda Amerikan coğrafyası: genel bir değerlendirme. 20. Yüzyılda Amerikan Coğrafyasının Gelişimi (Ed. Yılmaz Arı) içinde, s. 3-19, Konya: Çizgi Kitabevi.
  8. Arı, Y. 2005b. Amerikan kültürel coğrafyasında peyzaj kavramı. Doğu Coğrafya Dergisi, 13(1), 311-340.
  9. Avcı, S. 2011. Birinci Coğrafya Kongresi ve Türkiye’nin coğrafî bölgeleri hakkındaki tartışmalara dair bir not. Türk Coğrafya Dergisi, 57, 95-99.
  10. Ayik, U. & İlik, İ. 2020. Orhan Kemal’in Bereketli Topraklar Üzerinde ve Gurbet Kuşları romanlarının edebiyat coğrafyası açısından incelenmesi. Coğrafya Dergisi, (40), 259-274.
  11. Barnett, C. 1998. The cultural turn: fashion or progress in human geography?. Antipode, 30(4), 379-394.
  12. Bell, T. L. 2010. Music and sound, geography of. In Barney Warf (Ed.) International Encylopedia of Hhuman Geography (pp. 1967-1969).
  13. SAGE. Bergman, E. F. (1995). Human geography: Cultures, connections, and landscape. New Jersey: Prentice Hall. Bilgili, M. 2016. Sosyal bilimler felsefesi açısından Türkiye’deki üniversitelerde bölgesel coğrafya öğretimi. Marmara Coğrafya Dergisi, 33, 114-134.
  14. Bilgin, N. 1982.
  15. Kültürel tüketim ve arabesk. Seminer, Ege Üniversitesi,
  16. Edebiyat Fakültesi. Blunt, A., Gruffudd, P., May, J., Ogborn, M. & Pinder, D. 2003.
  17. Introduction. In Miles Ogborn, Alison Blunt, Pyrs Gruffudd, David Pinder (Eds.) Cultural geography in practice (pp. 1-6). London: Edward Arnold. Brocken, M. 2015. The Twenty-first-century Legacy of the Beatles: Liverpool and Popular Music Heritage Tourism. Farnham: Ashgate, Brandellero, A. ve Pfeffer, K. 2011. Multiple and shifting geographies of world music production. Area, 43(4), 495-505.
  18. Canova, N. 2013. Music in french geography as space marker and place maker. Social & Cultural Geography 14(8), 861-867.
  19. Carney, G. 1998. Music geography. Journal of Cultural G